VII SA/Wa 1673/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Asesor WSA Iwona Ścieszka (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi P. z siedzibą władz prowincjonalnych w W. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 czerwca 2022 r. nr 1033/22 w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę W dniu 29 kwietnia 2021 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] wpłynął wniosek pełnomocnika P., w którym zwrócono się o przeprowadzenie kontroli oraz wstrzymanie robót budowlanych prowadzonych na terenie nieruchomości stanowiącej własność Prowincji, obejmującej działkę nr ewid. (...) obręb (...) przy ul. (...) w W., mających na celu budowę obiektu liniowego (drogi). Postanowieniem z [...] kwietnia 2022 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] w oparciu o art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, ze zm., dalej: k.p.a.) odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, z uwagi na uzasadnioną przyczynę uniemożliwiającą wszczęcie postępowania na wniosek P. w sprawie robót budowlanych prowadzonych na terenie działki ew. nr (...) przy ul. (...) w W. Organ wskazał, że w wyniku czynności kontrolnych nie stwierdzono istnienia zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Wykonane prace na obecnym etapie nie kwalifikują się jako roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351, ze zm.). Wykonanego wykopu na głębokość ok. 80 cm nie można zakwalifikować ani do budynku ani do budowli, czy też do obiektu małej architektury. Organ wyjaśnił jednocześnie, że postępowanie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego dotyczy skutków prawnych samowoli budowlanej na gruncie przepisów prawa budowlanego i nie może być środkiem naprawienia szkód o charakterze cywilnoprawnym. Zastrzegł przy tym, że w przypadku podjęcia robót budowlanych, w wyniku których bez wymaganego pozwolenia na budowę powstanie obiekt budowlany, zostanie wszczęte i poprowadzone postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego. Na obecnym etapie przedwczesnym jest przesądzanie, czy obiekt ten, w postaci drogi, zostanie zrealizowany, czy też inwestor odstąpił od tego zamiaru wykonując tylko prace gruntowe. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła P.. Postanowieniem z 20 czerwca 2022 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]. W ocenie organu wojewódzkiego, zaskarżone postanowienie powinno zostać utrzymane w mocy, aczkolwiek z innych przyczyn, niż wskazane w jego uzasadnieniu. W pierwszej kolejności organ wojewódzki zaznaczył, że przepisy dotyczące postępowania w sprawie legalności i prawidłowości prowadzonych robót budowlanych umiejscowione zostały w Rozdziale 5a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Powyższa jednostka została dodana przez art. 1 pkt 30 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. zmieniającej ustawę Prawo budowlane z dniem 19 września 2020r. Zgodnie z art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego umiejscowionym w w/w rozdziale: "Postępowania uregulowane w niniejszym rozdziale wszczyna się z urzędu." W ocenie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, dodanie powyższego przepisu nowelą z dnia 13 lutego 2020 r. przesądza, że postępowania w sprawie naruszeń prawa budowlanego są wszczynane wyłącznie z urzędu, a nie na wniosek. Skoro znowelizowane przepisy Prawa budowlanego określają, że postępowanie administracyjne w sprawie rozpoczęcia i prowadzenia robót z naruszeniem przepisów ustawy wszczynane są z urzędu, to znaczy że PINB [...] otrzymując podanie pełnomocnika P., w którym zwrócono się o przeprowadzenie kontroli oraz wstrzymanie robót budowlanych prowadzonych na terenie działki ewid. nr (...)przy ul. (...) w W, mających na celu budowę obiektu liniowego (drogi), nie był uprawniony do wszczęcia postępowania administracyjnego w w/w sprawie na wniosek skarżącej. W ocenie organu wojewódzkiego, art. 53a Prawa budowanego stanowi lex specialis w stosunku do ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 k.p.a. Ustawodawca zatem jednoznacznie przesądza, iż postępowania w sprawach określonych w art. 48-51 Prawa budowlanego wszczynane są wyłącznie z urzędu. Wcześniej (przed nowelizacją z dnia 13 lutego 2020 r.) obok poglądów o wyłącznej możliwości podejmowania postępowań z urzędu, występowały również odmienne zakładające możliwość wszczynania przedmiotowych postępowań na wniosek. Obecnie zaś regulacja z art. 53a rozstrzyga jednoznacznie tą kwestię. W świetle powyższego Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że odmowa wszczęcia postępowania była właściwa z uwagi na brzmienie art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego. W związku z powyższym, organ stwierdził, że nie może zająć stanowiska w zakresie zarzutów merytorycznych skarżącej dot. sprawy objętej jej wnioskiem. Powinnością organu powiatowego winno być ustosunkowanie się do złożonego podania P. z dnia 29 kwietnia 2021 r. mając na uwadze, iż w przypadku istnienia, zdaniem organu powiatowego, podstaw do prowadzenia postępowania we wnioskowanym zakresie, może być ono prowadzone wyłącznie z urzędu. