VII SA/Wa 151/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.) Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 151/09 w sprawie ze skargi P. S.J. [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie apteki w części dotyczącej zakazu sprzedaży produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne postanawia rozstrzygnąć wątpliwości co do treści wyroku z dnia 29 września 2004 r. (VII SA/Wa 151/09) w ten sposób, że użyte w pkt. I sentencji wyroku sformułowanie "oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji" oznacza uchylenie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. tylko w części ustanawiającej zakaz sprzedaży produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne. Postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie wszczęte zostało skargą Spółki P. S.J. z siedzibą [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2007 r., znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., znak: [...] w części dotyczącej zakazu sprzedaży produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo farmaceutyczne. Spółka P. S.J. w toku postępowania administracyjnego nie zaskarżyła całej decyzji dotyczącej zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" [...], a jedynie jej części, która stanowiła o wyłączeniu z przedmiotowego zezwolenia obrotu produktami wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy Prawo Farmaceutyczne. Tak zakreślony przedmiot rozstrzygnięcia organu odwoławczego był następnie przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego pierwszym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2007 r., w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1299/07, gdzie w opisie sprawy wskazano "zezwolenie na prowadzenie apteki w części dotyczącej zakazu sprzedaży produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne". Wobec uchylenia tego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 listopada 2008 r., postępowanie przed Sądem Wojewódzkim zostało powtórzone w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 151/09. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, która w tym przypadku została wyznaczona zakresem zaskarżenia decyzji organu pierwszej instancji i odpowiadającym mu rozstrzygnięciem Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Określenie tych granic znalazło wyraz w opisie przedmiotu sprawy przyjętym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 4 grudnia 2007 r. W tych okolicznościach sformułowane w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 marca 2009 r. zarzuty i wskazania dla organu co do konieczności i kierunku powtórzenia postępowania dotyczą jedynie tej części decyzji, która w skutek jej zaskarżenia była przedmiotem postępowania odwoławczego przed organem administracji oraz dwukrotnego postępowania przed sądem administracyjnym. Treść uzasadnienia w/w wyroku wskazuje ewidentnie, że przedmiotem oceny sądu była jedynie część rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji dotycząca zakazu sprzedaży produktów wymienionych w art. 72 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne, i tylko w tej części Sąd stwierdził naruszenia prawa. Dodatkowo zauważyć trzeba, że art. 134 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że Sąd nie może wydać wyroku na niekorzyść skarżącego (chyba, że stwierdzi nieważność zaskarżonego aktu – co w niniejszej sprawie nie miało miejsca) a odmienne rozumienie wyroku - do czego nie uprawnia treść jego uzasadnienia byłoby naruszeniem tej reguły. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 158 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.