VII SA/Wa 1430/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [....] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 12 czerwca 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca - L. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia[...] kwietnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1430/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, bowiem została wniesiona po upływie 30 dniowego terminu do jej wniesienia. Odpis postanowienia z dnia 28 sierpnia 2014 r. został doręczony skarżącej w dniu 4 września 2014 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 55). Pismem z dnia 9 września 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że uchybienie 1 dniowego terminu było spowodowane brakiem możliwości wysłania skargi w miejscu zamieszkania skarżącej oraz tym, że przy wykonywaniu czynność zawodowych jako inspektor kontroli skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w S. Ośrodek Zamiejscowy w K. (praca terenowa) pełniła obowiązki służbowe w czerwcu i lipcu 2014 r. codziennie do godzinny 21.00 - 22.00. Podała, że jest samotną matką. Dojeżdża do pracy 30 km - do K. Wyjaśniła, że placówka pocztowa w miejscu zamieszkania skarżącej we wsi D. jest czynna do godz. 16.00, a zatem skarżąca po powrocie z pracy nie ma możliwości odbioru i wysyłki korespondencji w miejscu zamieszkania. Podała, że w dniu 11 czerwca 2014 r., tj. w dniu w którym upływał termin do złożenia skargi zakończyła pracę około godziny 22.00 i zamierzała nadać skargę w placówce pocztowej w K., bowiem sądziła, że jest czynna do godz. 24.00. Wyjaśniła, że udała się do tej placówki i okazało się, że zostały zmienione godziny otwarcia i obecnie jest czynna tylko do godziny 21.00. Wyjaśniła, że najbliższa placówka pocztowa czynna do godziny 24.00 znajduje się w S., a zatem 170 km od K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z okoliczności faktycznych wynika, że skarżąca dochowała 7 - dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi licząc od dnia 4 września 2014 r., czyli od daty otrzymania postanowienia tut. Sądu z dnia 28 sierpnia 2014 r. odrzucającego skargę. Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. W swoim wniosku skarżąca powołała okoliczności, które nie pozwoliły na uznanie za uprawdopodobnione, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Z uzasadnienia wniosku wynika, że nie wystąpiła żadna obiektywna przeszkoda, która uniemożliwiała skarżącej wniesienie skargi w terminie. O uchybieniu terminu zadecydował splot okoliczności: zamiar skarżącej nadania skargi w ostatnim dniu terminu i błędne założenie przez skarżącą, że placówka pocztowa w [...] jest czynna do godziny 24.00. Gdyby skarżąca dochowała należytej staranności ustaliłaby odpowiednio wcześniej, w której placówce pocztowej może nadać skargę. Wskazać również należy, że skarżąca miała 30 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji na wniesienie skargi do sądu i nie wykazała, by zaistniały okoliczności uniemożliwiające nadanie skargi odpowiednio wcześniej. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Za brak winy uważa się sytuację, gdy skarżący nie był w stanie pokonać przeszkody przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Do takich przeszkód zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OZ 313/14 LEX nr 1461916). Z tej przyczyny, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.