VII SA/Wa 1465/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r. Znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: 1. przyznać skarżącemu J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. (dwieście złotych), 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 października 2007 r. zostało przyznane J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych, w pozostałym zaś zakresie wniosek oddalono. W dniu 30 października 2007 r. (data nadania w UP) wpłynął do Sądu sprzeciw skarżącego J. S. od postanowienia z dnia 18 października 2007 r. Wskutek wniesienia sprzeciwu postanowienie z dnia 18 października 2007 r. traci moc i dlatego sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownemu rozpoznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą zasadą postępowania sądowego jest, iż każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Strona wnosząc sprawę do Sądu winna zatem liczyć się z kosztami z tym związanymi i odpowiednio się do tego przygotować. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc powinien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające, można zwrócić się o pomoc państwa (zob. post. SN z dnia 24 września 1984 r., II CZ 104/84, M. Praw. - Zestawienie Tez 2000/7 str. 455). Strona wnosząc sprawę do Sądu winna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę (post. NSA z dnia 22 grudnia 2002 r., OZ 862/04, niepubl.). Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z dodatkowych wyjaśnień zawartych w piśmie z dnia 26 września 2007 r. wynika, iż J. S. wraz z żoną, która pozostaje z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, utrzymuje się z renty w wysokości 1.334,25 zł. Stan majątkowy skarżącego oraz osoby pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym obejmuje nieruchomość (dom jednorodzinny) o powierzchni 110 m2. Wnioskodawca wskazał, iż ponosi stałe miesięczne wydatki związane z utrzymaniem domu w kwocie: 100,36 zł. (energia elektryczna), 188,69 zł. (gaz), 79,38 zł. (woda i wywóz ścieków), 146,50 zł. (telefon), 34 zł. (wywóz nieczystości), 85,53 zł. (drobne remonty), 240,42 zł. (spłata rat kredytu na zakup mebli). Wnioskodawca podał również, iż ponosi znaczne koszty związane z leczeniem w wysokości około 100 zł., jak również koszty związane z wizytami lekarskimi i konsultacjami. Ponadto wskazał, iż posiada kredyt odnawialny w wysokości 4000 zł., który wykorzystuje na bieżące potrzeby i spłaca sukcesywnie oraz, że posiada ujemne saldo na koncie. Z akt sprawy wynika również, iż skarżący poniósł w okresie od 17 sierpnia 2007 r. do 7 września 2007 r. wydatki związane z zakupem materiałów budowlanych na kwotę 1026,42 zł. Sąd zważył, że możliwości finansowe wnioskodawcy są ograniczone i nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jednakże mając na względzie, iż J. S. posiada stały miesięczny dochód oraz fakt, iż koszty utrzymania ponoszone są powszechnie przez obywateli i przy ocenie możliwości finansowych nie mogą być wyjątkowo traktowane, Sąd przyznał skarżącemu jedynie prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. W ocenie Sądu pozostałe ewentualne koszty sądowe, mogące wystąpić w trakcie prowadzonego postępowania, są w zasięgu możliwości finansowych strony, gdyż skarżący uzyskując stały miesięczny dochód, jest w stanie zgromadzić środki by ponieść ewentualne pozostałe koszty sądowe samodzielnie. Ponadto z akt sprawy wynika, iż J. S. w okresie od 17 sierpnia 2007 r. do 7 września 2007 r., a więc już po wniesieniu sprawy do Sądu, poniósł wydatki związane z zakupem materiałów budowlanych na kwotę 1026,42 zł. Zdaniem Sądu, jeżeli wnioskodawcę stać było na zgromadzenie środków na przeprowadzenie remontu, jest on w stanie również zabezpieczyć środki finansowe na ewentualne pozostałe wydatki związane z prowadzeniem przez niego procesu sądowego. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.