VII SA/Wa 1375/25
WyrokWSA w Warszawie2026-01-13
Skład orzekający: Iwona Szymanowicz-Nowak, Elżbieta Granatowska, Nina Beczek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy dopuszczalne jest wniesienie odwołania na pismo organu administracji publicznej informujące o podtrzymaniu stanowiska organu pierwszej instancji, które nie ma charakteru decyzji administracyjnej?Ratio decidendi
Odwołanie jest dopuszczalne wyłącznie od decyzji administracyjnej. Pismo organu informujące o podtrzymaniu stanowiska organu pierwszej instancji, które nie zawiera rozstrzygnięcia o uprawnieniach lub obowiązkach strony, nie jest decyzją administracyjną. W związku z tym, organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania na takie pismo, działając na podstawie art. 134 k.p.a.Stan faktyczny
B. A. wniósł skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez B. A. na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pismo PINB informowało o podtrzymaniu stanowiska organu w sprawie zamontowanych wentylatorów w przewodach wentylacyjnych. Skarżący zarzucił postanowieniu oszustwo i fałszowanie dokumentacji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Granatowska, asesor WSA Nina Beczek (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi B. A. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 maja 2025 r. nr 603/25 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę
Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z 15 maja 2025 r. nr 603/25 stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez B. A. na pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z 25 kwietnia 2025 r. znak: PINB.IWT.5143.320.2025.TL informujące B. A. o podtrzymaniu stanowiska organu powiatowego wyrażonego w piśmie z 15 kwietnia 2025 r. w sprawie zamontowanych w przewodach wentylacyjnych wentylatorach w lokalach nr [...] i nr [...] w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w W. oraz o wystąpieniu do Spółdzielni Mieszkaniowej o stosowne protokoły z przeglądów przewodów kominiarskich.
W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że pismo PINB dla m.st. Warszawy z 25 kwietnia 2025 r. nie stanowi aktu administracyjnego. Nie spełnia ono bowiem wymogów, jakim powinno odpowiadać określonych w art. 107 kpa, gdyż poza oznaczeniem organu wydającego, daty wydania, oznaczenia adresata i podpisu, nie zawiera wskazania podstawy prawnej, rozstrzygnięcia i uzasadnienia oraz pouczenia o przysługującym prawie zaskarżenia. Organ wskazał, że rozstrzygnięcie i uzasadnienie to dwa istotne elementy składowe decyzji. Treść rozstrzygnięcia jest równoznaczna z udzielonym stronie uprawnieniem albo nałożonym na nią obowiązkiem. Brak rozstrzygnięcia, treści decyzji lub postanowienia pozbawia dane pismo charakteru decyzji. Bez osnowy nie ma decyzji. Pismo organu powiatowego 25 kwietnia 2025 r. stanowi natomiast czynność materialno-techniczną (udzielenie odpowiedzi) organu administracji publicznej, który może działać również w takiej formie. Podsumowując organ stwierdził, że zaskarżone pismo organu powiatowego nie jest decyzją, od której służy odwołanie. Jest to dokument urzędowy nieposiadający charakteru władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, gdyż nie zawiera rozstrzygnięcia o uprawnieniach lub obowiązkach konkretnie oznaczonej osoby. Jeżeli zatem pismo to nie jest decyzją, to tym samym nie przysługuje od niego odwołanie.
Kwestionując powyższe postanowienie B. A. wniósł skargę, w której zarzucił zaskarżonemu postanowieniu oszustwo i fałszowanie dokumentacji z przeglądów przewodów wentylacyjnych przez W. Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]".
W odpowiedzi na skargę Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Istota kontrolowanej sprawy ogranicza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy dopuszczalne jest odwołanie na pismo organu informujące daną osobę o podtrzymaniu stanowiska organu powiatowego wyrażonego we wcześniejszym piśmie z 15 kwietnia 2025 r.
Zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Na podstawie art. 144 kpa przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. W literaturze przedmiotu podnosi się, że odwołanie (również zażalenie) może być niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, takich jak brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego czy też wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. Odwołanie może być niedopuszczalne również z przyczyn podmiotowych, tj. gdy zostało wniesione bądź przez osobę niemającą do tego legitymacji, bądź przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych (zob. M. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego, LEX; wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2007 r., II OSK 1661/06).
W kontrolowanej sprawie zachodzi przypadek przedmiotowej niedopuszczalności odwołania, gdyż obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości wniesienia odwołania (zażalenia) na pismo informujące o podtrzymaniu stanowiska organu wyrażonego we wcześniejszym piśmie w sprawie niniejszej dotyczącej zamontowanych w przewodach wentylacyjnych wentylatorach w lokalach w budynku mieszkalnym oraz o wystąpieniu do Spółdzielni Mieszkaniowej o stosowne protokoły z przeglądów przewodów kominiarskich. Zgodnie z art. 127 § 1 kpa odwołanie służy stronie od decyzji wydanej w pierwszej instancji. Skoro zatem odwołanie wniesiono od pisma o charakterze informacyjnym, nie zaś od decyzji wydanej w pierwszej instancji, to słusznie organ, działając w trybie art. 134 kpa, musiał stwierdzić jego niedopuszczalność (por. wyrok NSA z dnia 14 lutego 2024 r., II OSK 1251/21). Jednocześnie wyjaśnić należy, że przepis art. 61a kpa nie jest stosowany w postępowaniu odwoławczym, w którym stosuje się art. 134 kpa, co oznacza dopuszczalne wydanie przez organ odwoławczy postanowienia na podstawie tego ostatniego przepisu, jeżeli zachodzi oczywisty brak legitymacji odwoławczej, tzn. taki brak, który ma charakter obiektywny i jego ustalenie nie wiąże się z oceną interesu prawnego. Skoro przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują dopuszczalności wniesienia odwołania lub zażalenia na pismo o charakterze informacyjnym, to nie jest możliwym wnoszenie środka zaskarżenia na takie pismo. Świadczy to zatem o braku przedmiotu zaskarżenia, czyli niedopuszczalności odwołania z przyczyn przedmiotowych. W takiej sytuacji organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzenia, w formie postanowienia, jego niedopuszczalności (zob. wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., II OSK 29/11), co też w niniejszej sprawie uczynił w sposób prawidłowy.
Z przedstawionych względów Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z póżn. zm.). Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 tej ustawy.
Jednocześnie Sąd wskazuje, że powołane orzeczenia w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło