VII SA/Wa 1533/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Montowski po rozpoznaniu w dniu 6 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.D. na rozstrzygnięcie Rektora [...] z dnia [...] grudnia 2022 r., znak: [...] w przedmiocie braku zgody na wznowienie studiów drugiego stopnia postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 zł. Pismem z 17 stycznia 2023 r. P. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu [...] z [...] grudnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie zgody na wznowienie studiów drugiego stopnia. W odpowiedzi na skargę Rektor wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Przystępując do rozpoznawania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności zbadać, czy dana sprawa znajduje się w ogóle w kognicji sądów administracyjnych. Zakres kognicji sądów administracyjnych został wyznaczony przez normy z art. 3 § 2-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: "p.p.s.a.") i obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zdaniem Sądu, sprawa zainicjowana skargą P. D. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co przesądza o zaistnieniu przesłanki odrzucenia skargi wymienionej w art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jak wynika z treści ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, dalej: "p.s.w.n."), nie reguluje ona kwestii związanych ze wznawianiem studiów. Nie oznacza to jednocześnie, że wznawianie takie nie jest dopuszczalne z tym, że unormowania w tym zakresie mogą znajdować się w akcie wewnętrznym konkretnej szkoły wyższej tj. regulaminie studiów, jeśli postanowiono je tam zamieścić. Możliwość tego rodzaju związana jest z brzmieniem art. 75 ust. 1 p.s.w.n., zgodnie z którym, organizację studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że uczelnia wyższa to podmiot, który działa w formie zakładu administracyjnego. Organy zakładów administracyjnych kierują zaś do swoich użytkowników akty administracyjne, które dzielą się na zewnętrzne i wewnętrzne. Akty zakładowe zewnętrzne decydują o nawiązaniu, rozwiązaniu lub przekształceniu zasadniczych elementów stosunku zakładowego. Ich podjęcie skutkuje stworzeniem nowej sytuacji prawnej adresata także w zewnętrznej sferze działania administracji. Natomiast akty zakładowe wewnętrzne są jednostronnymi działaniami prawnymi organów zakładu skierowanymi na wywołanie konkretnych, indywidualnie oznaczonych skutków prawnych w ramach stosunku zakładowego. Jako takie nie prowadzą jednak bezpośrednio do przekształcenia, nawiązania lub rozwiązania tego stosunku. Ponadto, akty zakładowe wewnętrzne wydawane są na podstawie wewnętrznych źródeł prawa, np. regulaminów, niemających charakteru powszechnie obowiązujących źródeł prawa, w związku z czym nie mogą ostatecznie przesądzać o sytuacji prawnej użytkowników zakładu (tak np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14.06.2021 r. III OSK 4822/21). Mając powyższe na uwadze należało w ocenie Sądu stwierdzić, że akt, który P. D. zaskarżył w niniejszej skardze nie może podlegać merytorycznej ocenie. Stanowi on bowiem akt zakładowy wewnętrzny, wydawany wyłącznie w oparciu na unormowania Regulaminu Studiów na Uniwersytecie [...]. Zdaniem Sądu objęte skargą rozstrzygnięcie Rektora Uniwersytetu [...] z [...] grudnia 2022 r. o braku zgody na wznowienie studiów drugiego stopnia na kierunku Orientalistyka-mongolistyka i tybetologia, stacjonarnych, w roku akademickim 2022/2023 nie jest decyzją administracyjną ani żadnym innym aktem, czy czynnością wymienionym w art. 3 p.p.s.a., na który przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Jest to, jak już zaznaczono, akt zakładowy wewnętrzny, który rozstrzyga wprawdzie niewątpliwie o określonej sprawie indywidualnej, jednak jego podstawę stanowią wyłącznie przepisy wewnętrzne Uniwersytetu w postaci Regulaminu, a nie ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Kwestia więc prawa do wznowienia studiów jako przewidziana w akcie wewnętrznym Uczelni, a nie w akcie ustawowym, nie podlega kontroli sądowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, § 3 p.p.s.a. jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.