VII SA/Wa 1677/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyrejestrowania pojazdu postanawia: odrzucić zażalenie Z. S., reprezentowany przez pełnomocnika R. S., wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrejestrowania pojazdu. Następnie pełnomocnik skarżącego złożył w imieniu skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 września 2014 r. przyznano Z. S. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na pełnomocnika skarżącego z urzędu Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła r. pr. P. A.. Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. S. Pełnomocnik skarżącego z urzędu r. pr. P. A. złożył opinię prawną w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Natomiast pełnomocnik skarżącego – R. S., złożył sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną. Postanowieniem z 27 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę kasacyjną z uwagi na złożenie jej przez nieprofesjonalnego pełnomocnika. Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego z urzędu r. pr. P. A. w dniu 13 maja 2015 r. (zpo k-83). W dniu 29 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącego R. S. wniósł pismo zatytułowane "Skarga Kasacyjna", w której wskazał, że "Skargę Kasacyjną złożyliśmy pisemnie w dniu 16 kwietnia 2015 roku. A nie otrzymaliśmy do dnia dzisiejszego 29 maja 2016 r., żadnej informacji w sprawie rozpatrzenia Skargi Kasacyjnej.... Ponieważ przydzielony nam pełnomocnik z urzędu Radca prawny P. A. wymówił nam usługi prawnej, ustnie i pisemnie w dniu 24 marca 2015 r... Twierdząc w pisemnie, że nie ma podstaw do wniesienia Skargi Kasacyjnej". Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącego R. S. został poinformowany o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście, wniesionej w dniu 16 kwietnia 2015 r. i o doręczeniu powyższego postanowienia pełnomocnikowi z urzędu r. pr. P. A.. Ponadto powyższym zarządzeniem pełnomocnik skarżącego R. S. został zobowiązany do sprecyzowania treści pisma poprzez wskazanie, czy pismo zatytułowane "skarga kasacyjna" stanowi w istocie skargę kasacyjną, czy jest tylko stanowiskiem w sprawie. Pełnomocnik skarżącego w odpowiedzi na powyższe wezwanie wskazał, że "Wobec tego składamy formalne "zażalenie" na sposób Rozpatrzenia naszej SKARGI KASACYJNEJ z dnia 16 kwietnia 2015 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 27 kwietnia 2015 r." W powyższym piśmie R. S. wskazał, że pełnomocnik z urzędu wymówił usługi prawne w piśmie stwierdzającym brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. R. S. wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny miał dość czasu do wyznaczenia nowego pełnomocnika, ale tego nie uczynił i dodatkowo nie powiadomił o tym fakcie skarżącego, czym naruszył art. 2, art. 37 ust. 1 i art. 42 ust. 1 Konstytucji RP. R. S. wskazał, że odpis postanowienia z dnia 27 kwietnia 2015 r. doręczono pełnomocnikowi z urzędu r. pr. P. A. pomimo, że pełnomocnik ten wymówił usługi prawne i powiadomił o tym fakcie Sąd w piśmie jako "STANOWISKO pełnomocnika z urzędu w sprawie istnienia podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej". R. S. wskazał również, że "o postanowieniach i czynnościach prawnych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Od 16 kwietnia 2015 r. do 06 czerwca 2016 r. nikt nasz nie poinformował, i żyliśmy w stanie nieświadomości prawnej (ponad 13 miesięcy)". Wobec treści pisma pełnomocnika skarżącego – R. S., pismo z dnia 13 czerwca 2016 r. zostało potraktowane jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 w związku z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012, poz. 270) - dalej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuca zażalenie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne, a także zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego z urzędu r. pr. P. A. w dniu 13 maja 2015 r., zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 20 maja 2015 r. Ponadto, zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie do art. 175 § 2 p.p.s.a., wymogu powyższego nie stosuje się, gdy zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, ponadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W orzecznictwie sądowym powszechnie aprobowany jest pogląd, że obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienie NSA z 17 października 2013 r., I OZ 902/13, LEX nr 1449983). Innymi słowy, sporządzenie zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej przez osobę inną niż wymieniona w art. 194 § 4 p.p.s.a. powoduje identyczne skutki prawne, jak w przypadku skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę niebędącą profesjonalnym pełnomocnikiem (por. postanowienie NSA z 22 lutego 2011 r., II GZ 58/11), tj. konieczność odrzucenia takiego zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei, w myśl art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Dodać należy, że odpowiednie stosowanie do zażalenia przepisów o skardze kasacyjnej nakazuje przyjąć, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzone osobiście przez stronę lub nieprofesjonalnego pełnomocnika jest nieusuwalnym brakiem takiego zażalenia. W rozpatrywanej sprawie, nie budzi wątpliwości, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniósł pełnomocnik skarżącego, nie będący przy tym żadną z osób wymienionych w art. 194 § 4 p.p.s.a. Ponadto żalenie zostało wniesione po upływie terminu. Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w piśmie z dnia 13 czerwca 2016 r. wskazać należy, że w niniejszej sprawie prawomocnym postanowieniem z dnia 19 września 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła skarżącemu pełnomocnika w osobie r. pr. P. A., który podejmował w niniejszej sprawie czynności w imieniu skarżącego. W sprawie nie wystąpiła żadna z okoliczności powodujących utratę przyznanego prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Do tutejszego Sądu nie wpłynęła również żadna informacja Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] o zmianie wyznaczonego z urzędu pełnomocnika. Zatem nadal jest on pełnomocnikiem skarżącego w niniejszym postępowaniu. Złożenie przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie stanowi wypowiedzenia pełnomocnictwa. Wobec powyższego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.