VII SA/Wa 1708/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.), Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. sprawy ze skargi (...) na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lipca 2014 r., nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia (...) lipca 2014 r. nr (...)(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 267) - po rozpatrzeniu odwołania (...) od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) nr (...) z dnia (...) maja 2014 r., nakazującej (...) rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działkach nr (...) przy ul. (...)- utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) postanowieniem z dnia (...) stycznia 2011 r. działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zgodnie z art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działkach nr ew. (...) przy ul. (...), wykonywanych przez (...) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę i w przepisach oraz nałożył na inwestora obowiązek dostarczenia oceny technicznej robót budowlanych wykonanych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, w terminie 30 dni od daty otrzymania postanowienia. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał na dokonane ustalenia: inwestorzy (...) prowadzą roboty budowlane przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w oparciu o decyzję Wójta Gminy (...) z dnia (...) czerwca 1993 r. zezwalającą na budowę budynku mieszkalnego oraz decyzję Wójta Gminy(...)Nr (...) z dnia (...) czerwca 2003 r. zatwierdzającą projekt budowlany zamienny. Organ stwierdził, iż budynek wykonano w części przyziemia i parteru, jednak roboty budowlane nie zostały zakończone. Ustalono, że inwestorzy odstąpili w sposób istotny od projektu budowlanego zatwierdzonego ww. decyzją Wójta Gminy (...) zatwierdzającą projekt budowlany zamienny. Odstąpienia polegają na zmianie charakterystycznych parametrów technicznych budynku poprzez nie wykonanie jednej kondygnacji budynku wraz z docelowym dachem. Organ stwierdził także, że inwestor realizuje budowę bez nadzoru osoby uprawnionej oraz że nie jest prowadzony Dziennik budowy, co stanowi naruszenie art. 42 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Z tego względu, za zasadne organ uznał nałożenie obowiązku przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych, ponieważ budowa prowadzona jest bez nadzoru uprawnionego kierownika budowy. Ze względu na prowadzenie robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach organ wstrzymał prowadzenie robót zaznaczając, że budowa może być kontynuowana jedynie po przeprowadzeniu postępowania naprawczego w trybie art. 50 i 51 prawa budowlanego, tj. po wydaniu stosownej decyzji administracyjnej. Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) decyzją z dnia (...) lutego 2011 r. działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nałożył na inwestorów - (...) obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działkach nr ew. (...)przy ul. (...), uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych., w terminie 60 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna. Zobowiązani nie odwołali się od tej decyzji, natomiast kwestionowali postanowienie z dnia (...) stycznia 2011 r. składając zażalenie. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia (...) marca 2011 r. utrzymał w mocy postanowienie z dnia (...) stycznia 2011 r. Skarga na powyższe postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniesiona przez (...) wyrokiem z dnia (...) stycznia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1249/11 została oddalona. Za bezsporne Sąd uznał prowadzenie przez inwestorów budowy w sposób istotnie odbiegający od projektu budowlanego zamiennego. Odstąpienia polegały na zmianie charakterystycznych parametrów technicznych budynku poprzez niewykonanie jednej kondygnacji budynku z docelowym dachem. Inwestorzy nie wykonali strychu nieużytkowego z mansardą, a budynek został zadaszony tymczasowo deskami z pokryciem papą. Przytaczając art. 36a ust. 5 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego Sąd zaakceptował ocenę organów nadzoru budowlanego, że doszło do istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zauważył, że postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych nie ma charakteru kończącego postępowanie i załatwiającego co do istoty kwestię stwierdzonego odstępstwa. Wstrzymanie robót ma na celu wyłącznie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, otwierającego drogę do wydania decyzji na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. Sąd stwierdził nadto, że wobec realizowania budowy bez nadzoru osoby uprawnionej oraz bez prowadzenia dziennika budowy, co stanowi naruszenie art. 42 Prawa budowlanego, organ prawidłowo nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych. Odnosząc się do kwestii cywilnych podnoszonych przez skarżącą, a dotyczących planowanej budowy oczyszczalni ścieków, Sąd stwierdził, że pozostają one bez związku z budową budynku mieszkalnego. Dodał, że pomiędzy wydaniem orzeczenia w w/w zakresie, a rozstrzygnięciem organu nadzoru nie istnieje związek, który uniemożliwiałby organowi podejmowanie dalszych czynności i przesądzał o braku możliwości wydania decyzji kończącej sprawę co do istoty. Skargę kasacyjną od tego wyroku złożyła (...). Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2242/12 oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wyroku, NSA zwrócił uwagę na wagę ustaleń faktycznych koniecznych dla oceny, czy inwestorzy jedynie przerwali roboty budowlane polegające na budowie budynku mieszkalnego, prowadzonej zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym zamiennym, czy też doszło do istotnego odstąpienia od tego projektu, w rozumieniu art. 36a ust. 5 pkt 2 Prawa budowlanego podkreślając, że dyspozycja art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego miałaby zastosowanie tylko w tym drugim przypadku. NSA przyznał, że ustalenie o zadaszeniu deskami z papą budynku jest nieprecyzyjne. Tego rodzaju zadaszenie dotyczy tylko części budynku nad wyjściem na strop. Pozostała część stropu pokryta została papą i pustakami. Po drugie stwierdził, że organy ustaliły na podstawie materiału dowodowego, w tym oględzin, fotografii i informacji z ośrodka pomocy społecznej, że inwestorzy z dziećmi mieszkają w (...), w budynku przy ulicy (...) i korzystają z pomocy (...) od (...) r. Budowa była prowadzona na podstawie pozwolenia uzyskanego w 1993 r., a następnie zatwierdzenia projektu zamiennego z 2003 r. Nie jest więc trafny zarzut niepoczynienia żadnych ustaleń dotyczących wstrzymania robót. Po trzecie, organ nadzoru budowlanego przeprowadził w dniu (...) listopada 2010 r. dwukrotnie oględziny w sprawie odstępstw od projektu z 2003 r. Najpierw była to kontrola doraźna, a następnie oględziny z udziałem stron. Opisał w protokole rodzaj i charakter odstępstwa od projektu. Organ umożliwił inwestorom, poprzez wystosowanie wezwania w dniu (...) listopada 2010 r., złożenie wyjaśnień, zakreślając w tym celu siedmiodniowy termin, z czego inwestorzy nie skorzystali. Dopiero w dniu (...) grudnia 2010 r. zobowiązali się do złożenia stosownego oświadczenia w terminie 14 dni, ale oświadczenia tego nie złożyli. Dalej NSA wskazał, że okoliczności te pozwalały na ocenę o zaistnieniu odstępstwa od projektu zamiennego, polegającego na niewykonaniu jednej projektowanej kondygnacji z dachem. Uchybienie w postaci niedokładnego przedstawienia materiałów użytych do wykonania zadaszenia nie miało wpływu na wynik sprawy. Jak już wyżej zasygnalizowano, inwestorzy mieli zagwarantowaną możliwość wypowiedzenia się co do rezultatu oględzin i z tej możliwości nie skorzystali. W zażaleniu skupili się na okolicznościach dotyczących innej inwestycji, tj. oczyszczalni ścieków oraz na roszczeniach cywilnoprawnych wobec Gminy (...). Podnieśli także brak precyzji organu pierwszej instancji w zakresie rzeczywiście wykonanego pokrycia stropu swojego budynku oraz przyznali brak dokumentacji budowy. Niezależnie od tego, w skardze do Sądu pierwszej instancji i w uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca nie podała, jakich okoliczności (oprócz pozostających poza przedmiotem niniejszej sprawy kwestii cywilnoprawnych i zagadnień dotyczących oczyszczalni ścieków) organ nie ustalił z powodu zarzucanego pozbawienia jej możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Następnie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) dwukrotnie, wezwaniami z dnia (...) lutego 2014 r. oraz z dnia 25 marca 2014 r. wezwał inwestorów - (...) do wypełnienia nałożonego decyzją z dnia (...) lutego 2011 r. obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działkach nr ew. (...)przy ul. (...), uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, wyznaczając każdorazowo dodatkowy termin 14 dni licząc od otrzymania wezwania. Inwestorzy nie dostarczyli wymaganej dokumentacji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (...) decyzją z dnia (...) maja 2014 r. działając na podstawie art. 51 ust. 5 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409) nakazał (...) rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działkach nr ew. (...),(...) przy ul. (...). W uzasadnieniu decyzji organ przedstawił przebieg postępowania i powołując się na treść przepisu art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane wskazał, że z uwagi na niewykonanie obowiązku przedłożenia dokumentacji niemożliwe jest doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z przepisami. Obiekt został wybudowany, inwestorzy od lat nielegalnie użytkują obiekt nie podejmując działań mających na celu doprowadzenie budynku mieszkalnego jednorodzinnego do stanu zgodnego z prawem pomimo ostatecznych rozstrzygnięć organu, w związku z powyższym zachodzi konieczność wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu. W odwołaniu od powyższej decyzji (...) wskazali na kwestie związane z budową oczyszczalni ścieków na ich nieruchomości oraz postępowanie, jakie zainicjowali w Prokuraturze Okręgowej poprzez zawiadomienie o złożeniu zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa z art. 271 k.k., art. 272 k.k., art. 273 k.k. i art. 286 § 1 k.k. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia (...) lipca 2014 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Podkreślił, że inwestorzy prowadzili budowę w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu budowlanego. Słusznie organ I instancji uznał, że odstępstwa polegające na zmianie charakterystycznych parametrów technicznych budynku, takich jak wysokość, zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 2 Prawa budowlanego zaliczane są do kategorii istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu. Wskazał, że prawidłowość powyższego stanowiska organów nadzoru budowlanego potwierdził WSA w Warszawie w wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r. oraz NSA w wyroku z dnia 19 lutego 2014 r. Inwestorzy nie wykonali obowiązku dostarczenia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych już robót budowlanych. (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przepis art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego, który kończy postępowanie naprawcze określa alternatywnie trzy rodzaje sankcji jakie można zastosować za niewykonanie obowiązków. Z uwagi na charakter odstąpień dokonanych przez inwestorów, jak i względy bezpieczeństwa użytkowania oraz konstrukcji obiektu, a także brak możliwości doprowadzenia go do stanu zgodnego z pozwoleniem na budowę, wydanie nakazu rozbiórki w takim zakresie w jakim inwestycję zrealizowano było uzasadnione. Odnosząc się do kwestii budowy oczyszczalni ścieków, organ stwierdził, że pozostają one bez związku z budową przedmiotowego budynku mieszkalnego, nie mają wpływu na stwierdzony w toku postępowania fakt nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego i nie mogą wpływać na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia. Za pozostające bez wpływu na przedmiotową sprawę organ odwoławczy uznał również złożone do Prokuratury Okręgowej zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła (...). Zarzucili naruszenie przepisów postępowania wskazując: - art 7, 77, 107 § 3 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, nie podjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji na błędnym przyjęciu, że skarżący zakończyli budowę bez wybudowania ostatniej kondygnacji przez co w istotny sposób odstąpił od zatwierdzonego projektu budowlanego, podczas gdy budowa budynku nie została jeszcze zakończona, a jedynie przerwana na okres dłuższy niż 2 lata, co w żaden sposób nie stanowi istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego; - art. 11 k.p.a. poprzez niedostateczne, niewyczerpujące informowanie strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Zarzucili ponadto naruszenie art. 51 ust. 5 w zw. z art.51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane przez zastosowanie w sytuacji, gdy nie zostały spełnione wymienione przesłanki ujęte w tym przepisie. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji poprzedzającej. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga została oddalona. Zdaniem Sądu, organy nadzoru budowlanego słusznie uznały, że przeprowadzone przez inwestorów roboty budowlane zostały wykonane z odstępstwami od decyzji Wójta Gminy (...) z dnia (...) czerwca 2003 r. zatwierdzającej projekt budowlany zamienny. Stwierdzone odstępstwa mają charakter istotnych, gdyż wypełniają przesłanki art. 36a ust. 5 pkt 2 Prawa budowlanego (dotyczą niewykonania jednej projektowanej kondygnacji z dachem). Wymienione odstępstwa dotyczą charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego a zatem w świetle przepisów Prawa budowlanego, należało uznać je za istotne. Okoliczność tę potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r., wydanym w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1249/11 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 lutego 2014 r. II OSK 2242/12, w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku dostarczenia oceny technicznej. Oddalając skargę na postanowienie (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) marca 