VII SA/Wa 1366/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A., M. A., D. G. i P. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1284/10 oddalającym skargę A. A., M. A., D. G. i P. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu letniskowego; postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 października 2010 r. w sprawie o sygn. VII SA/Wa 1284/10 oddalił skargę A. A., M. A., D. G. i P. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu letniskowego. Wskazany wyrok Sądu stał się prawomocny od dnia 9 listopada 2010 r. W dniu 1 czerwca 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. A., M. A., D. G. i P. G. wystąpili bezpośrednio do Sądu ze skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem. Skarga została przekazana do właściwego organu przy piśmie z dnia 17 czerwca 2011 r. W uzasadnieniu złożonej skargi skarżący wskazali na toczące się przed Sądem Rejonowym w [...] II Wydział Karny (sygn. akt [...]) postępowanie o posłużenie się sfałszowaną mapą geodezyjną i zeznających w trakcie tego postępowania świadków. Podali, iż z zeznań tych świadków wynika, że na działce stanowiącej ich własność obiekty gospodarcze istniały jeszcze przed nabycie tej działki przez ich rodzinę i z uwagi na ich charakter nie musiały być naniesione na mapę. Zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2011 r. Sędzia sprawozdawca wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego poprzez wskazanie ustawowej podstawy wznowienia, uzasadnienie tej podstawy, wskazanie daty kiedy dowiedzieli się o podstawie wznowienia oraz wskazanie o jaki rodzaj rozstrzygnięcia wnoszą. Odpowiadając na to wezwanie, skarżący w piśmie z dnia 12 września 2011 r. ponownie wskazali na postępowanie toczące się przed Sądem Rejonowym w [...] II Wydział Karny i zeznania świadków w tej sprawie. Podali, że ostatnia rozprawa odbyła się 9 maja 2011 r. Jako podstawę wznowienia postępowania sądowego skarżący przywołali art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Precyzując zaś swoje żądanie, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego orzeczenia Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania, jeżeli została ona wniesiona z uchybieniem terminu lub nie jest oparta na jednej z przesłanek wznowienia postępowania sądowego wymienionych w art. 271-274 ww. ustawy. Z treści powołanego przepisu wynika, iż warunkiem dopuszczalności skargi o wznowienie jest spełnienie łącznie dwóch warunków: wniesienie skargi w terminie i oparcie jej na ustawowej podstawie wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego jej rozpoznania, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenie skargi o wznowienie postępowania sądowego. W rozpoznawanej skardze o wznowienie postępowania sądowego skarżący przywołali art. 273 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z przepisu tego wynika zatem, iż podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, gdyż nie były one jej znane. Istotą omawianej przesłanki wznowienia jest więc wykrycie okoliczności i środków dowodowych w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych. Cytowany przepis nie odnosi się natomiast do okoliczności i dowodów ujawnionych, a tylko niedostrzeżonych przez stronę. W postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2006 r. sygn. akt II OSK 689/05 (lex nr 209431) Naczelny Sąd Administracyjny na tle cytowanej regulacji prawnej wskazał, iż środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny powołał przy tym uchwałę 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia [...] lutego 1969 r., sygn. akt [...], OSNC [...]. W rozpoznawanej skardze skarżący wskazali, że w sprawie o sygn. [...] toczącej się przed Sądem Rejonowym w [...] II Wydział Karny zeznawali świadkowie, którzy pouczeni o odpowiedzialności karnej podali okoliczności nieznane w trakcie prowadzenia postępowania sądowego o sygn. akt VII SA/Wa 1284/10. Wskazali, iż z zeznań tych wynika, że sprzedano im działkę zabudową dwoma obiektami gospodarczymi, nie trwale związanymi z gruntem i z tego powodu nie musiały być one naniesione na mapę geodezyjną. Skarżący wskazali przy tym na rozprawę mającą miejsce przed ww. Sądem w dniu 9 maja 2011 r. Zatem, skarżący powołali się na zeznania świadków, stanowiące środek dowodowy w ww. procesie karnym, które to zostały przeprowadzone na rozprawie w dniu 9 maja 2011 r. Innej daty skarżący ani w skardze o wznowienie, ani w piśmie uzupełniającym braki formalne skargi nie przywołali. Z tego zaś wynika, iż wnosząc o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 8 października 2010 r., skarżący wskazali na dowody w postaci zeznań świadków powstałe po uprawomocnieniu się kwestionowanego przez nich orzeczenia. W takiej zaś sytuacji należało uznać, iż nie stanowią one dowodów, o których mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. (jako przeprowadzone, a więc powstałe po uprawomocnieniu się wyroku z dnia 8 października 2010 r.), a to uzasadniało odrzucenie rozpoznawanej skargi. Nadto, wskazać trzeba, iż okoliczności związane z mapą geodezyjną i powstaniem budynków gospodarczych oraz ich naniesieniem na wskazaną mapę, były podnoszone przez skarżących w postępowaniu sądowym zakończonym kwestionowanym orzeczeniem. Wynika to z treści skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010 r. To zaś oznacza, iż okoliczności te -jako wskazywane w postępowaniu sądowym zakończonym wyrokiem z dnia 8 października 2010 r.- również nie stanowią tych, o których mowa w art. 273 § 2. Jednocześnie Sąd w tym miejscu wyjaśnia, iż samo przywołanie treści przepisu regulującego podstawy wznowienia postępowania sądowego (art. 271-274 p.p.s.a.), jeszcze nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka też skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Dlatego też w każdym przypadku konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania. Konkludując, analizując treść rozpoznawanej skargi, uzupełnionej pismem procesowym z dnia 12 września 2011 r., Sąd uznał, iż mimo przywołania art. 273 § 2 p.p.s.a. nie zawiera ona wskazania ani na okoliczności ani na dowody świadczące o jej wystąpieniu. To zaś uniemożliwia jej rozpoznanie. Na koniec Sąd zauważa, iż wznowienie postępowania sądowego ma charakter nadzwyczajny – stanowi odstępstwo od zasady stabilności orzeczeń sądowych i dlatego możliwość jego zastosowania obwarowana została ostrymi restrykcjami. Z tego też względu niedopuszczalne jest zastosowanie rozszerzającej wykładni przesłanek zastosowania wznowienia postępowania sądowego. W postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania nie są więc rozpoznawane zarzuty poza zakresem ustawowych podstaw wznowienia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.