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 20 czerwca 2022 r. P., reprezentowana przez radcę prawnego, podniosła następujące zarzuty: 1. naruszenie art. 53a ust. 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 61 § 1 k.p.a. oraz art. 61a § 1 k.p.a. poprzez dokonanie jego niewłaściwej wykładni polegającej na błędnym przyjęciu, że art. 53a ust. 1 ustawy Prawo budowlane jednoznacznie przesądza, iż postępowania w sprawie naruszeń prawa budowlanego są wszczynane wyłącznie z urzędu, a nie na wniosek, a także wywiedzeniu na tej podstawie braku możliwości dalszego prowadzenia przedmiotowego postępowania, w tym braku konieczności zajęcia stanowiska w zakresie zarzutów merytorycznych przedstawionych przez skarżącą, podczas gdy art. 53a ust. 1 ustawy Prawo budowlane nie wyłącza możliwości wszczęcia rzeczonego postępowania na wniosek, a wniosek strony o wszczęcie postępowania w sprawie rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych z naruszeniem ustawy, powinien prowadzić do jego wszczęcia; 2. naruszenie art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 124 § 2 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez brak merytorycznego odniesienia się do zarzutów skarżącej, tj. brak odniesienia w sposób rzeczowy do wszystkich aspektów toczącego się postępowania, a także poprzez sporządzenie niewystarczającego uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonego postanowienia, w sposób nieuwzględniający zasady przekonywania co do zasadności przesłanek, którymi organ administracji publicznej kierował się przy załatwieniu sprawy, jedynie w oparciu o błędne stwierdzenie, że art. 53a ust. 1 ustawy Prawo budowlane jednoznacznie przesądza, iż postępowania w sprawie naruszeń prawa budowlanego są wszczynane wyłącznie z urzędu, a nie na wniosek; 3. naruszenie art. 7a § 1 k.p.a. poprzez dokonanie nieuprawnionej wykładni art. 53a ust. 1 ustawy Prawo budowlane przy braku uwzględnienia treści art. 7a § 1 k.p.a., tj. dokonanie interpretacji art. 53a ust. 1 ustawy Prawo budowlane w sposób niekorzystny dla skarżącej, która legitymuje się interesem prawnym we wszczęciu przedmiotowego postępowania oraz w sposób pozbawiający skarżącą możliwości ochrony jej uzasadnionych interesów, podczas gdy w przypadku powstania jakichkolwiek wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te winny być rozstrzygane przez organ administracji publicznej na korzyść strony, a które to naruszenia w pkt 1-3 miały istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem organ odwoławczy w sposób całkowicie nieuprawniony pozbawił skarżącą prawa do żądania wszczęcia postępowania w zakresie przeprowadzenia kontroli na nieruchomości skarżącej, na której podmiot trzeci prowadzi bezprawne i samowolne roboty budowlane; 4. naruszenie art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 61 § 1 k.p,a. poprzez brak stwierdzenia w zaskarżonym postanowieniu dokonania przez PINB nieprawidłowej wykładni art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane, polegającej na błędnym przyjęciu, że prace wykonane przez Spółkę terenie nieruchomości skarżącej nie kwalifikują się jako roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 7) ustawy Prawo budowlane, podczas gdy roboty wykonywane przez spółkę na terenie nieruchomości skarżącej bezwzględnie stanowią roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 7) ustawy Prawo budowlane, tj. stanowią roboty związane z realizacją przez spółkę obiektu liniowego w postaci drogi i są wykonywane przez spółkę bez stosownego zezwolenia, tj. bez uzyskania wymaganego pozwolenia lub bez wymaganego zgłoszenia zamiaru ich wykonywania, a w konsekwencji stanowią samowolę budowlaną; 5. naruszenie art. 41 ust. 1 i ust. 3 w zw. z art. 3 pkt 7) ustawy Prawo budowlane w z w. z art. 61 § 1 k.p.a. poprzez brak stwierdzenia w zaskarżonym postanowieniu, że PINB w sposób błędny i nieuprawniony założył, że organ nadzoru budowlanego nie jest uprawniony do rozstrzygania czy obiekt w postaci drogi zostanie zrealizowany czy też Spółka odstąpi od zamiaru jego realizacji, a w konsekwencji poprzez brak stwierdzenia w zaskarżonym postanowieniu, że PINB w sposób błędny i nieuprawniony założył, że brak jest przesłanek warunkujących wydanie przez organ nadzoru budowlanego postanowienia o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych wykonywanych przez Spółkę bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę lub stosownego zgłoszenia oraz wykonywanych w okolicznościach, w których Spółka nie legitymuje się prawem do dysponowania nieruchomością skarżącej na cele budowlane, podczas gdy za samowolę budowlaną uznaje się również zdarzenie prawne obejmujące rozpoczęcie wykonywania robót budowlanych, tj. również zdarzenie prawne w postaci wykonania przez spółkę niwelacji terenu, prowadzące do wybudowania przez spółkę obiektu liniowego w postaci drogi, bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę lub stosownego zgłoszenia; 6. