VII SA/Wa 1508/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Lucyna Staniszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 5 maja 2025 r. w przedmiocie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych postanawia: odrzucić skargę. R. C. (dalej: skarżący) wniósł pismem z dnia 19 maja 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie Starosty P. z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 30 czerwca 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że korespondencja sądu w zakresie wezwania do usunięcia dostrzeżonych braków skargi w postaci wskazania numeru PESEL oraz powinności uiszczenia wpisu sądowego skierowana do skarżącego (jedną przesyłką) - po raz pierwszy była awizowana 22 lipca 2025 r. (k. 14 akt sądowych), zatem 5 sierpnia 2025 r. upłynął czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) i z upływem tego dnia doręczenie należało uznać za dokonane. Wobec tego termin na uzupełnienie braków formalnych upłynął bezskutecznie z dniem 12 sierpnia 2025 r. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 13 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu: "Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym." Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ponadto, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Oprócz ww. wymogów formalnych, należy jeszcze dołączyć odpowiednią ilość odpisów pisma procesowego dla uczestników postępowania (art. 47 § 1 p.p.s.a.). Wymienione elementy pisma (podpis skarżącego pod skargą, jego numer PESEL oraz odpisy skargi) stanowią wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowym, których brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przypadkiem, w którym ustawa, tj. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi inaczej jest właśnie art. 58 § 1 p.p.s.a. Skarga na akt organu administracji publicznej składana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego powinna spełniać określone w przepisach p.p.s.a., wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych (wezwanie do wskazania numeru PESEL) i uiszczenia wpisu sądowego od skargi, z informacją o rygorze niewykonania zarządzenia, była awizowana 22 lipca 2025 r. (k. 14 akt sądowych), zatem 5 sierpnia 2025 r. upłynął czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) i z upływem tego dnia doręczenie należało uznać za dokonane. Skarżący został skutecznie wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu stałego w odpowiedniej wysokości. Wobec tego termin na uzupełnienie braków formalnych upłynął bezskutecznie z dniem 12 sierpnia 2025 r. Do dnia orzekania nie został uzupełniony PESEL przez skarżącego a na dzień 13 sierpnia w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpisu od skargi. Począwszy od braku formalnego, jakim jest numer PESEL, Sąd w składzie orzekającym podkreśla, że w najnowszym orzecznictwie przyjęto, iż numer PESEL, pomimo braku skomplikowania tej przesłanki formalnej skuteczności wniesienia skargi, jest w pełni równoważnym wymogiem pierwszego pisma procesowego i jego niedoręczenie, pomimo skutecznego wezwania, musi skutkować odrzuceniem skargi (zob. uchwałę NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, dostępną w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwanej dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, mimo stosownego wezwania, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jego skargi, gdyż nie można nadać skardze dalszego biegu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem niezależnie od tego, jaki to brak formalny (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt II SA/Po 621/21, dostępne w CBOSA). Przechodząc do braku fiskalnego skargi, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 1124/18, dostępne CBOSA). Skarżący miał obowiązek uiścić wpis od skargi, jednakże bezsporne jest to, że nie uczynił tego, mimo prawidłowego wezwania go oraz pouczenia o konsekwencjach nieuiszczenia wpisu. Skoro skarżący nie uiścił wpisu, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jego skargi (zob. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 18 stycznia 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 8/21, dostępne w CBOSA). Fakt nieuiszczenia wpisu od skargi został potwierdzony przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu (k. 15 akt sądowych). Mając na względzie imperatywny charakter przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., a także fakt, że ziściły się wskazane w tych przepisach przesłanki, Sąd nie może podjąć innego rozstrzygnięcia, gdyż jest związany powołaną podstawą prawną. Dochodząc do przekonania o zaistnieniu okoliczności uzasadniających odrzucenie skargi – nieusunięcie braków formalnych i braku fiskalnego skargi – Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.