VII SA/Wa 1703/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2018 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2004 r., nr [...] w przedmiocie wniosku strony skarżącej o uzupełnienie wyroku z dnia [...] września 2017 r. postanawia oddalić wniosek W dniu [...] czerwca 2016 r. (data prezentaty) skarżąca [...] sp. z o.o. w W., reprezentowana przez r. pr. M. P., złożyła skargę na uchwałę nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2004 r. w sprawie zaliczenia niektórych dróg [...] do kategorii gminnych w części dotyczącej zaliczenia ulicy [...] na odcinku obejmującym działkę o numerze ewidencyjnym [...] do kategorii drogi gminnej (§ 1 ww. uchwały, załącznik nr [...], poz. [...]). Wyrokiem z dnia 23 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej ulicy [...] w W. wymienionej w załączniku nr [...] pod poz. [...]. Zasądził także od Rady [...] na rzecz [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 780 zł tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego. Od powyższego rozstrzygnięcia skargę kasacyjną złożyła Rada [...] zarzucając naruszenie przepisów postępowania a to. Art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. i wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku w ten sposób, aby ograniczyć jego działanie wyłącznie do fragmentu ulicy [...] zlokalizowanego na działce o nr ew. [...], dla której prowadzona jest księga wieczysta [...] Wyrokiem z dnia 21Września 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1703/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w trybie art. 179a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1703/16, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki o nr ew. [...] z obrębu [...] dla której Sąd Rejonowy [...] w W. prowadzi księgę wieczystą o nr [...], stanowiącej część ul. [...] w W., wymienionej w załączniku nr [...] zaskarżonej uchwały pod poz. [...]. Nadto zasądził do Rady [...] na rzecz [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 780 zł tytułem zwrotu kosztów postepowania sądowego. Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. (data prezentaty) pełnomocnik skarżącej [...] sp. z o.o. w W. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt VII SA/WA 1703/16 w którym zażądał uzupełnienia punktu drugiego wyroku poprzez zamieszczenie w sentencji orzeczenia rozstrzygnięcia o stwierdzeniu nieważności § 1 zaskarżonej uchwały: informacji, iż stwierdzona nieważność dotyczy uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2004 roku oraz informacji, iż stwierdzona nieważność dotyczy zaliczenia ulicy [...] do Kategorii drogi gminnej. Na rozprawie w dniu 6 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącej poparł wniosek o uzupełnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym. Uzupełnić można tylko sentencję wyroku, a nie jego uzasadnienie. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 września 2017 r., sygn.. akt VIII SAB/Wa 39/17, lex nr 2356976). Pojęcie "całości skargi", określa zakres zawisłości prawnej, o którym po pierwsze, decydują wnioski skargi określające przedmiot zaskarżenia, stanowiący podstawowy element kształtujący zakres kontroli zaskarżonego orzeczenia przez Sądy Administracyjne i po drugie, dodatkowe orzeczenia np. rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy sąd powinien zamieścić w wyroku. (podobnie NSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 20 marca 2013 r., I GSK 1288/11, LEX nr 1300894). Słusznie przy tym wskazuje się w orzecznictwie, że nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 2 października 2014 r., I OZ 634/14, Lex nr 1529076) Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 września 2017 r. wydał kompletne orzeczenie odnośnie przedmiotu zaskarżenia wskazanego przez skarżącego. Przypomnieć bowiem w tym miejscu należy, że [...] sp. z o.o. w W., złożyła skargę na uchwałę nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2004 r. w sprawie zaliczenia niektórych dróg w [...] do kategorii gminnych w części dotyczącej zaliczenia ulicy [...] na odcinku obejmującym działkę o numerze ewidencyjnym [...] do kategorii drogi gminnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielając argumenty skarżącego orzekł o nieważności zaskarżonej uchwały w powyższej części. Nie jest przy tym zasadne twierdzenie, że w sentencji zaskarżonego orzeczenia musi znaleźć się sformułowanie o "informacji, iż stwierdzona nieważność dotyczy uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] września 2004 roku. Wszak okoliczność ta wynika wprost z komparycji wyroku z dnia 21 września 2017 r., gdzie w sposób nader precyzyjny został określony przedmiot postępowania. Podobnie należy ocenić kwestię związaną z koniecznością zamieszczenia w sentencji "informacji, iż stwierdzona nieważność dotyczy zaliczenia ulicy [...] do kategorii drogi gminnej". Również i w tym zakresie komparycja wyroku wydaje się być jasna, skoro zamieszczono w niej informację, iż zaskarżona uchwała dotyczy zaliczenia dróg do kategorii gminnych. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 160 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.