VII SA/Wa 1575/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak - Nowakowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2012 r. sprawy ze skargi U. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz U. N. kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia maja 2012 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: GINB), działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej kpa, po rozpoznaniu wniosku U. N. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu wniosku U. N. reprezentowanej przez Z. G., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r.; znak: [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: PINB w [...]) z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] zatwierdzającą zamienny projekt budowlany i udzielającą P. B. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na nadbudowie i rozbudowie budynku mieszkalno - usługowego i przebudowie budynku oficyny na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w B. Po ponownym rozpatrzeniu ww. sprawy GINB zauważył, że PINB w [...] prowadził postępowanie administracyjne w sprawie istotnych odstępstw od zamiennego projektu budowlanego budynku mieszkalno-usługowego realizowanego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w B., zatwierdzonego decyzją PINB w [...] z dnia [...] września 2008 r., znak: [...] (zatwierdzającą zamienny projekt budowlany oraz projekt budowlany w części dotyczącej elewacji budynku i udzielającą P. B. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na rozbudowie budynku mieszkalno-usługowego na działce nr ew. [...] w [...]). Istotne odstępstwa od ww. zatwierdzonego projektu zamiennego polegały na zmianie funkcji poddasza z nieużytkowego na użytkowe poprzez zwiększenie wysokości poddasza do 3,60 m i 2,75 m. Projekt natomiast zakładał wykonanie poddasza o wysokości do 2,30 m i 0,40 m. W tym stanie rzeczy, uwzględniając również ocenę prawną zawartą w zapadłym w przedmiotowej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 1330/10, decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...] PINB w B., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nałożył na P. B. obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w terminie do dnia [...] sierpnia 2011 r., projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót wraz z niezbędnymi uzgodnieniami właściwych instytucji oraz przedstawienia pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na prowadzenie prac budowlanych przy budynku mieszkalno-usługowym przy ul. P.w B. Po przedłożeniu przez inwestora w dniu 25 sierpnia 2011 r. dokumentacji, PINB w [...], działając na podstawie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, decyzją z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] zatwierdził zamienny projekt budowlany na nadbudowę i rozbudowę budynku mieszkalno - usługowego i przebudowę budynku oficyny na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w B. oraz udzielił P. B. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych polegających na nadbudowie i rozbudowie budynku mieszkalno - usługowego i przebudowie budynku oficyny. Następnie decyzją z dnia [...] października 2011 r., znak: [...] PINB w B., na podstawie art. 111 Kpa, uzupełnił powyższe rozstrzygnięcie poprzez dodanie do treści decyzji obowiązku uzyskania przez inwestora decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...][...] WINB utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. GINB wskazał, że przedłożony przez inwestora projekt zamienny nadbudowy i rozbudowy budynku mieszkalno-usługowego oraz przebudowy oficyny na działce nr ew. [...] w [...], został złożony w terminie określonym decyzją PINB w [...] z dnia [...] lipca 2011 r., znak: [...]