VII SA/Wa 1609/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędziowie sędzia WSA Monika Kramek (spr.), sędzia WSA Tomasz Stawecki, Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2019 r. sprawy ze skargi R. D. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisania lekarza na listę członków i odmowy wpisu do okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów oddala skargę Okręgowa Rada Lekarska w [...] uchwałą z dnia [...] lutego 2018 r., Nr [...], na podstawie art. 107 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. - dalej "k.p.a."), art. 6 ust. 1 w zw. z art. 25 pkt 12 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. z 2018 r., poz. 168) oraz § 4 ust. 1 pkt 3 uchwały Nr [...] Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty oraz prowadzenia rejestru lekarzy i lekarzy dentystów, po rozpatrzeniu wniosku lekarza [...], członka Wojskowej Izby Lekarskiej w [...], numer rejestru [...], o przeniesienie i wpisanie na listę członków Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] oraz wpis do okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów - odmówiła przyjęcia lekarza [...], posiadającego prawo wykonywania zawodu lekarza oznaczone numerem [...], członka Wojskowej Izby Lekarskiej w [...], w poczet członków i odmówiła wpisu na listę członków Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] oraz do okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów. W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z zapytaniem na podstawie § 20 ust. 5 Regulaminu szczegółowego trybu postępowania w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty, wpisywania na listę członków okręgowej izby lekarskiej i wpisu do okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów, prowadzenia okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów i Centralnego Rejestru Lekarzy i Lekarzy Dentystów Rzeczypospolitej Polskiej, stanowiącego załącznik Nr 1 do uchwały Nr [...] Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty oraz prowadzenia rejestru lekarzy i lekarzy dentystów (dalej "Regulamin"), Wojskowa Izba Lekarska (dalej "WIL") poinformowała, że w stosunku do ww. lekarza toczy się postępowanie na podstawie art. 12 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2017 r., poz. 125 ze zm.) przed Komisją Orzekającą, która została powołana Uchwałą Nr [...] z dnia [...] października 2017 r. Rady Lekarskiej Wojskowej Izby Lekarskiej w sprawie powołania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu, a następnie Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej WIL uzupełniająco wskazał, że nie prowadzi postępowania wyjaśniającego, z uwagi na to, ż3 w obecnej kadencji ww. lekarz pełni funkcję Zastępcy Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej WIL (pismo z dnia 5 lutego 2018 r.). W związku z powyższą informacją, z zapytaniem dotyczącym ewentualnego postępowania w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej wnioskodawcy zwrócono się do Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej oraz Okręgowego Sądu Lekarskiego OIL w [...] i ten ostatni w piśmie z dnia 15 lutego 2018 r. poinformował, że wobec lekarza [...] toczy się postępowanie dyscyplinarne pod sygn. [...]. Organ stwierdził, że skoro w stosunku do wnioskującego lekarza toczą się postępowania na podstawie § 20 ust. 5 Regulaminu, to na podstawie § 20 ust. 6 Regulaminu komisja ds. rejestracji i prawa wykonywania zawodu OIL w [...] zawnioskowała do Okręgowej Rady Lekarskiej OIL w [...] o nie przyjęcie lekarza do izby i nie wpisanie go na listę członków, a Okręgowa Rada podejmuje w tej sprawie stosowną uchwałę. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej uchwałą z dnia [...] maja 2018 r., Nr [...], na podstawie art. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 39 ust. 1 pkt 12 i art. 40 ust. 4 ustawy o izbach lekarskich w związku z § 20 ust. 5 i 6 Regulaminu stanowiącego załącznik do uchwały Nr [...] Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] stycznia 2017 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza i lekarza dentysty, wpisywania na listę członków okręgowej izby lekarskiej i wpisu do okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów, prowadzenia okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów i Centralnego Rejestru Lekarzy i Lekarzy Dentystów Rzeczypospolitej Polskiej oraz uchwały Nr [...] Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lutego 2010 r. w sprawie upoważnienia Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej do działania w imieniu Naczelnej Rady Lekarskiej, Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, po rozpatrzeniu odwołania [...] – utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] z dnia [...] lutego 2018 r., Nr [...]