VII SA/Wa 1471/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 2 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. z/s w W na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odmówić N. Sp. z o.o. z/s w W przywrócenia terminu do wniesienia skargi Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa umorzył postępowanie odwoławcze w zakresie odwołania N. Sp. z o.o. z/s w W. (dalej jako "skarżąca") od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowalny i udzielającej pozwolenia na budowę inwestycji pn: "Budowa gazociągu wysokiego ciśnienia [...] wraz z infrastrukturą towarzyszącą...". Na duplikacie zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji widnieje, że przesyłkę adresowaną na skarżącą spółkę odebrał w dniu 4 maja 2016 r. "M. L. właściciel". Ponadto w aktach administracyjnych sprawy znajduje się wydruk ze strony Poczty Polskiej, z którego wynika, że korespondencja skierowana do strony skarżącej została nadana w Urzędzie Pocztowym [...] [...] w dniu 14 kwietnia 2016 r. Następnie w dniu 19 kwietnia 2016 r. w UP L. przesyłka została przekazana do doręczenia i w tym dniu również awizowana. Ponownej awizacji przesyłki dokonano w dniu 27 kwietnia 2016 r., zaś dopiero w dniu 4 maja 2016 r. odebrano przesyłkę z placówki pocztowej. Wskazać jednocześnie należy, że decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i trybie zaskarżenia tej decyzji. W dniu 4 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik strony skarżącej wniósł za pośrednictwem organu skargę na ww. decyzję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na przekroczenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 13 lipca 2016 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że o możliwości odebrania przesyłki w dniu 4 maja 2016 r. a także złożenia skargi po terminie powziął informację dopiero z odpowiedzi na skargę organu, którą pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 7 lipca 2016 r. Pełnomocnik skarżącej wskazał ponadto, że nie dysponuje wiedzą czy rzeczywiście skarżącemu doręczono przesyłkę z decyzją w dniu 4 maja 2016 r., bowiem mimo podjętej próby wglądu do akt postępowania sądowego oraz postępowania administracyjnego, w aktach sądowych brak było akt administracyjnych, bowiem zostały zwrócone do organu celem uporządkowania, zatem z ostrożności procesowej pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik skarżącej wskazał, że otrzymał bezpośrednio ze spółki zeskanowaną decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2016 r. Na zeskanowanym dokumencie widnieje data wpływu decyzji do skarżącego w dniu 5 maja 2016 r. i ta data została przyjęta przez pełnomocnika przy ustalaniu terminu do wniesienia skargi. W ocenie pełnomocnika całe zdarzenie należy rozpatrywać jako niezawiniony nieszczęśliwy zbieg okoliczności. Pełnomocnik skarżącego został nieumyślnie wprowadzony w błąd co do daty otrzymania przez skarżącego przesyłki z decyzją podlegającą zaskarżeniu. Nie jest zatem możliwe przypisanie mu winy w zakresie uchybienia terminowi do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. W art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazano przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W niniejszej sprawie uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie, bowiem strona skarżąca o uchybieniu terminu dowiedziała się z odpowiedzi na skargę, którą otrzymała w 6 lipca 2016 r. Ponadto wniosek o przywrócenie terminu został złożony wraz ze skargą za pośrednictwem organu administracji. Pełnomocnik skarżącej Spółki wnioskując o przywrócenie uchybionego terminu powoływał się na fakt, że mocodawca błędnie przekazał mu informację o dacie faktycznego odbioru zaskarżonej decyzji, skutkiem czego działał on w przeświadczeniu, że wnosząc skargę zachował termin na jej wniesienie. W ocenie Sądu przedstawiona przez pełnomocnika strony okoliczność nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminowi, a zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę (jej pełnomocnika) obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Wskazać należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 179/12, LEX nr 1138241). Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie takie okoliczności nie wystąpiły. Nie można bowiem przyjąć, że wprowadzenie w błąd pełnomocnika przez stronę, co do daty odbioru przesyłki, może powodować uwolnienie od negatywnych skutków niedokonania czynności w terminie. Ponadto wskazać należy, że zawierzenie przez pełnomocnika informacjom uzyskanym od innych osób (w tym wypadku mocodawcy) nie powoduje, że pełnomocnik zastępujący stronę, na którym ciąży obowiązek dokonania konkretnej czynności w określonym terminie, pozbywa się w ten sposób odpowiedzialności za nienależyte wypełnienie obowiązku. Takie rozumienie wymogów z art. 86 p.p.s.a. prowadziłoby do nadużycia co do zasady, wyjątkowej instytucji przywrócenia terminu i nie może być w ocenie Sądu zaakceptowane. W niniejszej sprawie, pomimo faktu, że to strona wprowadziła w błąd swojego pełnomocnika, to należy mieć również na względzie, iż pełnomocnik profesjonalny ma obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Przy czym kryterium należytej staranności jest podwyższone, ponieważ adwokat czy radca prawny posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I FZ 69/09, LEX nr 565711). Jeszcze raz podkreślić należy, że z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od pełnomocnika i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy pełnomocnik nie mógł usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Okolicznością taką nie jest w ocenie Sądu twierdzenie pełnomocnika, że uzyskał nieprawidłową informację o dacie odbioru zaskarżonej decyzji od mocodawcy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.