VII SA/Wa 1587/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie : zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 22 lipca 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga B.S. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] znak: [...] wraz z zawartym w niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją organ uchylił i orzekł w tym zakresie co do istoty sprawy, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] Nr [...] z dnia [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, pn : Budowa obwodnicy G. – Etap I, Zadanie I – w ramach nowego przebiegu drogi wojewódzkiej nr [...], w miejscowości G. i B. Skarżąca wskazała, że mające podlegać rozbiórce jej budynki nie leżą w pasie planowanej obwodnicy, a ich wyburzenie wiąże się wyłącznie w przeprojektowaniem istniejącej ulicy [...] w celu uzyskania między skrzyżowaniami obwodnicy 400 metrowej odległości. Zdaniem skarżącej nie istniała konieczność wyznaczania skrzyżowania planowanej obwodnicy z ul. [...] w taki sposób, by zamieszkiwany przez nią dom musiał podlegać rozbiórce. W ocenie skarżącej wystarczyło uzyskanie przez inwestora odstępstwa na zmniejszenie o około 10-20 metrów odległości między skrzyżowaniami (z 400 do ok. 380-390 m), a wówczas jej dom mógłby pozostać w dotychczasowym miejscu i nie zaistniałaby konieczność opuszczania go przez rodzinę, jak również nie byłoby koniecznym ponoszenie kosztów jego wyburzenia, czy tez wypłaty za niego odszkodowania. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a – Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1 ww. artykułu, jeżeli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca jako przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności uwidocznionych w aktach sprawy, stwierdzić należy, że nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Fakt wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ze swej natury decyzje pozwalające na realizację takich inwestycji zmieniają stan rzeczy i powodują niedogodności związane z jej wykonaniem, jednak nie przesądzają one o wystąpieniu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy podkreślić jednak, że ryzyko prowadzenia robót budowlanych w sytuacji złożenia skargi na decyzję dotyczącą pozwolenia na budowę, spoczywa na inwestorze, prowadzi on bowiem swoją inwestycję w sytuacji niepewnej jaką jest możliwość uchylenia decyzji przez Sąd. Istotną kwestią jest również i to, iż zarówno pojęcie " znacznej szkody" jak i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, Sąd powinien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08. W niniejszej sprawie należy, mieć na względzie to, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Należy mieć również na względzie interes publiczny, który może zostać naruszony w ten sposób, że odroczona w czasie będzie realizacja inwestycji zaspokajającej istotne potrzeby mieszkańców G. Podkreślenia wymaga także, że decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zapadła na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2008 r. Nr 193, poz. 1194 ze zm.) Zgodnie z art. 12 ust. 4 tej ustawy nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11 f ust. 1 pkt 6 stają się z mocy prawa: własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych, własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizacje inwestycji staje się ostateczna. Należy mieć jednak na uwadze, iż pozbawienie prawa własności na cele publiczne wiąże się z odszkodowaniem w myśl zasady wyrażonej w art. 21 pkt 2 Konstytucji RP, którego wysokość zostaje ustalona na podstawie właściwych przepisów w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Ponadto podkreślić należy, że inne podnoszone argumenty należą do merytorycznego rozpoznania skargi przez Sąd i nie mogą być brane pod uwagę na etapie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ takie działanie mogłoby zniweczyć cel postępowania sądowego jakim jest merytoryczna ocena skargi. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.