VII SA/Wa 1383/12

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Maciej Majewski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego G. M. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego G. M. ustanowionego w ramach prawa pomocy dla D. W. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 120 zł. oraz kwotę 27,60 zł. stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. W dniu 4 września 2012 r. r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu D. W. prawo pomocy poprzez przyznanie radcy prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika wyznaczyła radcę prawnego G. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 grudnia 2012 r. oddalił skargę D. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. W wyroku tym w pkt II przyznano pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania skarżącego przed Sądem I instancji. Wyrok ten został utrzymany w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II OSK 1050/13). W skardze kasacyjnej z dnia 2 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zasadzenie kosztów pomocy prawnej, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Jednocześnie złożono oświadczenie o nie opłaceniu kosztów w całości ani w części. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 490). Zgodnie z § 14 ust 2 pkt 1 ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem sprawy nie jest należność pieniężna, sprawa także nie dotyczy także decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego, zatem stawkę minimalną określono na podstawie § 14 ust 2 pkt 1 lit c), która wynosi 240 zł. Natomiast zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. W czynnościach po wyroku Sądu I instancji pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, sporządził i wniósł skargę kasacyjną. Ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynika, że pełnomocnik nie brał w niej udziału. Zatem wynagrodzenie należy się w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Z tych względów, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 14 ust 2 pkt 2 lit b) cytowanego rozporządzenia, z uwagi na sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, przyznano koszty jak w sentencji.