2011 r. nr (...) wydane na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 3 Prawa budowlanego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz Naczelny Sąd Administracyjny zaaprobował ocenę stwierdzonych odstępstw jako istotnych i ocena ta w świetle art. 153 i 170 p.p.s.a wiąże Sąd przy rozpoznaniu przedmiotowej sprawy. W prawomocnym wyroku NSA przesądził zarówno kwestie związane z oceną przeprowadzonych robót budowlanych uznając je za istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego zamiennego, jak również dokonał oceny, czy inwestorzy jedynie przerwali roboty budowlane. Sąd zauważa, iż w toku postępowania sądowo-administracyjnego zaaprobowano ustalenia organów, iż inwestorzy mieszkają w (...) w budynku przy ulicy (...)(...), co stoi w sprzeczności z twierdzeniem strony skarżącej, że budowa budynku została jedynie przerwana na okres dłuższy niż 2 lata. Jak słusznie podkreślił (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, zgodnie z regulacją art. 50 ust 1 pkt 4 Prawa budowlanego, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od warunków pozwolenia na budowę bądź przepisów. Następnym krokiem jest wydanie przez organ nadzoru budowlanego decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Zauważyć trzeba, iż w niniejszej sprawie organ nadzoru budowlanego I instancji zachował tryb przewidziany ustawą Prawo budowlane z 1994 r. i przed upływem 2 miesięcy od wydania postanowienia o wstrzymaniu robót wydał decyzję w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, zobowiązując inwestorów (...) do sporządzenia i przedstawienia projektu zamiennego budynku mieszkalnego jednorodzinnego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych, w wyznaczonym przez organ terminie. Decyzja została wydana w dniu (...) lutego 2011 r. Inwestorzy – jak trafnie podkreślił organ odwoławczy – pomimo dwukrotnych wezwań i wyznaczania dodatkowych terminów nie skorzystali z możliwości wynikającej z prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) postępowania naprawczego, mającego doprowadzić wykonane roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem i wymaganych dokumentów nie przedłożyli. Okoliczność ta spowodowała, że organ ten zobligowany był do zastosowania trybu przewidzianego w art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie wydanie decyzji orzekającej "zaniechanie dalszych robót", nie mogło nastąpić. Decyzję o nakazie zaniechania prowadzenia dalszych robót budowlanych wydaje się w przypadku braku możliwości doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, jeżeli te roboty w żaden sposób nie powodują zagrożenia i są zgodne z przepisami techniczno-budowlanymi. Oceny zagrożenia i zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi dokonuje się na podstawie przedłożonej przez inwestora dokumentacji. Organy nadzoru budowlanego nie miały możliwości dokonania takiej oceny stanu technicznego budynku, z uwagi na fakt, iż inwestorzy nie przedłożyli stosownych dokumentów (oceny technicznej). Sąd zgadza się z oceną organów, że z uwagi na charakter odstąpień dokonanych przez inwestorów, ze względów bezpieczeństwa użytkowania oraz konstrukcji obiektu, brak możliwości doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z pozwoleniem na budowę - jedyną możliwością, która pozostała do zastosowania w niniejszej sprawie było orzeczenie rozbiórki przedmiotowego budynku. Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 11 k.p.a., na każdym etapie postępowania administracyjnego organ pierwszej instancji informował wyczerpująco o konsekwencjach niezastosowania się do nałożonego obowiązku, również dwukrotne wezwania z wyznaczeniem dodatkowych terminów na wykonanie nałożonych obowiązków obalają ten zarzut. Odnosząc się do kwestii cywilnych podnoszonych przez skarżących, a dotyczących nieprawidłowości budowy oczyszczalni ścieków należy powtórzyć za Naczelnym Sądem Administracyjnym i organem, iż pozostają one bez związku z budową przedmiotowego budynku mieszkalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany jest ponadto wyjaśnić, iż oddalając na rozprawie w dniu 19 lutego 2015 r. wnioski dowodowe strony skarżącej, złożone w toku tej rozprawy, działał na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Sąd uznał, iż uwzględnienie wniosków dowodowych zgłoszonych przez stronę skarżącą nie było niezbędne dla końcowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, albowiem dotychczas zgromadzony materiał dowodowy stwarzał pełne podstawy do wydania stosownego orzeczenia zawierającego ocenę legalności spornych decyzji organów obu instancji. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione we wniesionej skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a.