VII SA/Wa 1683/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. i R. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić wniosek W. i R. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007r., Nr [...]. Skarżący w piśmie z dnia 21 kwietnia 2008r. wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie czterech egzemplarzy skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżący podnieśli, iż są osobami w podeszłym wieku i nie orientują się w zawiłościach i skomplikowanym prawie sądowym, ponadto wskazali, iż umknęło ich uwadze "zdanie dotyczące dołączenia czterech egzemplarzy odpisu skargi", co nie wynikało z ich złej woli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 czerwca 2008r. Sygn. akt VII SA/Wa 1683/07 odmówił W. i R. S. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie z ich skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W ocenie Sądu I instancji, skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Argumentacja skarżących zawarta we wniosku o przywrócenie terminu oraz fakt, iż przedmiotowy wniosek wpłynął do Sądu po upływie siedmiodniowego terminu, w którym ustala przyczyna, z powodu której nie została dopełniona nakazana czynność, nie daje podstaw do uznania braku winy w uchybieniu terminu, świadczyć może jedynie o niedochowaniu należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, tym bardziej, iż w niniejszym przypadku nie zaistniała przeszkoda nie do przezwyciężenia. Na powyższe postanowienie złożyli zażalenie W. i R. S. Naczelny Sąd Administracyjny uchylając zaskarżone postanowienie sądu wojewódzkiego stwierdził, iż Sąd I instancji kwestię terminu do wniesienia pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu potraktował, jako element merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, co nie jest dopuszczalne w świetle regulacji art. 87 § 1 w zw. z art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej P.p.s.a. Niniejszy siedmiodniowy termin jest bowiem ustawowym terminem procesowym, który podlega również przywróceniu na zasadach ogólnych. Wobec tego uczynienie z kwestii terminu podstawy uzasadniającej odmowę przywrócenia terminu pozbawia skutecznie stronę możliwości wystąpienia z wnioskiemo przywrócenie terminu do złożenia pisma, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Sąd II instancji ponadto wskazał, że na tym etapie postępowania Sąd wojewódzki nie może ustosunkować się do argumentacji skarżącego traktującej o braku winy w uchybieniu terminu. Wynika to z rygoru opisanego w art. 88 P.p.s.a., który nakazuje odrzucić spóźniony wniosek o przywrócenie terminu. Nie dochodzi więc do jego merytorycznego rozpoznania, a tylko w razie możliwości wydania tego rodzaju rozstrzygnięcia, Sąd uprawniony jest do zajęcia się kwestią braku winy strony skarżącej w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uchybiony termin do dokonania określonej czynności procesowej Sąd może przywrócić na wniosek strony art. 86 § 1 P.p.s.a. jednakże wniosek ten musi spełniać określone przepisami warunki. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od momentu ustania przyczyny uchybienia, dokonać uchybionej czynności, uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (art. 87 P.p.s.a.). Warunkiem rozpoznania takiego wniosku jest jego złożenie w terminie siedmiu dni od dnia, w którym ustała przyczyna uniemożliwiająca dokonanie czynności procesowej w terminie. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niezachowanie siedmiodniowego terminu powoduje odrzucenie wniosku na podstawie art. 88 P.p.s.a. W sytuacji zaś, kiedy w oparciu o okoliczności faktyczne sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. został zachowany, możliwe jest wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiocie uchybienia terminu. Niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 P.p.s.a. (post. NSA z dnia 28 lutego 2005 r., sygn akt II FZ 1/05, niepubl.). W przedmiotowej sprawie skarżący o odrzuceniu swojej skargi dowiedzieli się z postanowienia z dnia 3 marca 2008r., doręczonego w dniu 25 marca 2008r. Od tego momentu zaczął więc biec siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Tymczasem przedmiotowy wniosek wpłynął do Sądu w dniu 23 kwietnia 2008r., a więc po upływie terminu, który można by było przyjąć za termin, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu w niedopełnieniu nakazanej czynności. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.