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w zw. z art. 61 § 1 k.p.a. poprzez brak stwierdzenia w zaskarżonym postanowieniu nieprawidłowego przyjęcia przez PINB, że: a) czynności podjęte przez spółkę na terenie nieruchomości skarżącej nie stanowią robót budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 7) ustawy Prawo budowlane, podczas gdy zarówno z (i) materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie w postaci fotografii robót wykonywanych przez spółkę na terenie nieruchomości skarżącej, jak również z (ii) treści decyzji nr [...] Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. oraz (iii) stanu faktycznego nieruchomości skarżącej, na której to nieruchomości przeprowadzane były kontrole organu nadzoru budowlanego, wynika jednoznacznie, że roboty wykonywane przez spółkę na terenie nieruchomości skarżącej stanowią roboty budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 7) ustawy Prawo budowlane, a przynajmniej czynności przygotowawcze w rozumieniu art. 41 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, b) na obecnym etapie przedwczesną czynnością jest przesądzenie czy realizowany przez spółkę obiekt zostanie ostatecznie wykonany, czy też spółka odstąpiła od tego zamiaru, podczas gdy zamiar wykonania przez spółkę planowanych robót wynika bezpośrednio ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności z treści decyzji nr [...] Prezydenta [...] z dnia 1[...] sierpnia 2021 r., przedłożonej do pisma skarżącej z 28 października 2021 r., z której wynika jednoznacznie, że Spółka zamierza wykonać na terenie nieruchomości skarżącej roboty budowlane w postaci wykonania drogi pożarowej oraz drogi do obsługi budowy spółki, a które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziły do: naruszenie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. w zw. z art. 61a § 1 k.p.a. i art. 61 ust. 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia PINB o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego przez PINB, podczas gdy w zaistniałych okolicznościach faktycznych, tj. wobec zgromadzenia przez organy nadzoru budowlanego dowodów i ustalenia stanu faktycznego sprawy, a także – i w szczególności - biorąc pod uwagę fakt, że spółka wykonuje roboty prowadzące do powstania obiektu liniowego w postaci drogi na terenie nieruchomości skarżącej bez wymaganego w tym zakresie zgłoszenia lub pozwolenia na budowę, brak było podstaw prawnych i faktycznych do jej utrzymania, a w konsekwencji również: 8. naruszenie art. 61 § 1 k.p.a. w zw. z art. 81 ust. 1 pkt 11 w zw. z art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez ich niezastosowanie oraz stwierdzenie, że PINB zasadnie odmówił wszczęcia przedmiotowego postępowania administracyjnego na wniosek skarżącej, podczas gdy takie działanie skutkuje brakiem wykonania przez organ nadzoru budowlanego podstawowego obowiązku ciążącego na organach nadzoru budowlanego polegającego na sprawowaniu nadzoru i kontroli nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, co stanowi przejaw rażącego oportunizmu organu nadzoru budowlanego w niniejszym postępowaniu, a także prowadzi do umożliwienia spółce realizacji bezprawnego obiektu liniowego w postaci drogi na terenie nieruchomości skarżącej, przy braku legitymowania się przez spółkę prawem do dysponowania nieruchomością skarżącej na cele budowlane oraz przy braku uzyskania przez spółkę stosownego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, tj. realizacji przez spółkę obiektu budowlanego stanowiącego samowolę budowlaną w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. W związku z powyższym P wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu powiatowego oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W odpowiedzi na skargę Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację i wnioski zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, stosownie do art. 119 pkt 3 oraz art. 120 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Na tej właśnie podstawie w trybie uproszczonym została rozpoznana skarga wniesiona w niniejszej sprawie. Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych powyżej zasad, kontrola legalności zaskarżonego postanowienia, wykazała, że rozstrzygnięcie to nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi. W myśl art. 61a § 1 k.