VII SA/Wa 1628/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka-Bożek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2014 r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2013.267 - j.t.) dalej k.p.a. , po rozpatrzeniu wniosku A. P. z dnia [...] stycznia 2014 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., utrzymującym w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., którym organ ten wymierzył Wnioskującemu karę w wysokości 2.000,00 zł z tytułu niezgodnej z zatwierdzonym projektem budowlanym realizacji inwestycji polegającej na rozbudowie z nadbudową budynku [...] przy ul. [...] we [...] – odmówił wznowienia postępowania. We wniosku wskazano jako podstawę wznowienia art. 145 § 1 pkt 5 Kpa. czyli nową okoliczność jaką jest treść postanowienia Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., a wyjaśniająca wątpliwości dot. decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., którą udzielone zostało Wnioskującemu pozwolenie na budowę obejmujące realizację inwestycji polegającej na rozbudowie i nadbudowie zlokalizowanego przy ul. [...] we [...] budynku [...]. Jak podnosi Wnioskujący, w powołanym postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r wskazano jednoznacznie, że teren wzmiankowanej inwestycji obejmował działkę nr [...], [...], oraz działkę nr [...], [...], z czego wniosek, że decyzja o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nie obejmowała działki nr [...], w zakresie której Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] stwierdził po stronie Wnioskującego istotne odstępstwa przy realizacji przedmiotowej inwestycji od zatwierdzonego ww. decyzją projektu budowlanego. [...] WINB stwierdził, że okoliczność w postaci postanowienia Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., tj. fakt wydania tego postanowienia, znamion okoliczności w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 Kpa nie wypełnia - będąc bowiem wprawdzie okolicznością niewątpliwie nową, a nawet istotną dla sprawy, nie jest jednak okolicznością, która istniała w dniu wydania przez tut. organ postanowienia nr [...], tj. w dniu [...] lutego 2013 r. Zauważył również , że wskazując na postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., Wnioskujący wskazał faktycznie nie na okoliczność, lecz na nowy dowód jednak nie istniejący w dniu wydania przez organ postanowienia nr [...]. Organ pierwszej instancji przyjmując, że faktyczną intencją Wnioskującego, wskazującego jako okoliczność, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r., było wskazanie okoliczności, na zaistnienie której ww. postanowienie jest dowodem, stwierdził, że w takim przypadku Wnioskujący nie dochował wymaganego prawem miesięcznego terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania - liczonego od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia. Organ zauważył, że okoliczność, na którą postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. ma być dowodem, tj. że realizowana na podstawie decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. inwestycja obejmuje jedynie działki nr [...] oraz nr [...], z wyłączeniem działki nr [...], była Wnioskującemu znana na dużo dłużej niż miesiąc przed wystąpieniem przez wyżej wymienionego z wnioskiem o wznowienie postępowania, bo już na etapie postępowania zwykłego - ww. okoliczność stanowiła mianowicie główny argument wniesionego przez Pana P.w dniu [...] grudnia 2012 r. zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., utrzymanego w mocy postanowieniem tut. organu nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. Organ pierwszej instancji podniósł również, że wyjaśniając w drodze postanowienia nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. treść swojej decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., Prezydent [...] potwierdził jedynie, iż decyzja ta nie obejmowała działki nr [...], co wyjaśnienia, w ocenie tut. organu, nie wymagało, jako że okoliczność ta jasno z treści tej decyzji wynika. Wyjaśnienie, którego Prezydent [...] się podjął, nie wprowadziło natomiast do zatwierdzonego ww. decyzją projektu budowlanego zmian, których wprowadzenia, przedkładając ten projekt do zatwierdzenia, Inwestor zaniedbał. Tym samym sprzeczność pomiędzy wydaną przez Prezydenta [...] decyzją nr [...] a zatwierdzonym nią projektem budowlanym, jak również pomiędzy poszczególnymi częściami projektu, nadal istnieje. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] [...] utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lutego 2014 r. Nr [...] o odmowie wznowienia postępowania. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że okoliczność, iż inwestycja obejmuje jedynie działki nr [...] oraz nr [...], z wyłączeniem działki nr [...] była Wnioskodawcy znana już na etapie postępowania zażaleniowego na postanowienie PINB [...] z dnia [...].12. 2012r., utrzymanego w mocy postanowieniem [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].02.2013r., Nr [...]. Jak wynika z zażalenia z dnia [...].12.2012r. A. P. - inwestora przedmiotowej inwestycji, na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] dla miasta [...] z dnia [...].12.2012r.. Nr [...]. kwestia dotycząca działki nr [...], stanowiła m.in. argumentację zażalenia. Z tego względu nie można uznać, że o zaistnieniu ww. okoliczności dowiedział się w dniu [...].12. 2013r. z doręczonego w tym dniu postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...].12.2013r., Nr [...]