VII SA/Wa 1621/18

WyrokWSA w Warszawie2018-09-20

Skład orzekający: Krystyna Tomaszewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. uchylając decyzję organu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia, czy też jego stanowisko było wadliwe?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy wadliwie zastosował art. 138 § 2 k.p.a. Uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia wymagało wykazania, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, a organ pierwszej instancji naruszył przepisy postępowania. W ocenie Sądu, organ odwoławczy nie wykazał tych przesłanek, a jego argumentacja dotycząca wadliwości postępowania organu pierwszej instancji była nieuzasadniona.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła sprzeciwu K. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji stwierdzającą u K. G. chorobę zawodową – pylicę krzemową płuc. Organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji nie wykazał w sposób wystarczający narażenia zawodowego na pył zawierający wolną krzemionkę, nie zebrał wyczerpująco materiału dowodowego i nie ustalił prawidłowo następcy prawnego likwidowanej cementowni. K. G. zarzucił zaskarżonej decyzji nieuwzględnienie dokumentów lekarskich i brak możliwości przeprowadzenia badań pomiaru stężeń pyłów z okresu pracy w zlikwidowanej cementowni.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 września 2018 r. sprawy ze sprzeciwu K. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2018r Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] od decyzji Nr [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018 stwierdzającej u K. G. chorobę zawodową : pylica krzemowa płuc, wymienioną w poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił w całości decyzję organu I instancji przekazując temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia . W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] po otrzymaniu w dniu 02.11.2017 r. "Zgłoszenia podejrzenia u K. G. choroby zawodowej" dokonanego przez [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...] zebrał wywiad zawodowy z B. A. Z., córką K. G., a następnie zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w przedmiocie podejrzenia choroby zawodowej oraz dokonał oceny narażenia zawodowego. Pismem z dnia 10.11.2017 r. organ I instancji zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z prośbą o przeprowadzenie oceny narażenia zawodowego w [...], ul. [...]. Po dokonaniu przez ww. organ Karty oceny narażenia zawodowego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] przesłał do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...] Karty oceny narażenia zawodowego oraz protokół przesłuchania córki K. G. W dniu 21.02.2018 r. jednostka orzecznicza I stopnia wydała orzeczenia lekarskie nr [...] o rozpoznaniu u K. G. choroby zawodowej: pylica krzemowa płuc, wymienionej w poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych. W dalszym toku postępowania administracyjnego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wydał decyzję Nr [...] z dnia [...].04.2018 r. o stwierdzeniu u K. G. choroby zawodowej: pylica krzemowa płuc, wymienionej w poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych. Od powyższej decyzji odwołanie złożył pełnomocnik [...] wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania wskazano, że organ I instancji wadliwie ustali, iż podczas zatrudnienia w Cementowni "[...]", na stanowisku pomocnik maszynisty parowozu, maszynista parowozu i lokomotywy spalinowej, K. G. narażony był na działanie pyłu zawierającego wolną krystaliczną krzemionkę. Zdaniem odwołującego się wniosek taki jest nieuprawniony wobec braku dowodu, a w szczególności braku wyników pomiarów stężeń pyłu na stanowiskach pracy. W opinii odwołującego się organ nie wykazał, iż rzeczywiście miało miejsce narażenie na pracę w ekspozycji i narażenie na pył Si02 podczas pracy w Cementowni "[...]". Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] po zapoznaniu się z dokumentacją zgromadzoną w sprawie przez organ I instancji oraz zarzutami przedstawionymi przez pełnomocnika [...] wyjaśnił, iż zgodnie z art. 2351 Kodeksu pracy za chorobę zawodową uważa się chorobę, wymienioną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że została ona spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanych "narażeniem zawodowym". Do stwierdzenia choroby zawodowej muszą być spełnione dwie przesłanki: choroba jest wymieniona w obowiązującym wykazie chorób zawodowych oraz lekarze orzecznicy po zapoznaniu się z oceną narażenia zawodowego potwierdzą, że ma ona związek z wykonywaną pracą. W oparciu o § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, lekarz właściwy do orzekania w sprawie chorób zawodowych wydaje orzeczenie o rozpoznaniu choroby zawodowej albo o braku podstaw do jej rozpoznania na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika lub byłego pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego. W przypadku K. G. [...]WOMP w [...] Oddział w [...] wydał orzeczenie