. W uzasadnieniu organ II instancji powołując się na § 20 ust. 5 i 6 Regulaminu stwierdził, że mając na uwadze przedłożoną przez Przewodniczącego Okręgowego Sądu Lekarskiego Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] informację z dnia 15 lutego 2018 r. o toczącym się przeciwko lekarzowi postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym pod sygnaturą akt: [...], organ I instancji zasadnie odmówił przyjęcia lekarza [...] członka Wojskowej Izby Lekarskiej w [...] w poczet członków i odmówiła wpisu na listę członków Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] oraz do okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów. Odnosząc się do oświadczenia o rezygnacji z przynależności do Wojskowej Izby Lekarskiej, Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej stanęło na stanowisku, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o izbach lekarskich skreślenie z listy członków okręgowej izby lekarskiej następuje na skutek złożenia przez lekarza oświadczenia o zrzeczeniu się prawa wykonywania zawodu lekarza, z wyjątkiem przypadku gdy przeciwko temu lekarzowi toczy się postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej. Zatem na podstawie ww. przepisu przesłanką do odmowy skreślenia z listy członków okręgowej izby lekarskiej jest toczące się postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej. Oznacza to, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia skuteczności takiego oświadczenia. Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł [...], zarzucając jej naruszenie: - art. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji, statuującego odpowiednie wymogi wprowadzania ograniczeń przez zastosowanie przepisów wyłącznie rangi ustawowej, a nie proceduralnych Uchwały Nr [...] Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] stycznia 2017 r., w sytuacji gdy ograniczenie może nastąpić tylko w drodze ustawy i jest konieczne w demokratycznym państwie prawa, dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo praw i wolności innych osób oraz ograniczenia nie mogą naruszyć istoty prawa lub wolności i praw jednostki do niezależnego wyboru w zakresie przynależności do samorządu zawodowego na warunkach określonych w przepisach Konstytucji RP i w ustawie; - art. 11, art. 12 i art. 57 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2018 r., poz. 617) oraz art. 14 ust. 1 ustawy o izbach lekarskich, poprzez niespełnienie przez zaskarżone uchwały organów samorządu zawodowego wszystkich wymogów określonych w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w aspekcie procesowej formy decyzji, a w szczególności zawartych w zaskarżonych uchwałach podpisów z podaniem imion i nazwisk oraz stanowisk służbowych osób upoważnionych do ich wydania jako organu podejmującego akt administracyjny o charakterze kolegialnym, zobowiązującym wszystkich członków tego organu biorących udział w jego podjęciu do podpisania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Odstępstwa od określonych w k.p.a. ogólnych zasad dotyczących składu osobowego organu kolegialnego podejmującego decyzję (uchwałę) oraz wymagań dotyczących podpisów wynikać muszą z przepisów ustawowych, co zważywszy na brak takich odstępstw w przepisach materialnych jako podpisanie przez Wiceprezesa i Sekretarza Naczelnej Rady Lekarskiej, a w przypadku uchwały I instancji przez Prezesa i Sekretarza Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] czynią nieodpartym zarzut nieważności w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; - art. 6 ust. 1 w zw. z art. 25 pkt 12 art. 11 i 12 ustawy o izbach lekarskich, poprzez nieuzasadnioną odmowę wpisania na listę członków właściwej Okręgowej Izby Lekarskiej oraz do okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów, nieznajdującą podstaw prawnych w przepisach stanowiących materialną podstawę rozstrzygnięcia; - art. 7 i 10, art. 77 k.p.a., poprzez niezapewnienie czynnego udziału strony w postępowaniu; - art. 24 i 25 k.p.a., poprzez udział w postępowaniu pracownika podlegającego wyłączeniu; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez utrzymanie wadliwej uchwały I instancji w mocy; - art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie. W obszernej skardze zostały rozwinięte zarzuty oraz przedstawiono przebieg kariery zawodowej skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej uchwale. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że skarżący będąc członkiem Wojskowej Izby Lekarskiej w [...] złożył wniosek o przeniesienie i wpisanie na listę członków Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] oraz wpis do okręgowego rejestru lekarzy i lekarzy dentystów. Podstawą materialnoprawną podejmowania przez organy samorządu lekarskiego uchwał w sprawie prawa do wykonywania zawodu lekarza stanowią przepisy ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Na mocy upoważnienia ustawowego zawartego w art. 8 ust. 2 ww. ustawy został podjęty przez NRL Regulamin. Wedle cyt. przepisu organ ten został zobowiązany do określenia szczegółowego trybu postępowania w sprawach przyznawania prawa wykonywania zawodu lekarza, lekarza dentysty i prowadzenia rejestru lekarzy. W tym miejscu należy wyjaśnić, że wbrew twierdzeniom skarżącego do rozstrzygnięcia jego wniosku nie doszło jedynie na podstawie § 20 ust. 5 Regulaminu. Przepis ten stanowi bowiem wyłącznie tylko to, że "Komisja okręgowej rady izby, do której następuje przeniesienie, stwierdza formalną poprawność wniosku i kompletność towarzyszących mu dokumentów, oraz zasięga informacji w przedmiocie karalności w Rejestrze Ukaranych Lekarzy i Lekarzy Dentystów Rzeczypospolitej Polskiej, a także informacji o ewentualnym prowadzeniu postępowania przez okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej, zawiśnięciu sprawy w sądzie lekarskim, zawieszeniu prawa wykonywania zawodu lekarza albo postępowaniu prowadzonym przez okręgową radę na podstawie art. 11 lub 12 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty". To nie wskazana właściwa komisja okręgowej rady izby lekarskiej podejmuje uchwałę w przedmiocie prawa wykonywania zawodu lekarza, ale okręgowa izba lekarska, zatem to na tym organie spoczywa obowiązek zebrania materiału dowodowego pozwalającego na ustalenie stanu faktycznego sprawy. W niniejszej sprawie organ wywiązał się z nałożonego obowiązku zebrania materiału dowodowego występując do odpowiednich podmiotów o udzielenie informacji, czy wobec skarżącego toczą się postępowania, o których mowa w § 20 ust. 5 Regulaminu. Dalej w ust. 6 tego przepisu Regulamin wprost nakłada na komisję obowiązek wystąpienia do okręgowej rady z wnioskiem o nie przyjęcie lekarza do izby i nie wpisanie go na listę członków w przypadku uzyskania informacji, że w stosunku do lekarza toczy się postępowanie. Natomiast uchwałę w tej sprawie podejmuje Okręgowa rada, a nie komisja. Na marginesie należy wyjaśnić, że redakcja tego przepisu nie pozostawia żadnej swobody co do sposobu orzeczenia. Oznacza to, że w przypadku gdy w stosunku do wnioskodawcy toczy się postępowanie, jak w stosunku do skarżącego postępowanie dyscyplinarne, to Okręgowa rada wydaje uchwałę negatywną, co też miało miejsce w kontrolowanej sprawie. Należy wyjaśnić, że wystarczającym faktem jest uzyskanie informacji o toczącym się postępowaniu. Nie ma znaczenia przy tym, czy postępowanie jest zasadnie prowadzone, czy też nie, jak również sposób jego prowadzenia. Sam skarżący nie zaprzecza, że przeciwko niemu toczy się postępowanie dyscyplinarne, zaś podnoszony fakt prowadzenia go w sposób przewlekły nie ma znaczenia dla prawidłowości rozstrzygnięcia. Jednie ubocznie Sąd wskazuje, że skoro zdaniem skarżącego postępowanie prowadzone jest przewlekle, to skarżącemu służy w tym przedmiocie skarga do Sądu. Jednakże jest to oddzielne postepowanie i nie stanowi ono w żadnej mierze przedmiotu niniejszej sprawy. W związku z powyższym zarzut skargi o braku odpowiednich regulacji ustawowych w zakresie prawa lekarza jako członka korporacji i błędnym oparciu się na Regulaminie, jest niezasadny. W konsekwencji nie zostało naruszone konstytucyjne prawo skarżącego do niezależnego wyboru korporacyjnego. Odnosząc się do zarzutu nieważności uchwały z uwagi na brak odpowiedniego jej podpisania, należy omówić problem charakteru prawnego uchwał samorządu lekarskiego. Zagadnienie to normuje art. 57 ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty, zgodnie z którym: "1. Od uchwał okręgowych rad lekarskich lub Wojskowej Rady Lekarskiej w sprawach, o których mowa w art. 5, 6, 7 ust. 1-5, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 11 ust. 1, 2 i 4, art. 12 ust. 1 i 3-5 i art. 14, lekarzowi przysługuje odwołanie do Naczelnej Rady Lekarskiej. Uchwały te podpisują prezes lub wiceprezes i sekretarz okręgowej rady lekarskiej. 1a. Uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej, o których mowa w ust. 1, podpisują prezes lub wiceprezes i sekretarz Naczelnej Rady Lekarskiej. 2. Do uchwał samorządu lekarzy w sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do decyzji administracyjnych. 