. GINB uznał, że jest on kompletny i sporządzony przez osobę uprawnioną i podlegał zatwierdzeniu przez właściwy organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego. W ocenie organu nadzoru projekt budowlany zgodny jest również z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. GINB powołał się na analizę projektu, z której wynika, że w sposób czytelny wskazano stan projektowanego obiektu w projekcie budowlanym z 2005r. (zaznaczony kolorem zielonym) oraz stan faktyczny na dzień 30 maja 2011 r. (zaznaczony kolorem czarnym). Ponadto na rys. nr [...] w zatwierdzonym projekcie zamiennym pokazano stan faktyczny wysokości zabudowy części przyległej do działki sąsiedniej (dz. nr ew. [...]) linią koloru czarnego, zaś kolorem czerwonym zaznaczono elementy do zburzenia/zamurowania/obniżenia. W wyniku zaplanowanych w projekcie zmian powstanie obiekt niższy, którego wysokość będzie wynosiła 9,80 m od poziomu zerowego (zob. rys. nr 5). Natomiast przedmiotowy budynek w jego środkowej części zostanie, według omawianego projektu, podniesiony o 78 cm w stosunku do pierwotnego projektu z 2005 r. (zatwierdzonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2005 r., Nr [...]) jednakże nie będzie wyższy niż istniejąca zabudowa pomiędzy [...] a ulicą [...] i [...], a co za tym idzie, będzie zgodny z zapisem § 19 pkt 15 powołanej wyżej uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. GINB zauważył, że powyższe ustalenia podzielił również [...]Wojewódzki Konserwator Zabytków w decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...]. Odnosząc się do zarzutu U. N. naruszenia przepisu art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego poprzez cyt: " ...przyjęcie, iż w postępowaniu o zatwierdzenie projektu zamiennego dotyczącego od samego początku nadbudowy i rozbudowy budynku mieszkalno - usługowego można legalizować samowolę budowlaną - budynek oficyny... ', organ wyjaśnił, że zarówno pierwotny projekt budowlany stanowiący integralny załącznik do decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2005 r., Nr [...] udzielającej pozwolenia na budowę budynku handlowo-mieszkalnego na terenie działki nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w B., jak również zamienny projekt budowlany zatwierdzony decyzją PINB w [...] z dnia [...] września 2008 r., znak: [...] przewidywały przebudowę budynku oficyny, który docelowo został funkcjonalnie i konstrukcyjnie połączony z budynkiem mieszkalno-usługowym realizowanym na terenie działki nr ew. [...] w [...], stanowiąc w ten sposób jedną całość. Powyższe zostało potwierdzone w piśmie PINB w [...] z dnia [...] lipca 2011r., znak: [...]. Ponadto w projekcie zagospodarowania terenu, znajdującym się w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją Starosty [...] z dnia [...] lipca 2005 r. zaznaczono obiekt oficyny jako objęty projektowaną przebudową. Natomiast na rzucie przyziemia (rys. nr 2 w projekcie) uwidoczniono połączenie budynku oficyny z budynkiem handlowo - usługowym, jak również zaprojektowano wybudowanie dodatkowych ścian działowych w części oficyny. GINB wskazał, że podobnie w projekcie zamiennym zatwierdzonym ostateczną decyzją PINB w [...] z dnia [...] września 2008 r., znak: [...], na rzucie przyziemia (rys. nr 1) przewidziano wykonanie w części oficyny nowych ścian działowych oraz wykonanie w tej części, jak też w połączonym z nią budynku mieszkalno - usługowym, wspólnego podciągu. W świetle powyższego, nie można jednoznacznie przyjąć, że prowadzone przez organy nadzoru budowlanego postępowanie nie dotyczyło również budynku oficyny na działce nr ew. [...] w [...]; wręcz przeciwnie, skoro pierwotny projekt budowlany, jak również pierwszy zamienny projekt budowlany (które to projekty stanowiły integralne części decyzji o pozwoleniu na prowadzenie robót budowlanych), przewidywały również wykonywanie robót budowlanych w budynku oficyny, która w konsekwencji ich wykonania została konstrukcyjnie i funkcjonalnie połączona z realizowanym (na podstawie pozwolenia na budowę) budynkiem mieszkalno- usługowym, należałoby uznać, że przebudowa dachu oficyny, chociaż nie była przedmiotem pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę (zatwierdzonym projektem objęte było wnętrze oficyny), mogła zostać objęta zakresem projektu zamiennego zatwierdzonego weryfikowaną w niniejszym trybie decyzją. W konsekwencji w ocenie GINB nie można przyjąć że rozstrzygnięcia w przedmiocie zatwierdzenia projektu zamiennego przebudowy dachu oficyny zostały wydane z rażącym naruszeniem przepisu art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego w związku z niezastosowaniem do obiektu oficyny postępowania legalizacyjnego w trybie art. 48 Prawa budowlanego. GINB podniósł, że dla oceny zgodności z prawem decyzji [...] WINB z dnia [...] stycznia 2012 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji PINB w [...] z dnia [...] września 2011 r., nie może mieć również decydującego wpływu stanowisko Wojewody [...], na które wskazuje U. N. