VII SA/Wa 1354/14

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lipca 2017 r. po rozpoznaniu wniosku adwokat A. T. w sprawie ze skargi M. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014r., nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokat A. T. kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, łącznie kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy). Postanowieniem z dnia 18 lipca 2014r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu M. T. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie, na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona adwokat – A.T. Wyrokiem z dnia 17 marca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014r., nr [...] w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania. Postanowieniem z dnia 12 maja 2015 r. starszy referendarz sądowy przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat A. T. kwotę 295,20 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. W dniu 13 maja 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna skarżącego sporządzona przez adw. A. T. od ww. wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 22 marca 2017r. sygn. akt II OSK 1843/15 oddalił skargę kasacyjną. Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że w imieniu skarżącego na rozprawie stawiła się adwokat A. T. W dniu 30 marca 2017r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika w którym wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wraz z oświadczeniem, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016r. W § 22 ww. rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Wcześniej obowiązywało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016r. W § 22 tego rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Skarga kasacyjna została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 11 maja 2015r. wpłynęła do Sądu w dniu 13 maja 2015r. (data stempla biura podawczego), a zatem zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r., poz. 461 ze zm.) powoływanego dalej jako "Rozporządzenie". Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit a) Rozporządzenia stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) tego rozporządzenia, stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23%. W niniejszej sprawie ustanowiona w sprawie adwokat A. T. prowadziła sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji i otrzymała za świadczoną pomoc prawną w pierwszej instancji wynagrodzenie. W ramach pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w drugiej instancji pełnomocnik sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wydanego przez Sąd w dniu 17 marca 2015 r. wyroku oraz reprezentowała skarżącego na rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zasadne jest zatem w takiej sytuacji przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w wysokości 75 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia (która wynosi 180 zł). Na mocy § 2 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokat A. T. należy się wynagrodzenie w wysokości 180 zł z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 41,40 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 221,40 zł. Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.