VII SA/Wa 1610/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, , Protokolant spec. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2017 r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2017 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę VII SA/Wa 1610/17 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2017r, znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania D. R.od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. S.A. z siedzibą w K.pozwolenia na budowę dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV O.-O.z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji O.-O. w zakresie słupa nr [...] oraz przęseł nr: [...] /bez słupów/, [...] /bez słupów/, [...] /bez słupów/, [...] /bez słupów/ na działkach położonych w gm. C. Od powyższej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] odwołanie wniósł D. R. kwestionując prawo inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania oraz przeanalizowaniu akt sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że D. R. jest właścicielem działek inwestycyjnych o nr ew. [...], [...], [...] obr. D.([...]). Z oświadczenia inwestora z dnia 26 stycznia 2017 r. do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynika, że w stosunku do nieruchomości D. R. (działki o nr ew. [...], [...] i [...], obr. D.) inwestor uzyskał decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...], ustalającą lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych dla inwestycji pod nazwą "budowa dwutorowej linii 400 kV O. – O.z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji O. – O." m.in. na działkach o nr ew. [...], [...], obr. D. oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r., Nr [...], ustalającą lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej dla inwestycji pod nazwą "budowa dwutorowej linii 400 kV O. – O. z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji O. – O." na działce inwestycyjnej o nr ew. [...], obr. D. Inwestor przy piśmie z dnia 18 kwietnia 2017r przedłożył także decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...] ( wydaną w postępowaniu odwoławczym od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016r, Nr [...] ) oraz decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2016r znak: [...] (wydaną w postępowaniu odwoławczym od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...] ). Wymienione decyzje Ministra Infrastruktury i Budownictwa nie wprowadzają zmian w ww. decyzjach organu I instancji w zakresie przebiegu spornej inwestycji oraz ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 19 ust. 6 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych ( Dz. U. z 2016 r., poz. 1812), z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej inwestor uzyskuje prawo do dysponowania nieruchomościami, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt. 7 i 8, na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z tym że rozpoczęcie robót budowlanych może nastąpić z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej stała się ostateczna. Tym samym, mając na uwadze ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016r Nr [...] oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2016r, Nr [...] stwierdzić należy, że inwestor posiada prawo do dysponowania działkami o nr ew. [...], [...], [...] obr. D. na cele budowlane. Zdaniem organu odwoławczego bez wpływu na rozstrzygnięcie sprawy pozostają zarzuty D. R. dotyczące okoliczności, że toczy się postępowanie sądowo- administracyjne ze skargi D. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., znak: [...], ograniczającą sposób korzystania z części nieruchomości położone] w miejscowości D. gm. C., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki: nr ew. [...] o pow. 8,8200 ha, nr ew. 104 o pow. 4,4400 ha, nr ew. 313 o pow. 0,82 ha, nr ew. [...] o pow. 0,33 ha, dla której Sąd Rejonowy w O. [...] Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...], poprzez zezwolenie P. na założenie i przeprowadzenie nad nieruchomością przewodów i urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej w ramach realizacji inwestycji pn.: "Budowa dwutorowej linii 400 kV O.- O. z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji O. – O.". Z ustaleń Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wynika, że przebieg sieci określonej w projekcie budowlanym pokrywa się z mapą stanowiącą załącznik do decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r., Nr [...] oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza m.in. zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami uchwały Rady Gminy C. z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...], w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej NN 400 kV O. – O. na terenie gminy C. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., poz. [...]), uchwały Rady Gminy C. z dnia [...] marca 2015 r., Nr [...], w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla fragmentu przebiegu dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej NN 400 kV O. – O. na terenie gminy C. (Dz. Urz. Woj. [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., poz. [...]). Projekt budowlany kwestionowanej inwestycji zgodny jest także z decyzjami lokalizacyjnymi tj. z decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2017r oraz poprzedzającą ją decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r., Nr [...] i decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2016 r. oraz poprzedzającą ją decyzją Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...] oraz decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...]. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji nie narusza ustaleń decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2016r oraz poprzedzającej ją decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia [...] kwietnia 2015 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i sprawdzeniami, zawiera informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo budowlane, oraz zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Zdaniem organu odwoławczego wobec spełnienia przez inwestora, wymagań określonych w art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 pkt 2 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, na podstawie art. 35 ust. 4 tej ustawy właściwy organ jest zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ odwoławczy nie uwzględnił zarzutu naruszenia art. 73 § 1 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego oraz art. 7 ust 1 pkt 2 w zw. z art. 13 ust. 4 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych polegającego na braku powiadomienia D. R. o toczącym się postępowaniu oraz nieuzasadnionym odmówieniu mu wglądu w akta sprawy i sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Wskazał, że jakkolwiek D. R. odebrał zawiadomienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016r o wszczęciu postępowania w dniu 1 kwietnia 2016 r., tj. po dacie wydania przez organ wojewódzki pozwolenia na budowę, to skarżący miał zapewniony czynny udział w postępowaniu toczącym się przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego - w szczególności doręczono mu pismo Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego z dnia 3 kwietnia 2017r informujące strony postępowania o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, składania pisemnych i ustnych wyjaśnień. Odnosząc się do zarzutu niezachowania terminów dotyczących okresu obwieszczenia o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie organ odwoławczy wyjaśnił, że przepisy ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych nie ustalają okresu ww. obwieszczenia (por. art. 7 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 4 ww. ustawy). Ponadto D. R. został zawiadomiony o wszczęciu postępowania pismem Wojewody [...] z dnia 16 marca 2016 r. Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut dotyczący naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Zarzut naruszenia postanowień art. 10 § 1 k.p.a. może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Na stronie stawiającej zarzut spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania, a wynikiem sprawy. Tymczasem D. R. związku takiego nie wykazał. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 32 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez zaniechanie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 i wydanie decyzji z naruszeniem wymagań ochrony zdrowia ludzi i środowiska Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że kwestia oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko została poddana ocenie w decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], oraz decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2016 r. Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże m.in. organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Powyższy zarzut może być podnoszony wobec decyzji środowiskowych, a nie decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut nieuzyskania decyzji na wycinkę drzewostanu na działce o nr ew. [...], obr. D. Zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, nie stosuje się przepisów o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym związanych. Odnosząc się do zarzutu braku wskazania w zaskarżonej decyzji konieczności usunięcia kolidujących linii niskiego napięcia i średniego napięcia, w szczególności na działce o nr ew. [...], obr. D., wskazał, że z projektu budowlanego spornej inwestycji wynika, iż "projektowana linia koliduje z istniejącymi liniami niskiego i średniego napięcia. Kolidujące linie nN i SN zostaną skablowane. Na usunięcie kolizji są opracowane odrębne projekty, które nie są przedmiotem niniejszego wniosku o pozwolenie na budowę. Skablowanie kolidujących linii nN i SN nastąpi przed budową i uruchomieniem linii 400 kV na kolidujących odcinkach" (zob. tom [...] – [...] Projekt zagospodarowania terenu gminy C. z ujęciem części działek na terenie gminy W. w zakresie przewodów, cz. 3. Część opisowa, pkt 3.2. Istniejący stan zagospodarowania terenu, str. 19). Odnosząc się do podnoszonej w odwołaniu kwestii możliwości utraty przez inwestora tytułu prawnego do nieruchomości o nr ew. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], gm. L., [...], [...], [...], [...], [...], m. G. wyjaśnił , że projekt budowlany spornej inwestycji nie obejmuje żadnej z ww. nieruchomości. Również decyzja Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016r, Nr [...] o pozwoleniu na budowę nie zatwierdza robót budowlanych na żadnej ze wskazanych powyżej działek. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł D. R. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. prawa materialnego w postaci art. 32 ust. 4 pkt 2) Prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w sytuacji gdy inwestor nie posiadał tytułu prawnego do działek skarżącego, a w szczególności wobec faktu, iż w dniu 14 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn.. akt: IV SA/Wa 3444/15 uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2015r, nr [...] i poprzedzającą decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2015r w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości skarżącego. 2. art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez zaniechanie zawieszenia postępowania pomimo toczących się postępowań o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości skarżącego. Skarżący podniósł, iż w związku z wydaniem decyzji lokalizacyjnej, która dotyczy ograniczenia sposobu korzystania z tej samej nieruchomości w związku z tą samą inwestycją doszło do obejścia prawa i spowodowania istnienia w porządku prawnym dwóch sprzecznych ze sobą decyzji administracyjnych. W konkluzji wniósł o uchylenie obu zaskarżonych decyzji wraz z zasądzeniem zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Podstawę materialno prawną decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stanowił art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane w związku z art. 13 ust.1 ustawy z dnia 24 lipca.2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych /Dz. U. z 2015 r., poz. 1265 z późn. zm./ Dla realizacji przedmiotowej inwestycji inwestor w toku postępowania odwoławczego przedstawił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...], ustalającą lokalizację przedmiotowej strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych na działkach skarżącego o nr ew. [...], [...] oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r., Nr [...] ustalającą lokalizację przedmiotowej strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej dla inwestycji na działce skarżącego o nr ew. [...]. Inwestor przedłożył także decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r., wydaną w postępowaniu odwoławczym od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016r, Nr [...] oraz decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2016r wydaną w postępowaniu odwoławczym od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...]. Wymienione decyzje Ministra Infrastruktury i Budownictwa są decyzjami ostatecznymi i nie wprowadzają zmian w zaskarżonych decyzjach organu I instancji w zakresie przebiegu spornej inwestycji oraz ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości. Zgodnie z art. 19 ust. 6 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych ( Dz. U. z 2016 r., poz. 1812), z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej inwestor uzyskuje prawo do dysponowania nieruchomościami, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt. 7 i 8, na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, z tym że rozpoczęcie robót budowlanych może nastąpić z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej stała się ostateczna. Inwestor powołując się na decyzje lokalizacyjne złożył również nowe oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w stosunku do wymienionych działek skarżącego. Z uwagi na powyższe nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 32 ust. 4 pkt. 2 Prawa budowlanego. Odnosząc się do powołanego przez skarżącego wyroku WSA w Warszawie z 14 marca, sygn. IV SA/Wa 3444/15, którym została uchylona decyzja Wojewody [...] z [...] września 2015 r Nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty [...] z [...] sierpnia 2015r w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości skarżącego wyjaśnić należy, iż Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną inwestora i wyrokiem z dnia 13 czerwca 2017r, sygn. akt I OSK 1550/16 uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę D. R. Kwestionowana inwestycja została poprzedzona decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w O. z dnia . kwietnia 2015 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia oraz decyzją Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2016r. Z treści decyzji środowiskowej wynika m.in., że "Po analizie dokumentacji oraz propozycji działań minimalizujących, stwierdzono, iż zarówno w trakcie realizacji jak i eksploatacji przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko przyrodnicze, a w szczególności na cele i przedmioty ochrony obszarów specjalnej ochrony ptaków Natura 2000 D. O. i P. [...] oraz D. [...] ". Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże m.in. organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Przedstawiony do zatwierdzenia projekt budowlany uwzględnia wymagania ww. decyzji. Kwestia oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko została rozstrzygnięta decyzją środowiskową dlatego zarzut dotyczący naruszenia art. 32 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego jest niezasadny. Kwestionowana inwestycja dla dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV O. M. jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Gminy C. z dnia [...] marca 2015r, Nr [...]. /publ. Dz. Urz. Woj. [...] z 2015 r., poz. [...] oraz z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla fragmentu przebiegu dwutorowej linii elektroenergetycznej NN 400 kV O. – O. M. na terenie gminy C., uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy C. /publ. Dz. Urz. Woj. [...] z 2015 r., poz. [...]