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Odnosząc się do zarzutu U. N. dotyczącego zignorowania przez organ zatwierdzający projekt zamienny występującego zjawiska cofania się dymów z uwagi na powstały wyższy budynek GINB wyjaśnił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest zbadanie zgodności z prawem decyzji wydanej w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego, który jest kompletny i został sporządzony prze osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. Z powyższego zatem wynika, że przedmiotowy budynek jest w trakcie realizacji, a zatem na obecnym etapie sprawy, jak również z uwagi na charakter niniejszego postępowania brak jest w ogóle możliwości do odniesienia się do powyższej kwestii, która ewentualnie mogłaby pojawić się dopiero w trakcie użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego. GINB zauważył ponadto, że przepis art. 156 § 1 kpa nie uprawnia organu orzekającego do rozpatrywania sprawy merytorycznie "co do istoty'" tak jak w postępowaniu odwoławczym, lecz wyłącznie w granicach nim określonych. W związku z tym w swojej decyzji organ rozstrzyga wyłącznie co do nieważności decyzji albo jej niezgodności z prawem, a nie jest władny rozstrzygać o innych kwestiach dotyczących istoty sprawy. Powyższa decyzja GINB z dnia maja 2012 r., znak: [...] stała się przedmiotem skargi U. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie; 1) art. 51 ust 4 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, iż w postępowaniu o zatwierdzeniu projektu zamiennego dotyczącego nadbudowy i rozbudowy budynku mieszkalno- usługowego uwzględniono budynek oficyny, czemu przeczy decyzja organu właściwego-Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r, 2) art. 8, 107 § 3 kpa w związku z art. 2 Konstytucji RP w powiązaniu z art. 48 ust 1 w związku z art. 49 ust 2 Prawa budowlanego poprzez pominięcie faktu iż budynek oficyny jest samowolą w rozumieniu Prawa budowlanego i tym samym jego legalizacja następuje w trybie wskazanym powyżej, a następnie pozwolenie na jego przebudowę wydaje organ architektoniczno-budowlany, 3) § 12 ust. 5 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego pominięcie pomimo tego, że Wojewoda [...] wskazywał na konieczność jego badania albowiem budynek oficyny jest usytuowany niezgodnie z w/w przepisem, 4) art. 8 kpa w związku z art. 2 Konstytucji RP poprzez przyjęcie, iż zjawisko cofania się dymów może być zbadane dopiero po wybudowaniu obiektu i ewentualnie po zaczadzeniu któregoś z mieszkańców. Wobec powyższego wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. 2) zasądzenie na rzecz skarżącego od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi U. N. podniosła, że przebudowa budynku oficyny nie była objęta pierwotnym pozwoleniem, co potwierdza decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 roku. W świetle tej decyzji organ w pierwszej kolejności miał ustalić czy budynek oficyny jest samowolą budowlaną zalegalizowaną oraz czy spełnia wymogi między innymi § 12 ust. 5 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tymczasem organ wydający zaskarżoną decyzją całkowicie zignorował stanowisko organu architektoniczno-budowlanego, pominął wskazany powyżej przepis rozporządzenia zaniecając ustalenia legalności budynku oficyny. Organ całkowicie pominął fakt, że inwestor starał się uzyskać pozwolenia na przebudowę budynku oficyny, lecz wniosek wycofał jak zdał sobie sprawę, iż ten samowolny obiekt jest samowolą budowlaną bez dokonanej legalizacji. Zdaniem skarżącej Sąd nie ma możliwości kontroli wydanej decyzji w zakresie wskazanym w skardze albowiem organ nie poczynił w tym kierunku żadnych ustaleń. Bez jednoznacznego ustalenia statusu budynku oficyny niedopuszczalnym jest wydawanie zgody na jej przebudowę. Ponadto przebudowa nie może być objęta dyspozycją art. 51 ust 1 pkt. 3 w związku z art. 51 ust 4 albowiem projekt zamienny obejmuje roboty budowlane objęte decyzją z roku 2005 wraz z dokonanymi odstępstwami bez możliwości włączenia do tego zakresu kolejnych robót. Należy również podnieść, iż gdyby budynek oficyny był legalny to wyrażenie zgody na jego przebudowę należy do organu architektoniczno-budowlanego, co potwierdza Wojewoda. