VII SA/Wa 1727/07

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2008r. po rozpoznaniu wniosku K. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi K. W. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007r. nr [....] w przedmiocie nałożenia wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odmówić K. W. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 3 grudnia 2007r do Sądu wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy K.W., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 17 grudnia 2007r. wezwano wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznawanie prawa pomocy poprzez podanie; członków rodziny oraz stopień pokrewieństwa osób , którzy pozostają na utrzymaniu wnioskodawczyni i z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, czy uzyskuje pomoc ze strony rodziny lub innych osób, organizacji społecznych lub państwowych, jeśli tak należy podać w jakiej wysokości lub formie, czy oprócz wykazanego w formularzu dochodu uzyskuje inny dochód (zasiłek, rentę, alimenty, prace dodatkowe itp.), a jeśli tak należy podać ich wysokość, czy posiada pojazdy mechaniczne (samochód, traktor, maszyny rolnicze), jeśli tak należało podać markę i rok produkcji oraz koszty związane z ich utrzymaniem. Z akt sądowych wynika, że wnioskodawczyni nie nadesłała dodatkowych wyjaśnień. Należy nadmienić, że strona nie odebrała pisma z dnia 17 grudnia 2007r., które było dwukrotnie awizowane. Zgodnie z przepisem art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) pismo, uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia na który pismo to zostało złożone w placówce pocztowej. Zarządzenie o wezwaniu uważa się zatem za skutecznie doręczone z dniem 4 stycznia 2008r. W sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Instytucja przyznania prawa pomocy ma zatem charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskodawcy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Do Sądu zaś należy przy tym ocena, czy informacje podane przez skarżących we wniosku są wystarczające do rozstrzygnięcia tego wniosku i sąd może zażądać od strony przedstawienia dodatkowych danych obrazujących jej rzeczywistą sytuację materialną (art. 255 ww. ustawy). W niniejszej sprawie Sąd z możliwości tej skorzystał wzywając skarżącą pismem z dnia 17 grudnia 2007r. do udzielenia dodatkowych informacji. Wnioskodawczyni pomimo, dwukrotnego awizowania nie odebrała pisma, tym samym nie udzieliła odpowiedzi na żądane przez Sąd informacje. Mając zaś na względzie informacje podane przez wnioskodawczynię w nadesłanym formularzu uznano, że nie zawierają dostatecznych danych niezbędnych do oceny jego rzeczywistych możliwości płatniczych oraz stanu majątkowego i rodzinnego wnioskodawcy. Zważyć należy, że Sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia dochodzeń w sytuacji, gdy dokładne dane uniemożliwiają pełną ocenę stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy. Jak już bowiem wskazano wyżej, sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z powyższych przyczyn uznano, że skarżąca nie udowodniła, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy, w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.