VII SA/Wa 1403/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić K. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi K. K. wniósł w dniu 21 maja 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., a także wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nadał skargę w dniu 15 maja 2015 r., jednak wróciła ona do niego w dniu 20 maja 2015 r. z powodu błędnego adresu, wobec czego przesłał skargę w dniu 21 maja 2015 r. na dwa adresy, które znalazł na stronach internetowych, twierdząc, że nie wie, który jest prawidłowy. Stwierdził, że nie ponosi winy, bowiem zachował termin, a prawdopodobnie błąd popełniła poczta. Do wniosku skarżący dołączył kopię potwierdzenia nadania korespondencji z dnia 15 maja 2015 r. na adres: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., ul. C. [...], "A" W. wraz z kopią koperty oraz dwa wydruki niezawierające adresów stron internetowych, z których jeden oznaczony jest logiem Biuletynu Informacji Publicznej i wskazuje kod pocztowy "B", zaś drugi, prawdopodobnie będący wydrukiem ze strony Targeo.pl – "A". Wskazać należy, że decyzję drugiej instancji, zawierającą pouczenie o treści: Strona może w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wydział VII, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ul. C. [...], "B" W. [...]" odebrał dorosły domownik pod adresem skarżącego w dniu 16 kwietnia 2015 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał, przy uwzględnieniu, że trzydziesty dzień przypadał w sobotę, w dniu 18 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej, jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. i wraz z nim skarżący dokonał czynności, których nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Nie ulega też wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się między innymi stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe, czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (tak: Naczelny Sąd Administracyjny, postanowienie z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14). Oceniając wskazane przez stronę skarżącą okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu uznać należy, że w świetle przedstawionej argumentacji i zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów nie zasługują one na uwzględnienie. Skarżący jako główny powód uchybienia terminu wskazał rozbieżności w danych adresowych, które znalazł na stronach internetowych. Pierwszą skargę nadał w dniu 15 maja 2015 r., wskazując kod pocztowy "A". Skarga ta wróciła do niego z powodu wskazania błędnego adresu. Podkreślić należy, że w pouczeniu, które było dołączone do zaskarżonej decyzji, skarżący miał podany prawidłowy adres organu. W tej sytuacji nie sposób uznać za poprawny argumentu, iż strona miała trudności w określeniu, który adres jest prawidłowy. Organ nie odpowiada za treści przedstawione na stronach internetowych z nim niezwiązanych. Fakt, że skarżący skorzystał z adresu znajdującego się na stronie internetowej, prowadzonej przez podmiot inny niż organ, nie może przemawiać za brakiem winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności bowiem skarżący miał obowiązek zastosować się do przesłanego mu pouczenia, które zawierało pełny adres organu. W tej sytuacji uwzględnienie wniosku nie jest możliwe, bowiem strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Uwzględniając powyższe, Sąd postanowił jak na wstępie.