VII SA/Wa 1704/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Małgorzata Miron, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2013 r. sprawy ze skargi B. Z. i J. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2012 r. ([...]), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.), dalej kpa, i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623), dalej ustawa, po rozpatrzeniu odwołania B. i J. Z. - utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2012 r. umarzającą postępowanie w sprawie budowy komina w budynku mieszkalnym na działce nr [...] w [...]. Organ wskazał, że - jak ustalono w toku postępowania - na ww. działce wzniesiono budynek mieszkalny na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] lipca 1995 r. a decyzją z dnia [...] lutego 2001 r. udzielono pozwolenia na jego użytkowanie. Na podstawie oświadczeń właścicieli i świadków organ powiatowy stwierdził, że komin zrealizowano w 2000 r. podczas realizacji inwestycji. Decyzją z dnia [...] maja 2010 r. organ I instancji umorzył postępowanie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie. Wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r., VII SA/Wa 1674/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W-wie uchylił ww. decyzje wskazując na konieczność dopuszczenia dowodu z zeznań świadków, potrzebę przesłuchania stron i przeprowadzenia rozprawy administracyjnej na okoliczność ustalenia daty realizacji komina. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ przesłuchał świadków wskazanych przez strony. Dnia 6 lutego 2012 r. przeprowadził rozprawę administracyjną. Wskazał, że z protokołów przesłuchań wynika, że dwóch świadków wskazało precyzyjnie, iż komin zrealizowano w 2000 r. Pozostali świadkowie nie podali daty budowy, bądź wyrazili przypuszczenie, że budowa nastąpiła w 2002 r., bądź nie mieli wiedzy na temat. W trakcie rozprawy administracyjnej strony oodtrzymały stanowiska odnośnie daty realizacji inwestycji. Organ powiatowy wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia [...] marca 2012 r. Organ odwoławczy podzielił stanowisko, że komin wzniesiono w 2000 r. Za wiarygodne uznał zeznania dwóch świadków wskazujących tą datę. Postali świadkowie odpowiedzieli bowiem bez wskazywania daty budowy lub przypuszczali, że nastąpiła w 2002 r. lub nie mieli wiedzy. Podkreślił, że przeprowadzono postępowanie dowodowe, zgodne ze wskazaniami Sądu. Następnie organ przybliżył przesłanki umorzenia postępowania. Stwierdził, że skarżący nie przedstawili dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Dodał, że wydano także decyzję o pozwoleniu na użytkowanie spornego budynku. Należało zatem umorzyć postępowanie. Odnosząc się do wniosku o skierowanie sprawy do organów ścigania, organ wskazał, że jeżeli strona posiada dowody, że popełniono przestępstwo, powinna powiadomić o tym właściwe organy. Obowiązek taki ma charakter powszechny, więc spoczywa na każdym, kto ma o nim wiedzę. Skargę na powyższą decyzję złożyli B. i J. Z., zarzucając nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego. Wskazali, że organ dał wiarę świadkom potwierdzającym nieprawdę, a zeznania świadków nie były jednoznaczne. Skarżący stwierdzili, że potwierdzeniem daty budowy komina jest faktura za montaż kominka z 2002 r. Dodali także, iż sam budynek jest samowolą budowlaną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W świetle powołanych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] marca 2012 r., którą organ ten umorzył postępowanie w sprawie budowy komina w budynku mieszkalnym położonym na działce nr [...] w [...]. Przede wszystkim przypomnieć trzeba, że wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r., VII SA/Wa 1674/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił uprzednio wydane decyzje umarzające postępowanie w przedmiotowej sprawie. