VII SA/Wa 1578/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Marta Michta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi J.J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2010r., znak [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm. - zwanej dalej k.p.a.), w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 795/09 uchylającym decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], po zapoznaniu się z odwołaniem J.J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...], znak [...] zatwierdzającej projekt budowlany części linii napowietrznej 110kV [...], tj. słupa 29 oraz linii prowadzących do słupa 30 i do słupa 28 oraz słupa 21 i słupa 19 wraz z linią prowadzącą od słupa 19 do słupa 20, wybudowanej wzdłuż Kanału [...] w okolicy ul. [...] w [...] oraz nakładającej na Zakład Energetyczny [...] - Teren S.A. obowiązek uzyskania decyzji na użytkowanie w/w inwestycji – umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że niniejsze postępowanie dotyczy budowy słupa 29 oraz linii prowadzących do słupa 30 i do słupa 28 oraz słupa 21 i słupa 19 wraz z linią prowadzącą od słupa 19 do słupa 20. J.J. jest właścicielem działki o nr ewid. [...] (nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz budynkiem gospodarczo -garażowym) oraz działki o nr ewid. [...] (nieruchomość niezabudowana) z obrębu [...] położonych przy ul. [...] w [...]. Linia napowietrzna 110kV [...] jest usytuowana: od słupa 19 do 21 na działkach o nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] w obrębie [...] oraz od słupa 28 do 30 na działkach o nr ewid. [...],[...],[...] w obrębie [...] i nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] w obrębie [...], co potwierdzają załączone do akt sprawy mapy sytuacyjno-wysokościowe dla celów projektowych. W okolicy działki o nr ewid. [...] oraz nr ewid. [...] stanowiących własność skarżącego usytuowane są wyłącznie dwa słupy linii napowietrznej 110kV [...], tj. słup 26 i 27. W niniejszej sprawie przedmiotem postępowania nie są słupy nr 26 i 27. Nieruchomości, których właścicielem jest J.J. nie sąsiadują bezpośrednio z nieruchomościami, na których usytuowana jest przedmiotowa część linii napowietrznej, tj. słup nr 29 oraz linie prowadzące do słupa 30 i do słupa 28 w okolicy ul. [...] w [...] oraz słup 19 wraz z linią prowadzącą od słupa 19 do słupa 20 w rejonie Trasy [...] w [...]. Nie można także mówić o szkodliwym oddziaływaniu przedmiotowej części linii napowietrznej na nieruchomości stanowiącej własność skarżącego, jak też o ograniczeniu możliwości ich zagospodarowania, słupy 29 i 19 oraz poprowadzone do nich stosowne linie usytuowane są bowiem w odległości wykluczającej ich negatywne oddziaływanie na działki o nr ewid. [...] oraz o nr ewid. [...], co potwierdza analiza mapy dla celów projektowych. Odległość słupa 27 do budynku gospodarczo - garażowego położonego na działce O nr ewid. [...] wynosi ok. 60,0 m, a od budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na tej samej nieruchomości ok. 70,0 m. Ponadto organ powiatowy ustalił, że nad działką o nr ewid. [...] przebiega część linii wysokiego napięcia 110kV [...] (poprowadzona między słupami 26 i 27) - wysokość najniżej zawieszonego przewodu nad tą działką wynosi ok. 18 m, a odległość pomiędzy słupami nr 26 i 27 wynosi ok. 200 m. Organ odwoławczy podniósł, że wobec braku usytuowania nieruchomości stanowiącej własność J.J. w obszarze bezpośredniego oddziaływania przedmiotowej inwestycji, należy uznać, iż nie posiada on interesu prawnego w postępowaniu prowadzonym z zakresu nadzoru budowlanego. Bezpośrednie zainteresowanie rozstrzygnięciem przedmiotowej sprawy przez skarżącego świadczy jedynie o jego interesie faktycznym, który nie jest przesłanką do uznania go za stronę niniejszego postępowania, stąd J.J. nie może skutecznie wnieść odwołania do organu drugiej instancji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] wniósł J.J. dochodząc jej uchylenia i stwierdzenia nieważności z uwagi na naruszenie prawa i jego interesu prawnego. W skardze J.J. podniósł, iż organy nadzoru budowlanego nie sprawdziły zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska. Skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji w sposób rażący naruszają jego interes prawny, gdyż decyzje te podwieszają i łączą odcinki linii napowietrznej, chcąc odcinkowo zalegalizować fragment linii napowietrznej, użytkowanej bez pozwolenia na użytkowanie, przechodzącej nad jego nieruchomością stanowiącą działkę nr ew. [...]. Skarżący podniósł, że skoro część linii napowietrznej z jednej strony podwieszona jest do słupa ujętego w projekcie budowlanym, a z drugiej strony podwieszona do słupa wybudowanego jako samowola budowlana i do tego użytkowanego bez decyzji o pozwoleniu na użytkowanie – to projekt budowlany musi obejmować także ten drugi słup stanowiący samowolę budowlaną. W przeciwnym wypadku jest to całkowita samowola budowlana, na co skarżący nie wyraża zgody. Odcinki linii objęte decyzją organu pierwszej instancji nie mogą funkcjonować samodzielnie i musza być podwieszone do słupa wybudowanego w ramach samowoli budowlanej. