VII SA/Wa 1605/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 3 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 kwietnia 2025 r. znak DOR.7110.212.2024.MM w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : odrzucić skargę Skarga na akt organu administracji publicznej, składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego, powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie do art. 37 § 1 p.p.s.a, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 lipca 2025 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika Starosty K. do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 lipca 2025 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał 30 lipca 2025 r. W zakreślonym na uzupełnienie braków formalnych skargi terminie nie wpłynęło do tutejszego Sądu żadne pismo skarżącego, przy którym uzupełniono by braki. Zauważyć jednocześnie trzeba, że wprawdzie w piśmie z 4 czerwca 2025 r. pełnomocnik skarżącego wycofał skargę, jednak cofnięcie nie mogło wywołać skutków procesowych. Cofnąć można bowiem skargę skutecznie wniesioną, która nie jest dotknięta żadnymi brakami formalnymi. W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 16 stycznia 2014 r. sygn. II OSK 3150/13, z 3 stycznia 2008 r. sygn. I OSK 1829/07, z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. II OSK 923/08). W okolicznościach niniejszej sprawy oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi jest zatem prawnie nieskuteczne, a jego skarga podlega odrzuceniu. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, czyli odrzucił skargę.