3. Na uchwałę Naczelnej Rady Lekarskiej, o której mowa w ust. 1, służy zainteresowanemu skarga do sądu administracyjnego". Kontrolowane uchwały zostały podpisane odpowiednio przez [...] – Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] i [...] – Sekretarza Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] oraz przez [...] – Wiceprezesa Naczelnej Rady Lekarskiej i [...] – Sekretarza Naczelnej Rady Lekarskiej. Oznacza to, że obie uchwały są prawidłowo podpisane. Uchwała organu samorządu lekarskiego w przedmiocie prawa do wykonywania zawodu lekarza, wbrew przekonaniu skarżącego, nie jest decyzją administracyjną. Do uchwały organu samorządu lekarskiego odnośnie do prawa wykonywania zawodu lekarza należy stosować przepisy k.p.a. odnoszące się do decyzji administracyjnych (art. 57 ust. 2 ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty). Innymi słowy, podejmując uchwałę w przedmiocie prawa wykonywania zawodu lekarza organ samorządu lekarskiego winien uwzględniać nakazy, jakie zawierają wobec podmiotu wydającego akt zrównany w istocie w skutkach z decyzją administracyjną, przepisy k.p.a. Do tych nakazów należy m. in. obowiązek podjęcia z urzędu lub na wniosek strony wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 k.p.a.), co w nauce procesu administracyjnego określane jest mianem tzw. prawdy materialnej. Jednakże już nie będzie do uchwały miał zastosowania sposób podpisywania decyzji określony w art. 107 k.p.a., ponieważ ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty posiada w tym zakresie swoje własne unormowania, odrębne od regulacji k.p.a. Należy zgodzić się ze skarżącym, że w sprawie doszło do naruszenia art. 10 k.p.a., ponieważ nie brał on udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie uchwały. Jednak dla stwierdzenia przez sąd administracyjny naruszenia art. 10 k.p.a. w stopniu uzasadniającym uchylenie kontrolowanego aktu nie wystarcza samo tylko stwierdzenie naruszenia standardów określonych tym przepisem. Podnosząc zarzut naruszenia praw procesowych zagwarantowanych art. 10 § 1 k.p.a. strona musi nie tylko wykazać, że takie naruszenie istotnie miało miejsce, ale ponadto, iż uniemożliwiło jej ono podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że w sytuacji przedstawienia organom administracji publicznej zarzutu dotyczącego braku zawiadomienia strony przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych, koniecznym jest ustalenie, jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogła strona dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć tak stwierdzone uchybienie. Dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, poprzez niepowiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych, uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności, a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2007 r., sygn. akt GSK 4/07, wyrok NSA z dnia 2 września 2009 r., sygn. II OSK 1317/08). Skarżący nie wskazał jakiej konkretnie czynności procesowej nie mógł dokonać, ewentualnie jakiego dowodu w sprawie nie mógł przedstawić wskutek uchybienia wymogom art. 10 k.p.a., ani jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć naruszenie tego przepisu. Konkludując, choć w sprawie doszło do naruszenia art. 10 k.p.a., to jednak nie miało to wpływu na wynik sprawy. Dla jej rozstrzygnięcia bez znaczenia pozostaje dotychczasowy przebieg pracy zawodowej lekarza, jak również doskonalenie zawodowe i udział w licznych kongresach krajowych i zagranicznych oraz pełnienie funkcji zastępcy Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Lekarzy Wojskowej Izby Lekarskiej. Na uwzględnienie nie zasługiwał również zarzut naruszenia art. 24 k.p.a. poprzez udział w postępowaniu pracownika podlegającego wyłączeniu tj. Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] – [...]. W odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia 17 listopada Naczelny Sąd Lekarski utrzymał w mocy postanowienie Naczelnego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej z dnia [...] kwietnia 2017 r. o odmowie wszczęcia postepowania dyscyplinarnego przeciwko lekarzowi [...]. Oznacza to, że w dacie podejmowania uchwały przez organ I instancji nie zachodziła przesłanka określona w art. 24 § 1 pkt 6 k.p.a., bowiem nie toczyło się postępowanie dyscyplinarne przeciwko ww. członkowi Okręgowej Rady Lekarskiej w [...]. Natomiast okoliczność, czy powyższe rozstrzygnięcia zostały doręczone prawidłowo skarżącemu nie podlega ocenie w tej sprawie. Konkludując, w ocenie Sądu kontrola zaskarżonej oraz poprzedzającej ją uchwały wykazała, że nie naruszają one prawa. Organy przeprowadziły postępowanie w sposób nie naruszający zasad wyrażonych w art. 7 i 77 k.p.a. Rozstrzygnięcie oparto na właściwej podstawie prawnej. Stan faktyczny ustalono bezspornie. Uzasadnienie zaskarżonej uchwały jest wystarczające i spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a., organy w sposób nie budzący wątpliwości przytoczyły fakty istotne dla rozstrzygnięcia, wyjaśniły jaki jest przedmiot postępowania, w oparciu o jaką podstawę prawną jest ono prowadzone, a tym samym jaki jest zakres analizowanych ustaleń. Mając na uwadze powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.