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. z 2012 r. poz. 270 (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Należy podkreślić, iż rozstrzygając w postępowaniu administracyjnym organ administracji publicznej zobligowany jest mieć na uwadze słuszny interes obywateli oraz uwzględniać interes społeczny, w szczególności zaś powinien zmierzać do realizacji zasady prawdy obiektywnej. Dlatego też trafność rozstrzygnięcia w każdym indywidualnym przypadku wymaga szczegółowego zbadania i rozważenia wszelkich argumentów, które stanowiłyby podstawę do przyjęcia określonego stanowiska. Wydając decyzję organ jest zobowiązany do przestrzegania przepisów kpa, a przede wszystkim do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zobowiązany jest również do wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 kpa oraz do uzasadnienia według wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa. W związku z powyższym legalność podjętej decyzji uzależniona jest od wyniku badania, czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, z zachowaniem przepisów procedury administracyjnej, a to zarówno przepisów szczegółowych, jak i zasad ogólnych określonych w rozdziale drugim działu I kodeksu postępowania administracyjnego. Rozstrzygające znaczenie ma, czy w toku tego postępowania podjęto wszelkie niezbędne kroki dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, czy zebrano wszystkie dowody w celu ustalenia istnienia bądź nieistnienia ustawowych przesłanek decyzji oraz czy podjęte na ich podstawie rozstrzygnięcie nie wykracza poza granice określone przepisami prawa, innymi słowy, czy nie nosi cech dowolności. Wprawdzie w postępowaniu nieważnosciowym organ nie prowadzi co do zasady nowego postępowania dowodowego, lecz dokonuje oceny, czy decyzja jest dotknięta wadami kwalifikowanymi określonymi w art. 156 § 1 kpa przy uwzględnieniu stanu prawnego i faktycznego istniejących w dacie jej wydania. Niemniej jednak nie zwalnia to organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w sytuacji, gdy od dokonania ustaleń uzależnione jest prawidłowe rozstrzygnięcie. Przeprowadzenie postępowania nie polega w takim przypadku na zgromadzeniu nowego materiału dowodowego, lecz dokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego istniejącego w dacie wydania decyzji podlegającej weryfikacji w postępowaniu niewaznościowym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy podnieść, że podstawą metrialnoprawną weryfikowanej w trybie nadzoru decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...] był art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, a jej przedmiotem zatwierdzenie projektu zamiennego i udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego w trybie art. 51 ust. 1 Pkt 3 Prawa budowlanego. Nie ulega wątpliwości, że weryfikowana decyzja utrzymująca w mocy decyzję PINB w [...] z dnia [...] września 2011 r., znak: [...] dotyczyła zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego oraz pozwolenia na wznowienie robót budowlanych nie tylko w odniesieniu do budynku mieszkalno-usługowego przewidzianego w pierwotnym pozwoleniu, ale także budynku oficyny na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w B. Tymczasem w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek ustaleń co do legalności posadowienia istniejącego już budynku oficyny, a co za tym idzie możliwości objęcia tego obiektu postępowaniem inwestycyjnym prowadzonym pierwotnie w oparciu o art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, a następnie w trybie art. 50 i 51 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Wątpliwości co do legalności obiektu oficyny zawarł również Wojewoda [...] w decyzji z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...], na którą powołuje się skarżąca. Decyzją tą uchylono decyzję Starosty [...] z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] zatwierdzajacej projekt budowlany i udzielającej P. B. