VII SA/Wa 1360/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant spec. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2017 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania J. K., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] marca 2016 r, Nr [...] o skierowaniu J. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kategorii "B." Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r, poz. 1137 ze zm.) zgodnie z którym, kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Z akt sprawy wynika, iż wnioskiem z dnia [...] stycznia 2012r ( data wpływu w dniu [...] lutego 2012r) Komendant Wojewódzki Policji z/s w [...]zwrócił się do Prezydenta Miasta [...] z o skierowanie J. K. na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami w związku z przekroczeniem dopuszczalnej liczby punktów karnych. Z wniosku wynika, że w okresie od dnia [...] lutego 2011 r do [...] stycznia 2012 r J. K. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i otrzymał łącznie 28 punktów karnych za następujące naruszenia: 1) [...] lutego 2011r, [...],[...], samochód osobowy, E01, przekroczenie prędkości powyżej 50km/h; punkty: 4 (odjęto punktów 6 z 10- informacja o odbytym szkoleniu (6 pkt), 2) [...]marca 2011r, [...],[...], samochód osobowy, E04, przekroczenie prędkości od 21 do 30km/h; punkty: 4, 3) [...] maja 2011r, [...],[...], samochód osobowy, E02, przekroczenie prędkości od 41 do 50km/h; punkty: 8, 4) [...] sierpnia 2011r, [...]- obszar wiejski, [...],[...], samochód osobowy, E04, Przekroczenie prędkości od 21 do 30km/h; punkty: 4, 5) [...] stycznia 2012r, [...], DK1, samochód osobowy, E02, przekroczenie prędkości od 41 do 50km/h; punkty: 8. Zdaniem organu odwoławczego w opisanym stanie faktycznym sprawy Prezydent Miasta [...] związany był wnioskiem Komendanta Wojewódzkiego Policji o skierowaniu J. K. na egzamin sprawdzający jego kwalifikacje w ramach posiadanych uprawnień w zakresie prawa jazdy kat. B. W odwołaniu strona zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 05 stycznia 2011 r o kierujących pojazdami (tj. Dz. U. z 2015 r, poz. 155 ze zm.) poprzez skierowanie J. K. do odbycia kontrolnego egzaminu kwalifikacji kierowcy, pomimo nieustalenia przez organ administracji, czy zachodzą wskazane w ww. przepisie przesłanki, a mianowicie czy w dacie wydania zaskarżonej decyzji istniały zastrzeżenia co do kwalifikacji J. K.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uznało, że argumenty podnoszone przez stronę nie znajdują żadnego uzasadnienia prawnego, bowiem zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym, pozostając w związku z art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami, który stanowi, iż cyt. "starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do jej kwalifikacji". Organ odwoławczy podkreślił, że w niniejszym postępowaniu decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest decyzją związaną natomiast ewidencja kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego i przypisywanie temu naruszeniu punktów karnych jest kwestią odrębną, pozostającą poza kontrolą i właściwością organu. Ewidencję prowadzi policja i kontroli prawidłowości jej prowadzenia nie może dokonywać organ w postępowaniu dotyczącym skierowania ukaranego kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Przypisywanie przez policję punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego jest czynnością materialno-techniczną podlegającą kontroli sądów administracyjnych i w przypadku nie zgadzania się z wpisami w ewidencji możliwe jest domaganie się od organów policji podjęcia działań mających na celu zmianę wpisów, a następnie wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. K. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji podczas gdy pozostaje ona dotknięta wadą nieważności wskazaną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. tj. została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa a mianowicie art. 12 k.p.a. w zw. z art. 35 k.p.a. poprzez wydanie decyzji przez organ I instancji po upływie ponad czterech lat od dnia zdarzenia powodującego złożenie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] wniosku o skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialno prawną rozstrzygnięcia stanowił art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z powołanym przepisem "kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1". Przesłanką skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest złożenie przez komendanta wojewódzkiego Policji wniosku wskazującego na przekroczenie przez kierowcę limitu 24 punktów. Podstawą złożenia wniosku jest § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012r., poz.488). Przepis ten stanowi, że komendant wojewódzki policji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy, w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" - Prawo o ruchu drogowym ma charakter związany. Oznacza to, że właściwy starosta (prezydent) nie ma wyboru co do możliwości skierowania lub odstąpienia od niego w przypadku złożenia wniosku przez właściwego komendanta Policji. W niniejszej sprawie z wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji z/s w [...] z dnia [...] stycznia 2012r ( data wpływu do organu w dniu [...] lutego 2012r) wynika, że skarżący przekroczył limit 24 punktów uzyskanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. Z treści tego wniosku wynika, że w okresie od dnia [...] lutego 2011r do [...] stycznia 2012 r J. K. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i otrzymał łącznie 28 punktów karnych. We wniosku wskazano zarówno daty w jakich skarżący naruszał przepisy ruchu drogowego, rodzaj naruszeń, jak i przypisaną tym naruszeniom odpowiednią liczbę punktów karnych. Wbrew zarzutowi skarżącego zarówno organy administracji jak i sądy administracyjne nie są w żadnym przypadku uprawnione do korygowania liczby punktów karnych. Organ odwoławczy trafnie wskazał, że wpis do ewidencji prowadzonej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialno prawną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem przysługuje od niej prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2013 r. sygn. I OSK 855/12, LEX nr 1363638 ). Nie ma znaczenia, czy w dniu rozpatrzenia wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, wpisy o naruszeniach stanowiące podstawę do naliczenia punktów karnych, a potem podstawę do sporządzenia wniosku przez Komendanta Wojewódzkiego Policji nadal pozostają w ewidencji, czy też wpisy te zostały w niej usunięte wobec zatarcia skazania. Zatarcie skazania za czyny stanowiące naruszenie przepisów ruchu drogowego, już po skierowaniu wniosku o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy - nie ma wpływu na możliwość orzekania w tym przedmiocie przez właściwy organ administracji. Sąd pragnie podkreślić, że kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy stanowi obligatoryjną konsekwencję przekroczenia w określonym czasie ustalonej przez ustawodawcę liczby punktów karnych. Ustawa Prawo o ruchu drogowym nie przewiduje w tym zakresie jakichkolwiek wyjątków i nie wprowadza żadnych ograniczeń czasowych, co do daty wydania decyzji. W ocenie sądu zaskarżona decyzja prawa nie narusza dlatego na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) skargę oddalono.