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja organu drugiej instancji odpowiada przepisom prawa. Wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd administracyjny dokonuje kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. W okolicznościach niniejszej sprawy istotne jest także to, że organ wydał zaskarżoną decyzje, po tym, jak jego wcześniejsze rozstrzygnięcie zostało uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 795/09. Zgodnie z przepisem art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W uzasadnieniu opisanego wyżej wyroku Sąd wskazał, że wprawdzie działka skarżącego położona jest miedzy słupami 26 i 27, a więc nie bezpośrednio w sąsiedztwie części przedmiotowej linii napowietrznej, niemniej jednak obszar oddziaływania może dotyczyć również nieruchomości nie przylegających bezpośrednio do inwestycji, a nadto istotne jest, czy nie nastąpiło ograniczenie sposobu zagospodarowania działki. Sąd stwierdził, że nie przesądzając o rozstrzygnięciu, co do posiadania przymiotu strony przez skarżącego, konieczne jest dokonanie szczegółowych ustaleń usytuowania działki skarżącego względem inwestycji z podaniem odległości w metrach i ocena tego położenia, oraz wskazanie charakteru działki, a także ustalenie, czy ta inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu działki skarżącego zgodnie z jej przeznaczeniem. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie organ II instancji wykonał powyższe wytyczne. Niniejsze postępowanie dotyczy budowy części linii napowietrznej 110kV [...], tj. słupa 29 oraz linii prowadzących do słupa 30 i do słupa 28 oraz słupa 21 i słupa 19 wraz z linią prowadzącą od słupa 19 do słupa 20 i jest usytuowana: od słupa 19 do 21 na działkach o nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] w obrębie [...] oraz od słupa 28 do 30 na działkach o nr ewid. [...],[...],[...] w obrębie [...] i nr ewid. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] w obrębie [...], co potwierdzają załączone do akt sprawy mapy sytuacyjno-wysokościowe dla celów projektowych. J.J. jest właścicielem działki o nr ewid. [...] (nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz budynkiem gospodarczo -garażowym) oraz działki o nr ewid. [...] (nieruchomość niezabudowana) z obrębu [...]. W pobliżu tych działek usytuowane są wyłącznie dwa słupy linii napowietrznej 110kV [...], tj. słup 26 i 27, ale nie są one przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Ponadto, odległość słupa 27 do budynku gospodarczo - garażowego położonego na działce o nr ewid. [...] wynosi ok. 60,0 m, a od budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na tej samej nieruchomości ok. 70,0 m. Nad działką o nr ewid. [...] przebiega część linii wysokiego napięcia 110kV [...], która nie jest objęta rozstrzygnięciem zawartym w decyzji organu pierwszej instancji (poprowadzona między słupami 26 i 27) - wysokość najniżej zawieszonego przewodu nad tą działką wynosi ok. 18 m, a odległość pomiędzy słupami nr 26 i 27 wynosi ok. 200 m. Organ II instancji jednoznacznie ustalił, że nieruchomości, których właścicielem jest J.J. nie sąsiadują bezpośrednio z nieruchomościami, na których usytuowana jest przedmiotowa w świetle decyzji organu pierwszej instancji, część linii napowietrznej, tj. słup nr 29 oraz linie prowadzące do słupa 30 i do słupa 28 w okolicy ul. [...] w [...] oraz słup 19 wraz z linią prowadzącą od słupa 19 do słupa 20 w rejonie Trasy [...] w [...]. Słupy 29 i 19 oraz poprowadzone do nich stosowne linie usytuowane są w odległości wykluczającej ich negatywne oddziaływanie na działki o nr ew [...] oraz o nr ew [...], co potwierdza analiza mapy dla celów projektowych. Należy podzielić stanowisko organu drugiej instancji, że skarżący nie posiada interesu prawnego (w rozumieniu przepisu art. 28 k.p.a.) w niniejszym postępowaniu z zakresu nadzoru budowlanego, tym samym J.J. nie może skutecznie wnieść odwołania do organu drugiej instancji. Nieruchomości stanowiące własność J.J. nie pozostają w obszarze bezpośredniego sąsiedztwa, ani oddziaływania inwestycji objętej decyzją organu pierwszej instancji. Przedmiotowa dla decyzji organu pierwszej instancji inwestycja nie pozostaje w związku z prawem własności skarżącego do nieruchomości stanowiących działki oznaczone nr ew. [...] oraz [...]. Nad działką nr ew. [...] przebiega linia energetyczna, ale tego jej odcinka nie dotyczy inwestycja objęta decyzją organu pierwszej instancji. Przeciwnie, jak szczegółowo wykazał organ, ale także, jak wynika z załącznika graficznego, który do skargi dołączył sam skarżący, przedmiotowa w sprawie inwestycja nie wiąże się z żadnym przepisem prawa materialnego, który mógłby stanowić podstawę do wywiedzenia interesu prawnego skarżącego, a tym samym uzasadniałby jego przymiot strony w postępowaniu odwoławczym od decyzji organu pierwszej instancji. Bez znaczenia dla oceny przymiotu strony odwołującego się jest, to, że kwestionuje on zgodność z przepisami prawa inwestycji liniowej – trakcji elektrycznej na odcinku biegnącym także nad jego nieruchomością, inwestycja objęta decyzją organu pierwszej instancji dotyczy zupełnie innych odległych odcinków tej trakcji, nie pozostających w związku z nieruchomością skarżącego. Podnoszone w skardze okoliczności, dotyczące zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska, wykorzystanie w inwestycji elementów samowoli budowlanej, pozostają bez wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Podmiot, który nie ma przymiotu strony w danym postępowaniu nie może skutecznie podnosić merytorycznych zarzutów w odniesieniu do inwestycji przedmiotowej dla tego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, w trybie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.).