VII SA/Wa 1523/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 listopada 2012 r. sprawy ze skargi N. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. W. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy) z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 19 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącej N. D. prawo pomocy poprzez przyznanie adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] na pełnomocnika wyznaczyła adwokata P. W.. W dniu 19 września br. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek pełnomocnika o zasądzenie nieopłaconej pomocy prawnej w zakresie udzielonej pomocy prawnej w niniejszej sprawie. Pełnomocnik skarżącej w niniejszej sprawie został ustanowiony po wydaniu wyroku. Jako pełnomocnik zapoznał się w dniu 29 sierpnia 2012 r. z aktami sprawy oraz poinformował Sąd pismem z dnia 6 września 2012 r., że złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23 %. Z tych względów, na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia, Sąd przyznał w niniejszej sprawie 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, łącznie kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy).