VII SA/Wa 1638/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o. o. [...] Sp. k. z/s w [...] na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2016 r., znak [...] w przedmiocie wpisania obiektu do rejestru zabytków postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji . [...] Sp. z o.o. [...] Sp. k. (dalej jako skarżący) wniósł skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2016 r., znak [...] w przedmiocie wpisania obiektu do rejestru zabytków. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca powyższego wniosku nie uzasadniła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zacytowany przepis ustanawia wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, dlatego też zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania skarżonej decyzji uzależnione jest od spełnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy podkreślić, że sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania skarżonego aktu lub czynności jedynie na wniosek skarżącego, który jest tym samym zobligowany do uprawdopodobnienia zaistnienia okoliczności warunkujących pozytywne rozpatrzenie wniosku, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło. W orzecznictwie przyjmuje się, że nie można w sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku jakichkolwiek okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09, Lex nr 489786). W świetle powyższego Sąd uznał, że skoro wniosek nie został uzasadniony, brak jest podstaw do jego pozytywnego rozpatrzenia. Wniosek zawiera jedynie żądanie wstrzymania wykonania, nie wskazuje natomiast na okoliczności, które czyniłyby ten wniosek zasadnym. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.