o stwierdzeniu choroby zawodowej: pylica krzemowa płuc, wymienionej w poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych, uznając, że ww. przesłanki zostały spełnione. Z orzeczenia lekarskiego [...]WOMP w [...] Oddział w [...] nr [...] z dnia [...].02.2018 r. wynika, że cyt.: "W oparciu o wykonane badania oraz analizę narażenia zawodowego, a także dostarczoną przez pacjenta dokumentację medyczną, w tym zdjęcia radiologiczne klatki piersiowej, w których opisywane zmiany spełniają kryteria rozpoznania pylicy krzemowej płuc zgodnie z aktualną wiedzą medyczną oraz międzynarodowymi standardami diagnozowania pylicy krzemowej płuc istnieją podstawy do rozpoznania w pana K. G. choroby zawodowej - pylicy krzemowej płuc poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych". Zdaniem organu odwoławczego kwestią budzącą wątpliwości jest to, iż w toku postępowania administracyjnego wzięto pod uwagę jeden zakład, w którym K. G. pracował, tj.: Cementownia "[...]" S.A., nie rozpatrując ewentualnego narażenia w pozostałych zakładach pracy: Zakłady Metalowe [...].[...],[...],[...]. W opinii Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...], Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w decyzji Nr [...] o stwierdzeniu u K. G. choroby zawodowej: pylica krzemowa płuc, wymienionej w poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych nie wykazał, że podczas pracy w Cementowni "[...]" ww. był narażony na pył nieorganiczny zawierający wolną krzemionkę, co zostało podniesione w odwołaniu. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] w uzasadnieniu decyzji w kwestii narażenia zawodowego ograniczył się do informacji, że z okresu zatrudnienia K. G. na stanowiskach: pomocnika maszynisty parowozu, maszynisty parowozu i lokomotywy spalinowej nie ma wyników pomiarów bez uzasadnienia merytorycznego swojego stanowiska. W chwili obecnej nie można mówić o udowodnieniu przez Organ Inspekcji Sanitarnej związku przyczynowo- skutkowego pomiędzy wykonywaną pracą, a wystąpieniem jednostki chorobowej. W treści decyzji Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie wskazał dowodów, którym organ dał wiarę oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] zaznaczył, iż brak wyników pomiarów środowiskowych nie wyklucza możliwości narażenia w miejscu pracy na pył nieorganiczny zawierający wolną krzemionkę, a tym samym możliwości powstania choroby o podłożu zawodowym. Jednak Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie dokonał oceny narażenia zawodowego, która wyjaśniałaby kwestię narażenia K. G. na pył nieorganiczny zawierający wolna krzemionkę z okresem zatrudnienia w ww. zakładach. W związku z powyższym organ I instancji naruszył § 6 ust. 2 pkt 1 oraz § 6 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych, gdyż przy dokonaniu oceny narażenia zawodowego na czynniki chemiczne i fizyczne uwzględnia się rodzaj czynnika, wartość stężenia lub natężenia i średni czas narażenia zawodowego, a ponadto obowiązek przeprowadzenia oceny narażenia zawodowego w toku podejmowania decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej lub decyzji o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej ciąży na Organach Inspekcji Sanitarnej. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wydając decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej u K. G. naruszył art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż nie zawiera ona faktów, które organ uznał za udowodnione i dowodów, na których się oparł. Zdaniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] o stwierdzeniu choroby zawodowej u K. G. została wydana z naruszeniem art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] powinien wyjaśnić wszelkie wątpliwości, których przeanalizowanie jest niezbędne do prawidłowego zakończenia postępowania. Organ I instancji nie dokonał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. W związku z tym należy uchylić decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], ponieważ w opinii Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] organ I instancji naruszył art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż nie podjął wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak również załatwienia sprawy biorąc pod uwagę interes społeczny i słuszny interes obywateli. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] zauważył, iż protokół dotyczący podejrzenia choroby zawodowej z dn. 09.11.2017 r. sporządzony został na podstawie informacji przekazanych przez B. A. Z., córkę K. G., która nie jest stroną postępowania oraz nie posiada pełnomocnictwa K. G. W związku z powyższym ocena narażenia zawodowego nie może być oparta na ww zeznaniach., ponieważ nie mają one wystarczającej mocy dowodowej w sprawie. Z akt sprawy wynika, że K. G. oprócz zatrudnienia w Cementowni "[...]" w okresie od 09.05.1961 do 13.05.1962 oraz od 10.07.1962 do 31.10.1991, zatrudniony był również: od 31.10.1952 do 22.06.1953 - w Zakładach Metalowych [...], jako pracownik fizyczny; od 22.06.1954 do 02.05.1957 - w [...], jako pracownik fizyczny; od 10.05.1957do 31.03.1958 - w [...], jako pomoc montera; od 04.04.1959 do 14.03.1960 - w [...], jako pomoc montera; od 05.04.1960 do 30.04.1961 - w [...], jako konduktor hamulcowy. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie dokonał oceny narażenia zawodowego na pył nieorganiczny zawierający wolną krzemionkę z okresu zatrudnienia K. G. w ww. zakładach. W Karcie oceny narażenia zawodowego z dnia 12.12.2017 r. w pkt. 9 wywiadu zawodowego podano, cyt.: "brak narażenia na zapylenie", w oparciu o informacje uzyskane od B. A. Z., córki K. G. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] oparł się na zdaniu córki K. G., nie dokonując właściwej oceny narażenia zawodowego w pozostałych zakładach pracy. Brak jest również w aktach sprawy dokumentów potwierdzających, że zakład Cementownia "[...]" nie istnieje, jak również nie ma informacji, kto jest następcą prawnym, a tym samym stroną postępowania. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] uznał, że następcą prawnym Cementowni "[...]" jest firma [...], ul. [...],[...], co nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. W trakcie prowadzonego postępowania Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] ustalił, że dokumentacja byłych pracowników Cementowni "[...]" jest przechowywana w [...], co nie przesądza, że ww. firma jest następcą prawnym. Zważywszy, że jak wynika z akt sprawy sporządzona przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] Karta oceny narażenia zawodowego z dnia 28.11.2017 r. nie wyjaśnia kwestii następcy prawnego Cementowni "[...]", a informacje w niej zawarte nie zostały potwierdzane przez [...]. Rozpatrując sprawę po raz kolejny Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] powinien: - udokumentować likwidację Cementowni "[...]"; dokonać formalnego ustalenia następcy prawnego Cementowni "[...]" będącego stroną postępowania; dokonać, w oparciu o informacje uzyskane od stron postępowania, oceny narażenia zawodowego Pana K. G. na pył nieorganiczny zawierający wolną krzemionkę z okresem zatrudnienia ww. we wszystkich zakładach z uwzględnieniem średniego czasu narażenia zawodowego, a w przypadku istnienia pomiarów środowiskowych wartości stężenia pyłu; po uzupełnieniu materiału dowodowego we wskazanym powyżej zakresie, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] winien uzupełnioną kartę oceny narażenia zawodowego przekazać do [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...], z prośbą o wydanie opinii, czy nowe ustalenia mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w orzeczeniu lekarskim nr [...][...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...] Oddział w [...] z dnia 21.02.2018 r. Zdaniem organu odwoławczego decyzja w niniejszej sprawie oprócz uzasadnienia prawnego powinna zawierać uzasadnienie merytoryczne, m. in. informacje dotyczące istniejących wyników pomiarów środowiskowych, rodzaju wykonywanych czynności i warunków środowiska pracy, podczas których wystąpiło narażenie na pył nieorganiczny zawierający wolną krzemionkę oraz średni czas narażenia zawodowego. Zdaniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...], wpływ warunków pracy na powstanie u K. G. choroby zawodowej, nie został w toku postępowania należycie udowodniony i nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. Ustalenie przez organ I instancji powyżej podniesionych kwestii ma na celu dogłębne zbadanie sprawy i w konsekwencji wydanie prawidłowej decyzji w sprawie choroby zawodowej. Na podstawie danych zawartych w Karcie oceny narażenia zawodowego i uzasadnieniu orzeczenia lekarskiego, nie jest możliwe wszechstronne wyjaśnienie okoliczności sprawy, a przez to udowodnienie rozstrzygnięcia. Rozpatrując ponownie sprawę organ I instancji winien przeanalizować wskazane powyżej niejasności, mając na względzie zapisy art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, zobowiązujące organ administracji publicznej do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz ocenienia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] dokonał analizy wykładni art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 136 ww. Kodeksu, zgodnie z którym organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Odnosząc się do powyższej kwestii Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] dokonując rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wyjaśnił, że nie może przeprowadzić postępowania uzupełniającego we własnym zakresie, w oparciu o art. 136 kpa, gdyż przeczyłoby to zasadzie dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, o której mówi art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł K. G. zarzucając zaskarżonej decyzji brak uwzględnienia szeregu dokumentów lekarskich poświadczających posiadaną chorobę. Podniósł także, iż zakład Cementownia "[...]" został zlikwidowany dlatego nie można przeprowadzić badań pomiaru stężenia pyłów z okresu pracy skarżącego. Przy tak sformułowanych zarzutach skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zasadność