VII SA/Wa 1483/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w [...], Stowarzyszenia [...] w [...], Stowarzyszenia [...] w [...], Fundacji [...] w [...] na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - odrzucić skargę. Minister Infrastruktury i Budownictwa postanowieniem z [...] maja 2017 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2017 r. (nr [...]) o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie skrzyżowania drogi krajowej nr [...] A.-O.i z drogą wojewódzką nr [...] S.-S.-P. Organizacje społeczne: 1) Stowarzyszenie [...] w [...] w likwidacji, 2) Stowarzyszenie [...] w [...], 3) Stowarzyszenie [...] w [...], 4) Fundacja [...] w [...], 5) Stowarzyszenie [...] wniosły skargę na to postanowienie Ministra. Skarga została podpisana przez R. K.. Z akt sprawy wynika, że WSA w Warszawie zarządzeniem z 4 lipca 2017 r. (k.10) wezwał R. K. do uiszczenia wpisu sądowego, nadesłania odpisu skargi, złożenia dokumentu określającego jego umocowanie do reprezentowania każdego ze stowarzyszeń (fundacji), stosownie do art. 29 p.p.s.a., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone R. K. w dniu 25 lipca 2017 r. (k. 13). W wyznaczonym w wezwaniu terminie nadesłano do Sądu jedynie kopie zaświadczeń Urzędu Miejskiego w [...] z [...] stycznia, [...] listopada 2013 r. i [...] czerwca 2015 r. i [...] sierpnia 2016 r. o wpisaniu Stowarzyszenia [...], Stowarzyszenia [...] w [...] i Stowarzyszenia [...] do rejestru stowarzyszeń zwykłych (z informacją, że R. K. jest przedstawicielem ww Stowarzyszeń). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 24 kwietnia 2018 r. odrzucił skargę [...] w [...] w likwidacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Skarga, zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., powinna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Warunkiem formalnym wynikającym z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest podpisanie pisma przez osobę kierującą go do sądu albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do regulacji zawartej w art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast, w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. W świetle zaś art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują w postępowaniu czynności przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Oznacza to, że osoby te mają obowiązek wykazać na mocy art. 29 p.p.s.a. swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W niniejszej sprawie skargę do sądu w jednym piśmie procesowym wniosło kilka stowarzyszeń i fundacji. Pismo to zostało opatrzone podpisem R. K. W związku z brakami formalnymi skarg wezwano do ich uzupełnienia wyżej wskazanym zarządzeniem z 4 lipca 2017 r. Sąd powołał się na art. 29 p.p.s.a., zgodnie z którym przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. NSA w wyroku z dnia 12 lutego 2018 r., II OSK 1157/17 (LEX nr 2471011) stwierdził, że stowarzyszeniu zwykłem przysługuje zdolność sądowa jako organizacji społecznej, jednak legitymację procesową, a zatem zdolność do czynności procesowych posiadają jedynie wszyscy członkowie tego stowarzyszenia. Oznacza to, że przedstawiciel wskazany w regulaminie może reprezentować stowarzyszenie zwykłe, jeżeli pozostali członkowie stowarzyszenia upoważnią go do tego w należytej formie prawnej. Właściwym dokumentem, z którego wynika upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego przez stowarzyszenie zwykłe, jest dokument podpisany przez wszystkich członków stowarzyszenia zwykłego. Źródłem takiego upoważnienia nie można natomiast uznać regulaminu, jako dokumentu statuującego tylko powstanie stowarzyszenia zwykłego. W wyznaczonym terminie żaden z wymienionych w zarządzeniu braków nie został uzupełniony, bowiem plik pism nadesłanych przez przedstawiciela skarżących jest częściowo nieczytelny, zaś w pozostałym zakresie nie zawiera informacji, których nadesłania żądał sąd, w szczególności nie sposób na podstawie tych informacji ustalić właściwego umocowania R. K. do reprezentowania wszystkich organizacji wskazanych przez niego jako skarżący. Z tego wynika, że do wykazania umocowania R. K. do działania w imieniu stowarzyszenia nie jest wystarczające przedstawienie dokumentów, że jest on przedstawicielem stowarzyszenia. W tej sprawie nie przedstawiono dokumentów, z których wynikałoby, że R. K. jest upoważniony przez wszystkich członków poszczególnych stowarzyszeń do ich reprezentowania przed Sądem. Należy dodać, że kopia pełnomocnictwa dla R. K. udzielonego przez M. W. w imieniu Fundacji [...] nie jest poświadczona za zgodność z oryginałem. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji o odrzuceniu skargi.