VII SA/Wa 1670/13

Dnia 24 wrzesień 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 24 wrzesień 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. nr (...) w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz zmianę sposobu użytkowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 11 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wojewody (...), wpłynęła skarga J. B. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) czerwca 2013 r. nr (...) uchylającą decyzję Starosty (...) nr (...) z dnia (...) maja 2013 r., odmawiającą gminie S. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz zmianę sposobu użytkowania i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W skardze skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, jak wskazała, z obawy podejmowania działań prawnych, sprzecznych z obowiązującymi przepisami, pomimo ciążącego na organie II instancji odmowy zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Brak wstrzymania wykonalności decyzji będzie obligował Starostę do wydania kolejnej decyzji merytorycznej i w efekcie może doprowadzić do eksmisji skarżącej do czego gmina od kilkunastu lat konsekwentnie dąży. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracji nakłada na stronę określone obowiązki, a tym samym akt nadaje się do wykonania w sposobu dobrowolny lub przymusowy. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt II OZ 1143/08, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12), Skutków takich nie wywołuje decyzja uchylająca rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Skoro taka decyzja ze swej istoty nie może być wykonana, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest bezzasadne. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.