VII SA/Wa 1679/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : odrzucić skargę. Pismem z dnia 18 czerwca 2012 r. skarżący J. K. wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...]. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2012 r. wezwano J. K. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 200,00 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia o wezwaniu, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 14 sierpnia 2012 r. Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał i postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. sygn. akt II OZ 837/12 oddalił. W dniu 29 listopada 2012 r. wpłynął do Sądu wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił J. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprzeciwu od ww. postanowienia referendarza sądowego, postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2013 r. odmówił J. K. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt II OZ 400/13 oddalił zażalenie wniesione na ww. postanowienie. Wskutek powyższego kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2013r. wezwano J. K. do wykonania zarządzenia z dnia 17 lipca 2012r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia w powyższym przedmiocie został doręczony skarżącemu w dniu 28 czerwca 2013 r. ( k-116). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie , zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wynika, że skarżący J.K. po prawomocnym rozstrzygnięciu wniosku o przyznanie prawa pomocy – (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2013 r. sygn. akt II OZ 400/13 oddalające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2013 r.) zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2013 r. został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 17 lipca 2012 r. o uiszczeniu wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 28 czerwca 2013 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 116). Zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 5 lipca 2013r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że skarżący J. K. w wyznaczonym terminie nie uiścił należnego wpisu od skargi. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, jak w sentencji postanowienia.