VII SA/Wa 1653/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi F. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Sygnatura akt VIISA/Wa 1653/09 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 58 § 1 i art. 59 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku F. M. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r., znak: [...], odmówił przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż pismem z dnia 3 czerwca 2009 r. F. M. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r., sprostowanego postanowieniem tegoż organu z dnia [...] maja 2009 r., składając jednocześnie zażalenie na to postanowienie. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że postanowienie nie zostało mu doręczone, a dowiedział się o nim dopiero w dniu 29 maja 2009 r., kiedy zostało mu doręczone postanowienie o sprostowaniu błędu pisarskiego. Uzasadniając brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia podał, iż ciężkie zimowe warunki spowodowały, iż prawdopodobnie awizo umieszczone przez listonosza na drzwiach domu zostało porwane przez wiatr i w śniegu było całkowicie niewidoczne. Podkreślił, iż jego dom znajduje się dwa kilometry od południowej granicy Polski biegnącej głównym grzbietem Karpat, gdzie panują ciężkie warunki atmosferyczne. Oceniając złożony wniosek Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił w sposób przekonujący, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy. Zdaniem organu złożony wniosek opiera się na przypuszczeniach " co mogło się stać z awizo pozostawionym przez doręczającego w drzwiach domu". Skarżący natomiast powinien uprawdopodobnić, że takie zdarzenie miało miejsce. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożył F. M. zarzucając naruszenie art. 58 § 1 i 59 § 1 kpa. Wyjaśnił, że w okresie od 3 lutego 2007 r. przebywał u córki w W. w związku z badaniami lekarskimi, a następnie w okresie od 14 do 23 lutego 2007 r. przebywał w szpitalu. W tym okresie dom był pusty i pozostawione awizo nie mogło być odebrane. Po powrocie do domu żadnego awiza nie znalazł, a o wydanym przez organ postanowieniu z dnia [...] stycznia 2007 r. dowiedział się dopiero z chwilą doręczenia mu postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r., którym organ sprostował omyłkę w swoim postanowieniu z dnia [...] stycznia 2007 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Instytucja procesowa przywrócenia terminu uregulowana w art. 58 kpa stwarza możliwość skutecznego dokonania czynności w sytuacji, gdy upłynął już termin do jej podjęcia. Ma ona na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych powstałych na skutek uchybienia terminu. Stosownie do art. 58 § 1 i 2 kpa uchybiony termin należy przywrócić jeżeli zostaną spełnione łącznie cztery przesłanki: a) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, b) uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, c) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, d) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność dla której określony był termin. Zaznaczyć przy tym należy, że przy ocenie braku winy strony organ administracji publicznej powinien przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przy zastosowaniu tego miernika przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy strony zachodzi zatem tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2006 r. sygn. akt. II OSK 66/06 Lex nr 319413) W niniejszej sprawie niesporne jest, że skarżący F. M. wniosek o przywrócenie terminu złożył w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie dopełnił czynności, dla której określony był termin, składając zażalenie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. Wobec powyższego obowiązkiem organu była ocena czy skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Zarówno w doktrynie prawa jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu należy nieprawidłowe doręczenie pisma ( decyzji, postanowienia) (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 lipca 2008 r. sygn. akt. VIISA/Wa 116/08) Jak wynika z akt postępowania postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r., znak: [....] było dwukrotnie awizowane, w dniu 5 lutego 2007 r., z adnotacją "zamknięte" oraz w dniu 13 lutego 2007 r. z nieczytelną adnotacją "adresat........" Z dokumentu tego nie wynika czy następstwem niemożności doręczenia postanowienia w sposób określony w art. 42 i art. 43 kpa było złożenie postanowienia w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy na okres siedmiu dni i pozostawienie zawiadomienia o tym w skrzynce na korespondencję adresata. W tych okolicznościach Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie mógł przyjąć, iż postanowienie z dnia [...] stycznia 2007 r. zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 44 kpa (doręczenie zastępcze) Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 10 czerwca 1986 r. III ARN 7/86 (OSN CP 1987, Nr 9, poz. 143) "(...) nie spełnia wymagań przepisu art. 44 umieszczenie zawiadomienia o nadejściu przesyłki na drzwiach mieszkania adresata i włożenie jej do skrzynki na listy zamiast złożenia jej w pocztowym urzędzie oddawczym." Uznając zatem, iż postanowienie [....] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2007 r. zostało F. M. nieprawidłowo doręczone stwierdzić należy, iż uchybienie terminu do wniesienia na nie zażalenia nastąpiło bez winy skarżącego, co uzasadnia przywrócenie terminu. Niezasadny jest natomiast zarzut skargi dotyczący wadliwego pouczenia o trybie i terminie zaskarżenia postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia środka odwoławczego z mocy art. 59 § 2 kpa zawsze wydawane jest w postępowaniu jednoinstancyjnym, niezależnie od tego czy orzeka w tym przedmiocie naczelny organ administracji publicznej czy też organ niższego stopnia. Postanowienie to kończy postępowanie administracyjne gdyż jest ostateczne. Przepis ten wyraźnie stanowi, że o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania. Na postanowienie to nie służy więc środek odwoławczy. Zważywszy na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.