VII SA/Wa 1519/08

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 października 2008r. po rozpoznaniu wniosku M. i W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. i W.G. na niewykonanie wyroku Sądu w sprawie VII SA/Wa 133/06 postanawia: przyznać M. i W. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 6 października 2008r. do Sądu wpłynął wniosek M. i W.G. w którym zwracają się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie. W załączeniu do wniosku wnioskodawcy przesłali wypełniony formularz PPF, przedstawiając w nim dane dotyczące ich sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej. W niniejszej sprawie, zważono co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 ww. ustawy.) Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie analizując dane zawarte w przedmiotowym wniosku oraz nadesłane do sprawy VII SA/Wa 1945/07 wyjaśnienia uznano, iż wnioskodawcy nie są w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy utrzymują się wspólnie z dochodów uzyskiwanych przez W.G. z tytułu emerytury w wysokości 1.205,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawcy podkreślili, że są "osobami w podeszłym wieku i brakuje im na niezbędne, a kosztowne leki". Skarżący zakreślili w formularzu, że posiadają mieszkanie o pow. 53 m² oraz niezabudowaną działkę o pow. 1300 m². Wnioskodawcy w złożonym wniosku wskazali, iż zwracali się o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie o sygnaturze VII SA/Wa 133/06 w której zostali zwolnieni od uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący podkreślili, że ich sytuacja się nie zmieniła. Z akt sądowych wynika, że wnioskodawcy zostali zwolnieni z kosztów sądowych, także w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1945/07. W tej sprawie wnioskodawcy byli wzywani do złożenia dodatkowych wyjaśnień. W nadesłanych wyjaśnieniach skarżący wyszczególnili jakie ponoszą miesięczne wydatki na stałe opłaty oraz codzienne utrzymanie. Wnioskodawcy podali, że kwotę 400,00 złotych przeznaczają na czynsz za mieszkanie, na energię i telefon 90,00 złotych, na utrzymanie (żywność i środki higieny) 450,00 złotych oraz na odzież, leki, komunikację 140,00 złotych miesięcznie. W piśmie z dnia 2 stycznia 2008r. wnioskodawcy podkreślili, że w sumie wydatki miesięczne wynoszą 1.080,00 złotych tj. wysokość emerytury netto pobieranej przez wnioskodawcę W.G. Skarżący poinformowali, że wnioskodawczyni nie uzyskuje żadnych przychodów oraz że nie otrzymują żadnej pomocy od instytucji czy osób. Wnioskodawcy zaznaczyli nadto, że podatek od posiadanej nieruchomości opłaca im syn. Skoro wnioskodawcy podkreślili we wniosku z dnia 6 października 2008r. (data wpływu do Sądu), że ich sytuacja się nie zmieniła od czasu rozpatrywania poprzednich wniosków o przyznanie prawa pomocy w innych sprawach, wymienione wyżej wydatki wnioskodawców uznano za nadal aktualne. Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzono, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcom prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Oceniono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawców w jakiej się znajdują, nie pozwala im na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.