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na wykonaniu dachu wraz z tarasem na istniejącym budynku oficyny na działce nr [...] przy ul. [...] w B. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda [...] wskazał, że trudno jest stwierdzić, czy faktycznie oficynę pobudowano samowolnie bez jej ewentualnej legalizacji, co by dyskwalifikowało wydanie pozwolenia na budowę. Podkreślenia dodatkowo wymaga, że ww. postępowanie przed organami administracji architektoniczno-budowlanej nie zostało zakończone ostateczną decyzją zezwalającą na budowę dachu na budynku oficyny. Inwestycja objęta wnioskiem P. B. dotyczącym wykonania dachu z tarasem na budynku oficyny została natomiast uwzględniona w postępowaniu zakończonym weryfikowaną w trybie nieważnosciowym decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...]. W związku z powyższym Sąd podzielił zarzut skarżącej, że organ w pierwszej kolejności zobowiązany był ustalić czy budynek oficyny jest samowolą budowlaną zalegalizowaną oraz czy spełnia wymogi innhych przepisów, w tym § 12 ust. 5 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odnosząc się do stanowiska GINB dotyczącego spornego budynku oficyny należy zgodzić się, że zarówno pierwotny projekt budowlany stanowiący integralny załącznik do decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2005 r., Nr [...] udzielającej pozwolenia na budowę budynku handlowo-mieszkalnego na terenie działki nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w B., jak i zamienny projekt budowlany zatwierdzony decyzją PINB w B. z dnia [...] września 2008 r., znak: [...] przewidywały przebudowę budynku oficyny, który docelowo został funkcjonalnie i konstrukcyjnie połączony z budynkiem mieszkalno-usługowym realizowanym na terenie działki nr ew. [...] w B., stanowiąc w ten sposób jedną całość. Sporna w takim wypadku pozostaje kwestia, czy rozszerzenie decyzji zezwalającej na wznowienie robót budowlanych na obiekt oficyny może zostać uznane za rażące naruszenie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego skutkujące eliminacją decyzji w drodze stwierdzenia jej nieważności w trybie art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Powyższe nie zmienia jednak podstawowego zarzutu dotyczącego włączenia obiektu oficyny do postępowania legalizacyjnego prowadzonego w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego bez wcześniejszego ustalenia jego statusu prawnego. Nie ulega wątpliwości – jak słusznie wskazała skarżąca - że decyzja pierwotnie zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę nie przewidywała możliwości przebudowy dachu oficyny. Zwrócił na to uwagę również Wojewoda [...] w decyzji z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...] Co istotniejsze jednak podstawową kwestią jest ustalenie legalności istniejącego już budynku oficyny połączonego w projekcie zamiennym z budynkiem mieszkalno-usługowym w konstrukcyjną i funkcjonalną całość. Gdyby bowiem ww. ustalenia prowadziły organ do konkluzji, że budynek rzeczywiście powstał w warunkach samowoli budowlanej to zatwierdzenie projektu jego przebudowy w trybie art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego mogłoby zostać uznane za rażąco naruszające przedmiotową podstawę prawną. W konsekwencji ustalenia te mają podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia czy decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...] dotknięta jest wadą powodującą jej nieważność. Po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku obowiązkiem GINB będzie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego dotyczącego ustalenia kwestii legalności istniejącego obiektu oficyny. W tym celu organ powinien wezwać [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którego rozstrzygnięcie jest badane w trybie niewaznościowym o uzupełnienie dokumentacji rozstrzygającej ww. kwestię. Po uzupełnieniu materiału dowodowego GINB oceni, czy decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...] dotknięta jest wadą nieważności, w tym czy rażąco narusza art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c) oraz art. 152 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na zasadzie art. 200 tej ustawy.