VII SA/Wa 1357/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W., M. W., J. W., M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 14 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. W., M. W., J. W. i M. W. w niniejszej sprawie. W dniu 2 listopada 2015 r. (data nadania) wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga kasacyjna D. W. i M. od ww. postanowienia. Skargę kasacyjną sporządzili osobiście D. W. i M. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2016 r. złożyli osobiście D. W. i M. W. Wniesienie skargi kasacyjnej, która nie jest sporządzona, przez profesjonalnego pełnomocnika jest niedopuszczalne, gdyż zgodnie z ww. przepisem powinna być ona sporządzona przez adwokata bądź radcę prawnego. O powyższym wymogu skarżący zostali poinformowani pouczeniem zawartym w piśmie z dnia 16 września 2015 r. doręczającym odpis postanowienia (pkt 2 pouczenia). Na mocy art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ww. ustawy wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuci skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Jednocześnie należy wskazać, że przedmiotowy środek odwoławczy został złożony od postanowienia zapadłego w dniu 14 września 2015 r., tj. już po wejściu w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) (zmiany wchodziły w życie 15 sierpnia 2015 r.). Należy przy tym odnotować, że Sąd doręczając postanowienie z dnia 14 września 2015 r. pouczył stronę, że od wskazanego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna. Zgodnie z obowiązującą obecnie treścią przepisu art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. na postanowienie o odrzuceniu skargi m.in. z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braków w terminie przysługuje złożenie zażalenia. Należy w związku z powyższym zwrócić uwagę na wątpliwości, jakie nasuwał przepis przejściowy wskazanej nowelizacji, tj. art. 2 ww. ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. Z mocy tego unormowania zmiany w zakresie art. 194 stosuje się również do postępowań wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r. (takich jak niniejsze). Znowelizowany art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. przewiduje natomiast zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi m.in. z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braków. Niemniej ze wskazanego przepisu przejściowego wynika zarazem, że do postępowań wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r. znajduje zastosowanie art. 173 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji, który przewidywał (poprzednio) skargę kasacyjną od postanowienia kończącego postępowanie, tj. m.in. o odrzuceniu skargi (bez względu na przyczynę). Stosownie do regulacji przejściowej, dopiero do postępowań wszczętych po wejściu w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. stosuje się art. 173 § 1 p.p.s.a. w nowym brzmieniu, które wyklucza skargę kasacyjną m.in. od postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2015 r. sygn. I FSK 2194/15 – www.orzeczenia. nsa. gov.pl). Obecnie linia orzecznicza sądów administracyjnych jest zgodna, że od postanowień wydanych po 15 sierpnia 2015 r. w przedmiocie odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, ale zapadłych w postępowaniach wszczętych w stanie prawnym obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., przysługuje zażalenie, a nie skarga kasacyjna. Zatem z uwagi na istniejące obiektywne wątpliwości związane z interpretacją art. 2 ww. ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. w zw. z art. 173 § 1 oraz art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. wynikające z samej redakcji pierwszego z ww. przepisów, strony zostały w niniejszej sprawie błędne pouczone o środku zaskarżenia od postanowienia kończącego postępowanie wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego względu uznać należy, że strony pozostawały w uzasadnionym błędzie co do przysługującego środka odwoławczego. W okolicznościach niniejszej sprawy stronom przysługiwało będzie zatem prawo do złożenia zażalenia od postanowienia z dnia 14 września 2015 r., które należy złożyć razem z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od postanowienia z dnia 14 września 2015 r. Wniosek taki należy złożyć wraz z zażaleniem w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. Z uwagi na powyższe Sąd postanowił jak w sentencji.