/. Działki stanowiące własność skarżącego znajdują się w jednostce strukturalnej planu o symbolu EE teren infrastruktury elektroenergetycznej. Na tym terenie dopuszcza się lokalizację inwestycji pod nazwą " budowa dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 400 kV O.-O. M." z czasową pracą jednego toru na napięciu 220 kV w relacji O.-O., polegającej m.in. na lokalizacji obiektów urządzeń elektroenergetycznych w tym słupów i przewodów elektroenergetycznych oraz infrastruktury towarzyszącej. Odnosząc się do podnoszonych okoliczności, że "nadal trwa postępowanie o uchylenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy C., a także decyzji lokalizacyjnych nr [...] z dnia [...] listopada 2016 r. oraz nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r.", organ odwoławczy trafnie wskazał, że ww. akty w dacie wydania zaskarżonej decyzji pozostawały w obrocie prawnym i wywoływały skutki prawne. Chybionym jest zarzut naruszenia art. 73 § 1 k.p.a. w zw. z art., 28 ust. 2 Prawa budowlanego oraz art. 7 ust, 1 pkt 2 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych poprzez niepowiadomienie skarżącego o toczącym się postępowaniu oraz nieuzasadnione odmówienie wglądu do akta sprawy. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył odwołanie i brał czynny udział postępowaniu przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego. Doręczono mu zawiadomienie z dnia 3 kwietnia 2017r o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz składania pisemnych i ustnych wyjaśnień dotyczących postępowania odwoławczego. Zgodnie z art. 18 ust 1 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, do gruntów objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej nie stosuje się przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Z tego względu nietrafny jest zarzut o zezwoleniu na wyłączenie spod produkcji rolnej należących do skarżącego nieruchomości. Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut nieuzyskania decyzji na wycinkę drzewostanu na działce o nr ew. [...], obr. D. Zgodnie bowiem z art. 18 ust. 2 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych do usuwania drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomościach objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, z wyjątkiem drzew i krzewów usuwanych z nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, nie stosuje się przepisów o ochronie przyrody w zakresie obowiązku uzyskiwania zezwoleń na ich usunięcie oraz opłat z tym związanych. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i sprawdzeniami, zawiera informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo budowlane, oraz zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Z projektu budowlanego wynika, iż "projektowana linia koliduje z istniejącymi liniami niskiego i średniego napięcia. Kolidujące linie nN i SN zostaną skablowane. Skablowanie kolidujących linii nN i SN nastąpi przed budową i uruchomieniem linii 400 kV na kolidujących odcinkach. Na usunięcie kolizji są opracowane odrębne projekty, które nie są przedmiotem niniejszego wniosku o pozwolenie na budowę dlatego niezasadny jest zarzut braku wskazania w zaskarżonej decyzji konieczności usunięcia kolidujących linii niskiego napięcia i średniego napięcia, w szczególności na działce o nr ew. [...]. Wojewoda [...] prowadził postępowanie stosownie do przepisów proceduralnych. Pismem z dnia 16.03.2016 r. znak [...] zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Stronami postępowania są wnioskodawca, właściciele i użytkownicy wieczyści nieruchomości objętych wnioskiem. Pozostałe strony powiadomione zostały w drodze obwieszczenia w urzędzie wojewódzkim i urzędach gmin właściwych ze względu na lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowych, na stronach internetowych urzędu wojewódzkiego, a takżew prasie ogólnopolskiej. Zawiadomienia o wszczęciu postępowania zostały również przesłane do właściwych miejscowo organów w sprawach, o których mowa w art.7 ust.2 pkt 2 i 3 , w związku z art. 13 ust.4 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych. Organ I instancji poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, składania ewentualnych uwag i wniosków dotyczących ww. inwestycji, do dnia orzeczenia w sprawie. Realizacja budowy linii 400kV relacji O.-O. M. na terenie gminy C. w zakresie słupa nr [...] oraz przęseł nr: [...] /bez słupów/, [...] /bez słupów/, [...] /bez słupów/, [...] /bez słupów/ związana jest z projektowanym połączeniem systemów elektroenergetycznych P.i L. Połączenie to zostało wpisane na listę projektów, mających kluczowe znaczenie dla Europy, w wytycznych dla transeuropejskich sieci energetycznych. Projekt ma strategiczny charakter z punktu widzenia rozwoju kraju i ma wpływ na poprawę bezpieczeństwa energetycznego Polski, zwłaszcza części północno- wschodniej. Zgodnie z art. 25 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu. W ocenie Sądu organ odwoławczy trafnie odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu, a Sąd z urzędu nie stwierdził istnienia przesłanek wskazujących na nieważność kontrolowanej decyzji bądź przesłanek wznowieniowych. Mając powyższe na uwadze, skarga jako niezasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz.1270 ze zm).