. A zatem wniosek A.P. z dnia [...].01.2014r. (nadany w dniu 2.01.2014r.), o wznowienie postępowania do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego został złożony z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 Kpa. Wniosek złożony do organu z uchybieniem ustawowego terminu nie może być merytorycznie rozpoznany, dlatego organ wojewódzki nadzoru budowlanego zasadnie odmówi! wznowienia postępowania z przyczyn formalnych. A.P. zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 145 §1 pkt. 5) oraz art. 148 §1 i §2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez błędną ich wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Zdaniem Skarżącego, na podstawie art. 145 §1 pkt. 5 k.p.a. przesłanką wznowienia postępowania nie jest wiedza, czy też brak wiedzy Skarżącego w dniu wydania decyzji o istotnych dla sprawy nowych okolicznościach faktycznych lub nowych dowodach, ale brak wiedzy organu w tym dniu o istotnych dla sprawy nowych okolicznościach faktycznych lub nowych dowodach. Okoliczność w postaci, że inwestycja nie obejmuje działki nr [...], istniała w dniu wydania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia nr [...] ale okoliczność ta nie była w/w organowi znana. Wynika to z faktu, że skoro Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał obowiązkowej kontroli działki nr [...] na wniosek inwestora który nie obejmował tej działki należy przyjąć, że organ przyjął że działka [...] jest objęta pozwoleniem na budowę. W przeciwnym razie nie mógł owej działki objąć obowiązkowa kontrolą wykonaną na wniosek inwestora w celu uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W tej dacie ostateczne rozstrzygnięcie przez Prezydenta [...] wątpliwości co do treści decyzji nie było znane ani przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego ani przez samego Skarżącego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnynni (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, kontrolując postępowanie oraz akty administracyjne wydane przez organy administracji publicznej, uwzględnia skargę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeśli miały one istotny wpływ na wynik sprawy administracyjnej. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organy obu instancji prawidłowo odmówiły wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lutego 2013 r., nr [...]. Zgodnie z art. 149 § 1 k.p.a. wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Jednak prowadząc postępowanie wznowieniowe, jeszcze przed dokonaniem oceny merytorycznej wniosku, organ administracyjny obowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać, czy wniosek ten spełnia wszystkie wymagania formalnoprawne, w tym m.in. czy wniosek opiera się na podstawach wznowieniowych enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 pkt 1-7 k.p.a. i czy został wniesiony w terminie o jakim mowa w art. 148 k.p.a. W zależności od tych ustaleń organ administracyjny bądź na podstawie art. 149 § 1 k.p.a. wszczyna postępowanie bądź na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. odmawia wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo wskazał, że " wniosek Pana A. P. z dnia [...].01.2014r. (nadany w dniu [...].01.2014r.), o wznowienie postępowania do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego został złożony z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 148 § 1 Kpa". Strona skarżąca winna mieć na względzie, że organ administracyjny już na wstępnym etapie badania wniosku wznowieniowego może odmówić wznowienia postępowania administracyjnego. Takie rozstrzygnięcie może zapaść m.in. w przypadku gdy z treści wniosku jasno wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia lub gdy został wniosek nie został wniesiony w terminie o jakim mowa w art. 148 k.p.a. W takim przypadku zasadne jest zastosowanie art. 149 § 3 k.p.a. - tak jak to uczyniły organy administracyjne w niniejszej sprawie. Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie sadowoadministracyjnym. Zgodnie z tym stanowiskiem organ administracyjny wydaje decyzję o odmowie wznowienia postępowania, w przypadku gdy z twierdzeń zawartych w podaniu o wznowienie wynika, że brak jest ustawowej przyczyny wznowienia lub gdy oczywiste jest, że osoba wnosząca podanie nie ma przymiotu strony albo termin do złożenia podania upłynął (patrz: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt I OSK 938/09, publ. LexPolonica nr 2265252 i http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz z dnia 7 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1747/07, publ. LexPolonica nr 2011952 i http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z treści przedmiotowego wniosku oraz skargi, Skarżacy powołuje się w nim na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., tj. że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. W ocenie Sądu organy administracyjne prawidłowo stwierdziły, że podniesione przez Skarżącego okoliczności znane były jeśli nie wcześniej to napewno już na etapie wniesionego w dniu [...] grudnia 2012 r. przez A. P. zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., utrzymanego w mocy postanowieniem tut. organu nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. Zgodnie z art. 148 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie orzeczenie w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wbrew stanowisku strony Skarżącego miesięczny termin na złożenie podanie o wznowienie postępowania nie biegnie dla organu lecz dla strony która powołując się na istotne dla sprawy nowe okoliczności może tą wiedzą podzielić się z organem (składając wniosek o wznowienie postępowania)w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jeżeli tego nie uczyni w terminie jednego miesiąca to obowiązkiem organu było wydanie postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 Kpa). Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Sąd orzekł jak w sentencji wyroku