VII SA/Wa 1511/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, Sędzia WSA Daria Gawlak – Nowakowska (spr.), Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia skargę oddala Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm, zwanej dalej K.p.a.), po rozpatrzeniu zażalenia M. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2008 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm., zwanej dalej Prawo budowlane) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych związanych z budową budynku letniskowego z garażem na działce nr ew. [...] w [...] oraz nakazał inwestorowi K. S. przedstawienie w wyznaczonym terminie dokumentów wymaganych ww. przepisem. Powyższe postanowienie organu nadzoru budowlanego stopnia powiatowego stało się ostateczne w administracyjnym toku instancji. Wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia może nastąpić jedynie do tych postanowień, co, do których służy zażalenie w administracyjnym toku instancji (art. 126 K.p.a.). Przepis art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego z 1994 r. stanowi lex specialis wobec Kodeksu postępowania administracyjnego i nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane na podstawie ww. przepisu. Nie jest, zatem możliwe wszczęcie postępowania w sprawie nieważności postanowienia wydanego na podstawie wskazanego wyżej przepisu. W tej mierze organ odwoławczy powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 2267/06, LEX nr 334813, dotyczącym tożsamego stanu faktycznego (tj. wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia wydanego na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego z 1994 r.). W konsekwencji odmówił wszczęcia postępowania na podstawie art. 157 § 3 K.p.a. z przyczyn przedmiotowych. Na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r. K. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak wynika z treści skargi zarzuciła, że postanowienie z dnia [...] lipca 2008 r. wstrzymujące prowadzenie robot budowlanych, wydane zostało niezgodnie z art. 49 b ust. 2 Prawa budowlanego, bowiem wstrzymanie robot budowlanych może nastąpić tylko wówczas, jeśli budowa nie została zakończona. Natomiast Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2002 r. uznał "za udowodniony upływ 5 lat od zakończenia budowy". Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Celem instytucji stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego, jest jego eliminacja z obrotu prawnego, w związku z ciężkimi wadami, wymienionymi w art. 156 § 1 K.p.a. Natomiast przedmiotem postępowania o stwierdzenie nieważności jest ustalenie istnienia wad wymienionych w art. 156 § 1 K.p.a. W ramach tego trybu, weryfikacji, oprócz decyzji, podlegają również postanowienia, od których przysługuje zażalenie, bowiem zgodnie z art. 126 K.p.a. do tych postanowień stosuje się odpowiednio art. 156 – 159 K.p.a. Z powyższego wynika, że postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie nie mogą weryfikowane w trybie nadzwyczajnym, jakim jest stwierdzenie nieważności tego aktu. W niniejszej sprawie organ nadzoru odmówił wszczęcia postępowania nadzorczego w stosunku do postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2008 r. wydanego na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego. Słusznie organy obu instancji przyjęły, że przedmiotowe postanowienie z dnia [...] lipca 2008 r. nie podlegało zaskarżeniu w trybie zażalenia, bowiem przepisy Prawa budowlanego, jak i przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, takiej możliwości nie przewidują. Przepisy obu wskazanych ustaw wyraźnie wskazują, które z postanowień są zaskarżalne w drodze zażalenia. Ograniczenie stwierdzenia nieważności tylko do postanowień, na które służy zażalenie, powoduje niemożność weryfikacji w postępowaniu nieważnościowym, postanowień, na które zażalenie nie przysługuje. Tym samym brak jest podstawy do wszczęcia postępowania nadzorczego. Prawidłowo zatem organ w zaskarżonym postanowieniem, na podstawie art. 157 § 3 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2008 r. wydanego na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 Prawa budowlanego. Zarzuty skarżącej skierowane przeciwko postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2008 r. nie podlegały ocenie z uwagi na odmowę wszczęcia postępowania. W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.