VII SA/Wa 1519/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. postanawia: odrzucić skargę. W dniu 18 maja 2012 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. W. z dnia 17 maja 2012 r. W związku z brakiem możliwości ustalenia w sposób jednoznaczny treści żądań zawartych w skardze, zarządzeniem z dnia 21 maja 2012 r. wezwano skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania jego treści poprzez; oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu lub zaskarżonej czynności w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W dniu 4 czerwca 2012 r. skarżący udzielił odpowiedzi na powyższe i wskazał, że skarga dotyczy sprawy Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. oraz Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. [...] . Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. udzielił odpowiedzi na skargę i wniósł o jej oddalenie. W piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. skarżący przedstawił zarzuty przeciwko Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S. Z treści pisma wynika, że skarżący nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] i kwestionuje sposób prowadzenia postępowania przez organ powiatowy. Skargi wniesione powyższym pismem zostały rozdzielone w ten sposób, że pod sygn. akt VII SA/Wa 1466/12 prowadzona jest sprawa ze skargi na czynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie sposobu załatwienia skargi na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. Przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy jest natomiast skarga na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r, poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a). Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanym przepisie. W szczególności są administracyjny nie jest władny do rozpoznania skarg na działalność organów władzy, administracji publicznej w potocznym tego słowa znaczeniu. Zauważyć zatem należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie z treści skargi wynika, że materię objętą skargą należy, zakwalifikować do postępowania skargowego regulowanego Działem VIII kpa zatytułowanym " Skargi i wnioski". Skarżący w skardze zarzucił, że "dotychczasowe interwencje w nadzorze budowlanym nie zostały załatwione zgodnie z prawem" i że "organ dokonuje wielokrotnego fałszerstwa stanu faktycznego". Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że postępowanie skargowe uregulowane w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, to jest postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Należy podkreślić, iż do właściwości sądu administracyjnego nie należy ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, gdyż jest to wewnętrzna sprawa tychże organów. Sprawy skargowe rządzą się swoistymi regułami. W postępowaniu tym nie działają strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. W orzecznictwie prezentowany jest niekwestionowany pogląd, iż postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sadu administracyjnego z punktu widzenia legalności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt OSK 1110/04, publ. LEX nr 171200, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., sygn. akt II SAB/Wa 193/04, pub. LEX nr 165916 z dnia 7 grudnia 2006 r. , sygn. I SA/Wa 1785/06 , pub. LEX nr 320599). Sprawy te nie zostały poddane kontroli sądów administracyjnych, jako że żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. W niniejszej sprawie stwierdzić należy, iż skarga A.W. na działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w przedmiocie sposobu prowadzenia postępowania w sprawie płyty gnojowej stanowi skargę w rozumieniu Działu VIII kpa i nie podlega kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieści się w katalogu czynności i aktów zawartych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.