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Okoliczności mogące stać się przedmiotową przesłanką odmowy wszczęcia postępowania nie zostały skonkretyzowane. Należy więc przyjąć, że są to okoliczności, które w oczywisty sposób stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Innymi słowy, odmowa wszczęcia postępowania "z innych uzasadnionych przyczyn" może mieć miejsce w sytuacjach oczywistych, gdy bez głębszej analizy, "na pierwszy rzut oka" można stwierdzić, że brak jest podstaw do przeprowadzenia postępowania. W niniejszej sprawie Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego niedopuszczalność prowadzenia postępowania z wniosku P. o wszczęcie kontroli i wstrzymanie robót budowlanych prowadzonych na działce ewid. nr (...), wywiódł – odmiennie niż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] – wprost z treści art. 53a ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W myśl tego przepisu, postępowania uregulowane w rozdziale 5a zatytułowanym "Postępowanie w sprawie rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych z naruszeniem ustawy" (art. 48-art. 53a) wszczyna się z urzędu. Organ odwoławczy uznał ten przepis za przyczynę uniemożliwiającą wszczęcie postępowania z wniosku skarżącej Prowincji - przyjmując, że postępowanie w przedmiocie legalności prowadzonych prac budowlanych, co do zasady, może zostać wszczęte tylko z urzędu. Wyjaśnić w tym miejscu trzeba, że przepis art. 53a ustawy Prawo budowlane został dodany do tej ustawy na podstawie art. 1 pkt 42 lit. a ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 471) i wszedł w życie z dniem 19 września 2020 r. Z uzasadnienia projektu ustawy zmieniającej (druk: IX/121) wynika, że przepis ten został wprowadzony w odpowiedzi na pojawiające się wątpliwości oraz rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych co do możliwości wszczęcia postępowania naprawczego (legalizacyjnego) nie tylko z urzędu ale również na wniosek strony postępowania. Normodawca zauważał, że rozstrzygnięcia podejmowane w ramach postępowań dotyczących naruszenia ustawy - Prawo budowlane mają charakter nakazów lub zakazów. Podstawą wszczęcia tych postępowań jest naruszenie przepisów prawa. Dlatego – jak ustalono - postępowania takie powinny być wszczynane z urzędu (organ ma obowiązek podjąć działania w przypadku stwierdzenia naruszenia Prawa budowlanego), a nie na wniosek. Zauważano jednocześnie, że w związku z prowadzeniem postępowań administracyjnych na wniosek pojawiają się liczne problemy, np. w zakresie ustalania przez organ, czy wnioskodawca jest stroną lub wycofywania wniosku przez stronę postępowania. A zatem, u podstaw myśli ustawodawcy legło przekonanie, że stwierdzenie naruszenia Prawa budowlanego uzasadnia wszczęcie postępowania, które – jak przyjęto – inicjowane będzie z urzędu. Uwzględniając powyższe, Sąd w składzie orzekającym przyjął, że przepis art. 53a ust. 1 ustawy Prawo budowlane daje podstawę do odmowy wszczęcia postępowania w sytuacji, w której o ustalenie prawidłowości prowadzonych prac zwraca się do organu nadzoru budowlanego podmiot, żądając ingerencji organu w prawem przewidzianej formie. Innymi słowy, wniosek osoby/podmiotu powołującego się na swój interes prawny i poszukującego ochrony w postępowaniu związanym z legalnością prowadzenia robót budowlanych, z uwagi na treść art. 53a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, nie jest władny wywołać skutku w postaci wszczęcia postępowania regulowanego przepisami zawartymi w rozdziale 5a tej ustawy, tj. w sprawach rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych z naruszeniem ustawy. Wszczęcie postępowania w takim przypadku jest bowiem domeną organu administracji publicznej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że o ile organ I instancji, działając na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w oparciu o poczynione uprzednio ustalenia faktyczne i dokonał ich oceny w zakresie zasadności ingerencji organu nadzoru budowlanego w prace prowadzone przez S. na terenie działki ewid. nr (...)przy ul. (...) w W., o tyle Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego – kierując się formalizmem proceduralnym, wobec jednoznacznej treści art. 53a ust. 1 ustawy Prawo budowlane – przyjął, że przepis ten uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania, bez potrzeby badania i oceny ewentualnych naruszeń przepisów Prawa budowlanego. To uzasadnione – jak wyjaśniono wcześniej – przekonanie doprowadziło do odstąpienia przez organ odwoławczy od oceny rodzaju i kwalifikacji prac prowadzonych na gruncie i przyjęcia, że odmowę wszczęcia postępowania uzasadnia treść art. 53a ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Powyższe czyni wywiedzioną w niniejszej sprawie skargę nieuzasadnioną, podnoszone w niej argumenty nie mogły bowiem zaprzeczyć prawidłowości wydanego w tej sprawie przez organ odwoławczy postanowienia. W tym miejscu za wyrokiem tut. Sądu z 1 września 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1194/22 należy powtórzyć, że wobec braku reakcji organów nadzoru budowlanego na zgłoszenie nieprawidłowości powstałych w związku z realizacją inwestycji, strona nie musi pozostawać bezbronna. Może domagać się w tym zakresie inicjatywy prokuratora, który jako organ ochrony prawa ma uprawnienia do zainicjowania postępowania mającego na celu ochronę praworządności lub praw człowieka i obywatela. Z powyższych względów Sąd uznał, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego odpowiada prawu i nie narusza przywołanych w podstawach skargi przepisów obowiązującego prawa. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę.