VII SA/Wa 1541/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku gminy I. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi Gminy I. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: odmówić przywrócenia Gminie I. terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odrzucił skargę Gminy I. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia projektu budowlanego zamiennego, ponieważ strona skarżąca nie wykonała wezwania Sądu do nadesłania 44 odpisów skargi. Wezwanie zakreślało termin 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Oprócz wezwania do nadesłania odpisów, skarżącą wezwano także do uiszczenia wpisu (który skarżąca uiściła w zakreślonym terminie). Postanowienie o odrzuceniu skargi doręczono skarżącej w dniu 29 września 2014 r. W dniu 23 października 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) Gmina I. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego poprzez nadesłanie 44 odpisów skargi, jednocześnie uzupełniając ten brak. We wniosku wskazano, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej, albowiem pracownik prowadzący sprawę był przez dłuższy czas nieobecny w pracy z powodu choroby. Ponieważ wniosek nie zawierał daty ustania przyczyny uchybienia, zarządzeniem z dnia 4 listopada 2014 r. wezwano skarżącą do wskazania dnia, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi. Wezwanie doręczono w dniu 10 listopada 2014 r. Pismem z dnia 14 listopada 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) skarżąca wskazała, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 20 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej, jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. i wraz z nim skarżąca dokonała czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Nie ulega też wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Podkreślić należy, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Wniosek o przywrócenie terminu będzie skuteczny, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się między innymi stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe, czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (tak: Naczelny Sąd Administracyjny, postanowienie z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14). Oceniając brak winy w uchybieniu terminu wskazać należy, że choroba pracownika, który prowadził sprawę, nie może być okolicznością przemawiającą za brakiem winy strony w uchybieniu terminu. Strona winna bowiem tak zorganizować pracę urzędu, aby zapewnić zastępstwa w zakresie spraw prowadzonych przez swych pracowników. Skarżąca nie uprawdopodobniła przy tym, że nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku nie mogła usunąć przeszkody dla terminowego dokonania czynności. Nie wykazała, że tej czynności nie mogła dokonać inna osoba, że nie był możliwy taki podział zadań, w którym inny pracownik przejąłby obowiązki nieobecnego pracownika. Dodatkowo wskazać trzeba, że wpis skarżąca uiściła w terminie, zatem skoro nie było przeszkody, by w pewnym zakresie wezwanie Sądu wykonał inny pracownik, Sąd tym bardziej nie dostrzega dostatecznego powodu, dla którego nie wykonano go w całości. Uwzględniając powyższe, Sąd postanowił jak na wstępie.