VII SA/Wa 1673/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. sp. z o.o. z siedzibą w K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w K. w dniu 10 lipca 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Zdrowia nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skarga ta została odrzucona postanowieniem z dnia 16 października 2014 r. Pismem z dnia 6 marca 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wniosek wobec przekroczenia 7-dniowego terminu do jego złożenia został odrzucony postanowieniem z dnia 24 marca 2015 r., którego odpis skarżąca odebrała w dniu 16 lipca 2015 r. Pismem z dnia 24 lipca 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) skarżąca ponownie wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Stwierdziła w nim, że nie zgadza się z treścią postanowienia z dnia 24 marca 2015 r. Wobec uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia, pismo zostało potraktowane jako nowy wniosek o przywrócenie terminu. Uzasadniając wniosek reprezentujący skarżącą prezes spółki wskazał, że informację o wezwaniu skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi uzyskał od pełnomocnika w dniu 27 lutego 2015 r., zatem, w jego ocenie, termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został zachowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.) stanowi, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, zaś art. 87 § 2 p.p.s.a. stanowi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej jest spóźniony. Pełnomocnik strony (adwokat, który otrzymał pełnomocnictwo do wykonania fotokopii akt sprawy) zapoznał się z aktami w dniu 24 lutego 2015 r., zatem nie ma wątpliwości, że to od tego dnia należy liczyć upływ siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Bez znaczenia przy tym jest, kiedy pełnomocnik poinformował mocodawcę o przebiegu sprawy. W przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, sąd musi mieć na uwadze działania pełnomocnika. Dodatkowo, gdy jest to pełnomocnik profesjonalny, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu (również przy ocenie formalnych aspektów wniosku) należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika (tak: Naczelny Sąd Administracyjny, postanowienie z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt II GZ 523/14). Stosownie do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. w związku z art. 87 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.