VII SA/Wa 163/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. A. Sp. z o.o. w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie postanawia: przywrócić termin do przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi. Strona skarżąca – N. A. Sp. z o.o. w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 stycznia 2015 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został doręczony stronie skarżącej w dniu 6 lutego 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy k. 17), a zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 13 lutego 2015 r. Strona skarżąca w zakreślonym terminie uiściła wymagany wpis od skargi. Nie wykonała jednak wezwania Sądu w zakresie nadesłania odpisu skargi. W dniu 23 lutego 2015 r. strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi i dołączyła odpis skargi. W uzasadnieniu wniosku podała, że dochowanie terminu do nadesłania odpisu skargi okazało się niemożliwe, a przyczyna takiego stanu rzeczy była od strony skarżącej niezależna i niemożliwa do przezwyciężenia, co oznacza, że skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Brak winy strony skarżącej wynika z faktu, że pomiędzy dniem doręczenia wezwania (6 lutego 2015 r.) a ostatnim dniem terminu uzupełnienia braku skargi poprzez nadesłanie jej odpisu (13 lutego 2015 r.) u strony skarżącej — będącej spółką prawa handlowego — miały miejsce zmiany osobowe w zarządzie (odwołanie dotychczasowego i powołanie nowego prezesa zarządu — jedynej osoby uprawnionej do reprezentacji skarżącej), które spowodowały niemożność sporządzenia uwierzytelnionego lub własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi i wysłanie go do tut. Sądu z zachowaniem wyznaczonego terminu. Co więcej, dzień po odwołaniu dotychczasowego i powołaniu nowego prezesa zarządu doszło do zmiany właściciela strony skarżącej. Oznacza to, że zmiany właścicielskie, osobowe i organizacyjne miały swój punkt kulminacyjny w czasie, w którym biegł i upływał termin do uzupełnienia braków skargi wyznaczony przez tut. Sąd. Nowo powołany prezes zarządu przystąpił do wykonywania powierzonych mu obowiązków w dniu 16 lutego 2015 r. i dzień ten należy uznać za moment ustania przyczyny uchybienia ww. terminu. Strona skarżąca wskazała, że wniosek spełnia wymagania stawiane przez przepis art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., tzn. w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu został wniesiony do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Ponadto wniosek zawiera okoliczności wskazujące na brak winy i strona skarżąca dokonała równocześnie czynności procesowej, która nie została dokonana w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku oraz gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (por.: postanowienie NSA z dnia 16 września 2011 r., sygn. akt II OZ 882/11; postanowienie NSA z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OZ 996/09; postanowienie NSA z dnia 23 października 2009 r., sygn. akt I OZ 989/09; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2007 r., sygn. akt I OZ 738/09). Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy, a przy tym wykazane zostanie, iż niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. i wraz z nim strona skarżąca dokonała czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Pełnomocnik skarżącego podał bowiem, że w dniu 16 lutego 2015 r. ustała przyczyna uchybienia terminu. Nie ulega też wątpliwości, że przywrócenie terminu jest w niniejszej sprawie dopuszczalne na gruncie art. 86 § 2 p.p.s.a., albowiem uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu strona skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było niezawinione. Strona skarżąca podała bowiem, że pomiędzy dniem doręczenia wezwania, a ostatnim dniem terminu uzupełnienia braku skargi poprzez nadesłanie jej odpisu u strony skarżącej miały miejsce zmiany osobowe w zarządzie (odwołanie dotychczasowego i powołanie nowego prezesa zarządu — jedynej osoby uprawnionej do reprezentacji skarżącej), które spowodowały niemożność sporządzenia uwierzytelnionego lub własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi i wysłanie go do tut. Sądu z zachowaniem wyznaczonego terminu. Ponadto dzień po odwołaniu dotychczasowego i powołaniu nowego prezesa zarządu doszło do zmiany właściciela strony skarżącej. Powyższa argumentacja została poparta protokołem z obrad Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia 12 lutego 2015 r. Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, zachodzą podstawy do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Spóźnienie w uzupełnieniu braków formalnych skargi, w tym konkretnym przypadku, spóźnienie uznać należy za niezawinione. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., przywrócił termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.