VII SA/Wa 1454/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2013 r. sprawy ze skargi M. B. na niewykonanie przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2013 r., o sygnaturze akt VII SA/Wa 2830/12 I. wymierza Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2013 r., o sygnaturze akt VIISA/Wa 2830/12; II. zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz M. B. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] czerwca 2013r M. B. wniosła skargę na niewykonanie przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2013r, sygn. akt VII SA/Wa 2830/12 uchylającego decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2010r oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazała, że pomimo wezwania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do wykonania przedmiotowego wyroku, organ wyroku nie wykonał w związku z czym uzasadnione jest żądanie wymierzenia organowi grzywny wraz z zasądzeniem kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie zajął stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył, co następuje: Jak wynika z treści skargi podstawą prawną żądania skarżącej był art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Analiza treści tego przepisu prowadzi do wniosku, że przesłanką jego zastosowania jest bezczynność organu po wyroku sądu uchylającym lub stwierdzającym nieważność decyzji przy czym skarga musi być poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. W niniejszej sprawie skarżąca pismem z dnia [...] maja 2013r wezwała Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2013r, sygn. akt VII SA/Wa 2830/12. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącej oraz nie załatwił sprawy poprzez wydanie stosownego rozstrzygnięcia. Z uzasadnienia wyroku sądowego wynikało, że organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy powinien przedstawić pełną argumentację swojego stanowiska, która pozwoli sądowi na merytoryczną weryfikację decyzji. Podstawowym warunkiem dla stwierdzenia istnienia materialno-prawnej podstawy wymierzenia grzywny organowi administracji publicznej w oparciu o art. 154 § 1 p.p.s.a. jest upływ terminu do wykonania wyroku, wyznaczonego przez sąd administracyjny do wydania aktu lub podjęcia czynności bądź też upływ ustawowego terminu. Działania organu podjęte po wniesieniu skargi nie stanowią podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi tylko z tego względu, że organ podjął czynności, do realizacji których był zobowiązany. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego otrzymał odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2013r, sygn. akt VII SA/Wa 2830/12 wraz z aktami administracyjnymi w dniu 12 kwietnia 2013 r. Przez cztery miesiące od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi organ nie podejmował żadnych działań w sprawie. Dopiero w dniu [...] sierpnia 2013r wydał decyzję w której ponownie odmówił stwierdzenia nieważności kontrolowanej w trybie nadzoru decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2009r, nr [...]. Wskazać w tym miejscu należy, że przez bezczynność organu administracji publicznej, o której mowa w art. 154 ustawy, należy rozumieć brak rozstrzygnięcia, które właściwy organ winien podjąć w terminach przewidzianych prawem, terminy te zostały natomiast określone w art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Zauważyć wobec powyższego należy, iż niniejsza sprawa dotyczyła rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2009r, nr [...]. W sprawie tej Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie przeprowadzał żadnego postępowania dowodowego lecz miał obowiązek jedynie dokonać oceny kontrolowanej decyzji w świetle przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. Niewątpliwie zatem w rozpatrywanej sprawie w chwili wniesienia skargi Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego pozostawał w bezczynności po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 stycznia 2013r, sygn. akt VII SA/Wa 2830/1210 marca 2011 r. Jednocześnie podkreślenia ponownie wymaga, że późniejsze wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy przez organ, a więc już po wniesieniu skargi, choć przed jej rozpoznaniem, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 ustawy). Niewykonanie wyroku, o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., ma miejsce zarówno wtedy, gdy organ nie wykonał orzeczenia w ogóle, jak i wtedy, gdy wprawdzie wykonał orzeczenie, ale z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Niemniej jednak fakt wykonania wyroku powinien mieć wpływ na ustalenie wysokości grzywny, w ramach określonych przez art. 154 § 6 p.p.s.a. Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając skargę, na podstawie art. 154 § 1 i 6 ustawy p.p.s.a. wymierzył Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych), uznając, że taka wysokość grzywny jest adekwatna do stopnia naruszenia przepisów prawa przez organ w niniejszej sprawie. Sąd uwzględnił okoliczność, że organ po wniesieniu skargi, a przed wydaniem orzeczenia przez Sąd, załatwił sprawę poprzez wydanie decyzji z dnia [...] sierpnia 2013r. Załatwienie sprawy po upływie czterech miesięcy od otrzymania odpisu wyroku należało uznać za zwłokę w wykonaniu wyroku, zwłaszcza, że sprawa nie należała do szczególnie skomplikowanych. Z tych przyczyn Sąd uznał za wystarczające wymierzenie grzywny w wysokości 500 zł (pięćset złotych). Jednocześnie Sąd na podstawie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 457 zł ( 200 zł wpis plus koszty zastępstwa procesowego 257 zł ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.