sprzeciwu w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż sprzeciw zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2018r wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011r, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Oznacza to, że żadne inne wady postępowania ani wady rozstrzygnięcia podjętego przez organ pierwszej instancji nie dają organowi odwoławczemu podstaw do wydania decyzji kasacyjnej, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. W ocenie sądu stanowisko organu odwoławczego zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie uzasadniało zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. Wadliwy jest pogląd organu odwoławczego z którego wynika, że organ pierwszej instancji nie dokonał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. W aktach sprawy znajduje się karta oceny narażenia zawodowego z dnia 28.11.2017 r sporządzona przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] na podstawie akt osobowych K. G. udostępnionych przez archiwum [...]. W aktach osobowych znajdują się świadectwa pracy K. G. zatrudnionego w Cementowni "[...]" w okresie od 9 maja 1961r do dnia 31 października 1991r na stanowisku pomocnik maszynisty parowozu, maszynista parowozu i lokomotywy spalinowej. W okresie zatrudnienia wynoszącym 30 lat po zakończeniu którego K. G. przeszedł na emeryturę nie przeprowadzano pomiaru stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w postaci pyłu krzemowego jednak z wyjaśnień córki K. G. przesłuchanej w dniu 9 listopada 2017r w siedzibie Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w [...] wynika, że tylko w cementowni występowało narażenie na pył krzemowy. Wskazane przez organ odwoławczy wytyczne dotyczące przeprowadzenia oceny narażenia zawodowego na pył nieorganiczny zawierający wolną krzemionkę z okresu zatrudnienia skarżącego jako pracownika fizycznego od 31.10.1952r do 22.06.1953r - w Zakładach Metalowych [...], od 22.06.1954r do 02.05.1957r - w [...] jako pracownik fizyczny, od 10.05.1957r do 31.03.1958r - w [...], jako pomoc montera, od 04.04.1959r do 14.03.1960r - w [...] jako pomoc montera i od 05.04.1960r do 30.04.1961r - w [...], jako konduktor hamulcowy są wadliwe. Z wyjaśnień córki skarżącego wyraźnie wynika, że w tych zakładach nie występowało narażenie zawodowe na pył nieorganiczny zawierający wolną krzemionkę. Wprawdzie córka K. G. składając wyjaśnienia w imieniu swego 84 letniego ojca nie przedstawiła pełnomocnictwa ojca jednak nic nie stoi na przeszkodzie aby organ odwoławczy zobowiązał ją do przedstawienia takiego pełnomocnictwa i potwierdzenia przez K. G. okoliczności przedstawionych w protokole. Rozpatrując ponownie odwołanie organ odwoławczy powinien przede wszystkim uwzględnić znajdujące się w aktach sprawy orzeczenie lekarskie nr [...] wystawione w dniu [...].02.2018 r. przez [...]WOMP w [...] Oddział w [...] o rozpoznaniu u K. G. choroby zawodowej: pylica krzemowa płuc, wymienionej w poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych. Z orzeczenia lekarskiego jednostki orzeczniczej I stopnia wynika, że cyt.: "W oparciu o wykonane badania oraz analizę narażenia zawodowego, a także dostarczoną przez pacjenta dokumentację medyczną, w tym zdjęcia radiologiczne klatki piersiowej, w których opisywane zmiany spełniają kryteria rozpoznania pylicy krzemowej płuc zgodnie z aktualną wiedzą medyczną oraz międzynarodowymi standardami diagnozowania pylicy krzemowej płuc istnieją podstawy do rozpoznania w pana K. G. choroby zawodowej - pylicy krzemowej płuc poz. 3.1 wykazu chorób zawodowych". Orzeczenie lekarskie dotyczące rozpoznania choroby zawodowej, podjęte przez uprawnionego lekarza jednostki orzeczniczej ma charakter szczególnej opinii, bez której organ sanitarny nie może dokonać we własnym zakresie rozpoznania choroby i ustalenia, czy mieści się ona w wykazie chorób zawodowych. Organ jest takim orzeczeniem, co do zasady, związany i nie ma prawa do dokonania samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do zaprzeczenia wynikom badań lub zdiagnozowania odmiennego schorzenia. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych wystąpienie szkodliwych czynników w środowisku pracy nie musi być zawinione przez pracodawcę lecz wystarczy wystąpienie czynnika szkodliwego dla pracownika z uwagi na jego osobniczą wrażliwość ( por. wyrok NSA z dnia 7 stycznia 1994r, I SA 1640/93, wyrok NSA z dnia 27 lutego 1998r, I SA 1862/97 ). Zdaniem Sądu brak jest podstaw do zakwestionowania ustalonego przez organ I instancji następcy prawnego cementowni "[...]". Odwołanie od decyzji złożyła spółka [...], która nie zakwestionowała, iż nie jest następcą prawnym zlikwidowanej cementowni "[...]". Ponadto do kompetencji organu odwoławczego należy w pierwszej kolejności zbadać, czy odwołanie pochodzi od strony postępowania. W tym stanie rzeczy uznając, że zaskarżona decyzja narusza art. 138 § 2 k.p.a. należało ją uchylić w całości na podstawie art. 151 a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło