VII SA/Wa 1572/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Katarzyna Tomiło-Nawrocka po rozpoznaniu w dniu 29 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi H. M. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 września 2022 r., nr 1549/22 w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia: odrzucić skargę. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 19 września 2022 r., nr 1549/22, po rozpatrzeniu zażalenia A. K. reprezentowanej przez pełnomocnika H. M. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...] prostujące z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu organu powiatowego z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...], polegającą na błędnym wpisaniu w wierszu dziewiątym sentencji postanowienia nazwy miejscowości, w której znajduje się przedmiot postępowania. Pismem z dnia 25 października 2022 r. H. M. (dalej: "skarżąca") wniosła w imieniu własnym skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 września 2022 r., nr 1549/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 lipca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2470/22, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę. Sąd uznał, że skarżąca nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi. Skarżąca, nie zgadzając się z postanowieniem Sądu, zaskarżyła je skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 13 czerwca 2024 r., sygn. akt II OSK 1063/24 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. NSA wskazał, że z uwagi na to, że interes prawny, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. może być wywodzony z normy prawa materialnego, należało ustalić, czy H. M. należy do grona następców prawnych skarżącej, która zmarła. Takie następstwo prawne oznaczałoby, że zaskarżone postanowienie dotyczy uprawnienia lub obowiązku następcy prawnego jako właściciela nieruchomości. Wobec tego, skarżąca pismem z dnia 11 lipca 2024 r. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez wykazanie interesu prawnego, z którego skarżąca H. M. wywodzi swoje osobiste prawo do wniesienia skargi (np. poprzez przesłanie odpisu księgi wieczystej potwierdzającej tytuł prawny do nieruchomości lub kopii akta notarialnego dotyczącego działki nr [...], położonej w miejscowości K.). Wezwanie z dnia 11 lipca 2024 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 lipca 2024 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 6 sierpnia 2024 r. Wobec niewykonania przez pełnomocnika skarżącej wezwania z dnia [...] lipca 2024 r., skarżąca pismem z dnia [...] września 2024 r. została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie aktu poświadczenia dziedziczenia bądź postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej A. K. oraz aktualnych tytułów prawnorzeczowych, z których skarżąca wywodzi swój interes prawny do zaskarżenia postanowienia z dnia [...] września 2022 r., nr [...] (np. aktualne wypisy z Księgi Wieczystej). Wezwanie z dnia [...] września 2024 r. zostało doręczone w dniu [...] września 2024 r. W odpowiedzi na wezwanie, skarżąca w piśmie procesowym z dnia [...] września 2024 r. wniosła o przedłużenie o 3 miesiące terminu na złożenie aktu poświadczenia dziedziczenia bądź postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). Z powyższego przepisu wynika, że legitymację skargową ma tylko taki podmiot, który może wykazać się interesem prawnym w zaskarżeniu danego aktu lub danej czynności organu administracji. Czyli może powołać się na przepis prawa materialnego, z którego wynika, że może żądać wydania aktu lub dokonania czynności przez organ lub być adresatem nakładanych przez organ nakazów czy obowiązków. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne Skarżąca przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu uczyniła postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 września 2022 r. nr 1549/22 utrzymujące w mocy postanowienie PINB w M. z dnia [...] czerwca 2022 r. wydane w przedmiocie sprostowania omyłki pisarskiej w postanowieniu tego organu z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...] o odmowie uchylenia postanowienia organu powiatowego z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] wstrzymującego roboty budowlane prowadzone przy rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego znajdującego się na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości K. oraz nakładającego na właściciela A. K. obowiązek sporządzenia i przedłożenia w wyznaczonym terminie określonych dokumentów. Wobec tego interes prawny w zakwestionowaniu ww. postanowienia o sprostowaniu miała adresatka prostowanego postanowienia A. K.. Biorąc pod uwagę jej śmierć w dniu 11 września 2022 r., co potwierdził akt zgonu znajdujący się w aktach administracyjnych sprawy, skargę na to postanowienie doręczone w dniu 4 października 2022 r. mógł wnieść jej następca prawny. Wyjaśnić należy, że akt zgonu nie potwierdza kto i pod jakim tytułem prawnym stał się następcą prawnym zmarłej w zakresie posiadanych przez nią praw do nieruchomości tj. działki nr [...] w K.. Akt ten potwierdza jedynie okoliczność śmierci i dane identyfikujące osobę zmarłą. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 stycznia 2024 r., sygn. akt II OSK 2460/23 (oddalającym skargę kasacyjną od wydanego w analogicznym stanie faktycznym i prawnym postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 2471/22 odrzucającego skargę skarżącej) potwierdzeniem dziedziczenia powinno być postanowienie Sądu o nabyciu spadku po zmarłej lub akt poświadczenia dziedziczenia wydany przez właściwego notariusza. Status bycia pełnomocnikiem zmarłej w postępowaniu administracyjnym nie daje skarżącej żadnych uprawnień bowiem udzielone pełnomocnictwo wygasło z chwilą śmierci. Zgodnie bowiem z art. 30 § 4 k.p.a. w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. W konsekwencji skarżąca, wnosząc skargę jako następca prawny A. K. powinna przedstawić dokument, z którego wynika, że jest jedynym następcą prawnym zmarłej w zakresie całego posiadanego przez zmarłą majątku, w tym rzeczonej nieruchomości, albo następcą prawnym chociażby w zakresie praw do przedmiotowej nieruchomości. Tymczasem skarżąca, wnosząc skargę, nie załączyła żadnego dokumentu potwierdzającego przez nią nabycie spadku po zmarłej matce, który potwierdzałby posiadanie przez nią legitymacji skargowej. Nie uczyniła tego również na wezwanie Sądu z dnia 27 sierpnia 2024 r. Ponadto, co wynika ze skargi oraz pisma skarżącej z dnia 12 września 2024 r., zmarła miała zstępnych, tj. J. K., J. W. K., I. K.. Wobec tego uznać należy, że spadkobiercami po zmarłej mogą być także inne osoby, które łączy to samo nazwisko co zmarłej albo ostatni adres zamieszkania zmarłej ul. [...] 9 K.. Dodatkowo wskazać należy, że skarżąca miała świadomość konieczności wykazania następstwa prawnego po zmarłej w celu wniesienia skargi. Świadczy o tym treść powoływanego postanowienia NSA z dnia 9 stycznia 2024 r., sygn. akt II OSK 2460/23 oraz wezwań kierowanych do skarżącej w niniejszej sprawie. Jednakże, co wynika z akt sprawy, od momentu śmierci A. K. w dniu 11 września 2022 r. do dnia wydania niniejszego postanowienia nie zostało ustalone kto i w jakim zakresie wszedł w prawa zmarłej. Wobec powyższego Sąd uznał za zasadne odrzucenie skargi wniesionej przez H. M., z uwagi na niewykazanie przez nią swego interesu prawnego we wniesieniu skargi, wywodzonego z faktu wejścia w prawa zmarłej strony do nieruchomości, której sprawa dotyczy na podstawie dziedziczenia. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.