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy należało zatem mieć na uwadze regulację zawartą w art. 153 ppsa. Zgodnie bowiem z treścią tego przepisu ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Związanie oceną prawną oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą w przyszłości formułować innych, nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Dodać przy tym trzeba, że ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy - jedynie zaistniałych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i już ocenionych faktów i dowodów - oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2012 r., II FSK 1328/10, Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych-http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W powołanym na wstępie wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w uprzednio prowadzonym postępowaniu doszło do naruszenia art. 7, 75 i 77 § 1 kpa oraz art. 105 § 1 kpa i wskazał na konieczność dopuszczenia dowodu z zeznań świadków, rozważenie potrzeby przesłuchania stron i przeprowadzenia rozprawy administracyjnej na okoliczność ustalania daty budowy spornego komina. Jak wynika z akt sprawy -• stosując się do zaleceń Sądu - organ powiatowy w ponownym postępowaniu dopuścił i przeprowadził dowód z przesłuchania świadków zgłoszonych przez każdą ze stron (protokoły z dnia 7 października 2011 r. i z dnia 28 listopada 2011r.) oraz w dniu 8 lutego 2012r. przeprowadził rozprawę administracyjną. Oceniając tak zgromadzony materiał dowodowy organ prawidłowo dał wiarę zeznaniom tych świadków, którzy jednoznacznie, bez wątpliwości wskazali, że komin powstał w 2000r. podczas budowy budynku mieszkalnego pp. K. (zeznania M. T. oraz M. W.). Wiarygodność zeznań złożonych przez M. T. potwierdza dodatkowo fakt, że był on bezpośrednim wykonawcą komina. W konsekwencji zasadnie organ odmówił wiarygodności zeznaniom, w których świadkowie bądź nie potrafili precyzyjnie wskazać daty budowy komina, bądź określali ją w sposób przypuszczający, bądź w ogóle nie potrafili jej podać (zeznania W. C., J. K., S. R., Z. K.). W tym miejscu podkreślić trzeba, że zgodnie z art. 80 kpa organ prowadzący postępowanie winien oprzeć się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, dokonując jego oceny po wszechstronnej analizie. Ocena dowodów jest bowiem "czynnością myślową" i jak każda czynność o takim charakterze powinna odpowiadać zasadom logicznego rozumowania. Organ może zatem wyprowadzić z zebranego materiału dowodowego tylko wnioski logicznie uzasadnione, przy uwzględnieniu wiedzy i doświadczenia życiowego. W związku z powyższym prawidłowo organ odmówił znaczenia dowodowego zeznaniom wskazującym datę przekazania cegły, bez podania daty budowy komina (zeznania świadka J. K.), czy też podającym przypuszczalną datę jego budowy w 2002r. (zeznania W. C.). W konsekwencji nie można było również zgodzić się z wywodami skargi, że sam fakt wystawienia faktury za montaż kominka w budynku pp. K. świadczy o tym, że budowy Komina dokonano w 2002r. Zauważyć przy tym trzeba, że ze znajdującej się w aktach sprawy kopii projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją z dnia [...] lipca 1995r. o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku wynika, iż przewidywał on budowę dwóch kominów. Wprawdzie powołana przez organy decyzja z dnia [...] lutego 2001 r. o pozwoleniu na użytkowanie nie mogła świadczyć o zgodności wykonanych robót budowlanych z projektem zatwierdzonym ww. decyzją, bowiem pozwała jedynie na użytkowanie tylko części ww. budynku (parter i jeden pokój na piętrze), nie mniej - jak już wywiedziono wyżej - ocena zgromadzonego materiału dowodowego pozwalała przyjąć, iż dokumentuje on w wystarczający sposób, że komin wybudowano w 2000r. Kierowanie się zasadami ogólnymi w/rażonymi w art. 7 oraz 77 § 1 kpa i 80 kpa przy wydaniu rozstrzygnięcia nie zawsze musi prowadzić do zadośćuczynienia żądaniu strony postępowania. Skoro - jak wskazano w powołanym wyroku - o tym, czy w związku z wnioskiem skarżącego, ¡sinieje sprawa administracyjna może przesądzić tylko prawidłowo przeprowadzone postępowanie dowodowe, a takie postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone oraz wobec treści wniosku skarżących c zbadanie legalności komina należało podzielić stanowisko organów, że wobec braku podstaw do kwestionowania legalności komina postępowanie należało umorzyć. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -- Dz.U. Nr 153, poz. 1271) orzekł jak w sentencji.