VII SA/Wa 142/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-02-27

Skład orzekający: Włodzimierz Kowalczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, gdy jej wysokość znacząco przewyższa możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego, a jej ściągnięcie narazi go i jego rodzinę na niemożliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych?
Ratio decidendi
Wykonanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia może zostać wstrzymane, jeśli jej wysokość znacząco przewyższa możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego, a jej ściągnięcie narazi go i jego rodzinę na niemożliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. W takiej sytuacji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody finansowej, co uzasadnia zastosowanie art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący M. W. złożył skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładające na niego grzywnę w celu przymuszenia. Wniósł o wstrzymanie wykonania tego postanowienia, argumentując, że jego wysokość znacząco przewyższa jego możliwości zarobkowe i majątkowe, a ściągnięcie grzywny narazi jego rodzinę na niemożliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący wskazał również na swoją trudną sytuację materialną i wysokie zobowiązania wobec wierzycieli.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) grudnia 2012 r. znak (...) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Skarżący w skardze na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) grudnia 2012 r., znak (...) wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uchylającego postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) września 2012 r., Nr (...), w części nakładającej na M. W. grzywnę w wysokości 40 258,63 zł oraz wzywającej do jej uiszczenia i wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym w terminie 60 dni od daty doręczenia w/w postanowienia i w tym zakresie nakładające na zobowiązanego, M. W., grzywnę w wysokości 38 413,98 zł oraz wzywające do jej uiszczenia i wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, a w pozostałej części utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie. We wniosku o wstrzymanie skarżący podał, że wysokość nałożonej grzywny w znacznym stopniu przewyższa jego możliwości zarobkowe i majątkowe, a ściągnięcie nałożonej grzywny narazi go i jego rodzinę na niemożliwość zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Dodatkowo skarżący wskazał, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, ponieważ wysokość jego wymagalnych zobowiązań wobec wierzycieli, przekracza kwotę miliona złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964). Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie, należy mieć na uwadze, iż konieczność uiszczenia grzywny powoduje wyrządzenie znacznej szkody finansowej. Zdaniem Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu i wniosku skarżącego, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło