VII SA/Wa 1731/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. [...] S.A. z siedzibą w Warszawie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], nakazującą skarżącej spółce rozbiórkę nośnika reklamowego. W skardze zawarto wniosek o wytrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w okolicznościach niniejszej sprawy, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, mamy do czynienia zarówno z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak również wyrządzenia znacznej szkody. W ocenie strony, w świetle doświadczenia życiowego oczywistym jest fakt, że demontaż urządzenia reklamowego powoduje powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Ponowna instalacja nośnika wymagać będzie zgłoszenia lub uzyskania pozwolenia na budowę. Oczywistym więc jest, że dla ponownej instalacji obiektu wymagane będzie przeprowadzenie czasochłonnej procedury administracyjnej, jak również podjęcie działań faktycznych związanych z ponownym jego montażem. W związku z powyższym Spółka utraci nie tylko pieniądze – związane z powtórną procedurą i montażem, lecz także czas potrzebny do załatwienia wszystkich formalności. Skarżąca wskazała, że montaż nośnika reklamowego jest kosztowny (całkowity koszt w zależności od rodzaju nośnika waha się od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy), demontaż nośnika i ponowna jego instalacja, w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji, spowoduje powstanie znacznej szkody. Szkoda ta obejmować będzie nie tylko koszt demontażu nośników, lecz także ich ponowną instalację, nie wspominając już o utraconych korzyściach, które Spółka czerpie z prowadzenia działalności reklamowej. Spółka powołała się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 923/09. W piśmie procesowym z dnia 15 lipca 2015 r. Spółka uzupełniła swój wniosek poprzez przedłożenie potwierdzenia o złożeniu do organu nadzoru budowlanego (WINB) dokumentów niezbędnych do procesu legalizacji nośnika reklamowego, z jednym zastrzeżeniem, że z przyczyn obiektywnych złożenie projektu budowlanego nie jest na razie możliwe, ponieważ termin uzyskania map dla celów projektowych przekroczył 2 miesiące. Działania te, w opinii skarżącej, uwiarygadniają jej zamiary jeżeli chodzi o legalizację przedmiotowego nośnika reklamowego. Pismem z dnia 18 sierpnia 2015 r. Spółka poinformowała Sąd o wszczęciu postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku rozbiórki objętego zaskarżoną decyzją, załączając jednoczenie kopię tytułu wykonawczego doręczonego jej w dniu 17 sierpnia 2015 r. Okoliczność ta, w ocenie skarżącej, potwierdza potrzebę udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przy piśmie z dnia 14 września 2015 r. Spółka poinformowała Sąd o złożeniu do organu nadzoru budowlanego 4 egz. projektu budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/04; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, skarżąca spółka nie wykazała okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem zaskarżonej decyzji, której dotyczy rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania, jest orzeczony na skarżącą spółkę nakaz rozbiórki nośnika reklamowego typu "Blacklight" [...], oznaczonego symbolem [...] nr [...], z jednostronną tablicą reklamową o wymiarach 8,00 m x 4,00 m i słupem wsporczym o wysokości 8,00 m, znajdującego się na terenie działki nr ewid. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w W.. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, co nie oznacza jednak, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki. Samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji lub postanowieniu obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 664/12; postanowienia WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2466/13 i z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 667/14; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Samo powołanie się na charakter nakazu rozbiórki nałożonego zaskarżoną decyzją nie zwalnia strony z obowiązku szczegółowego uzasadnienia wniosku o wtrzymanie jej wykonania. Zauważyć należy, że nie każdy nakaz rozbiórki wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Inna jest bowiem sytuacja, gdy nakazowi rozbiórki podlega np. dom mieszkalny, a inna, gdy – tak jak w niniejszej sprawie – nakazem objęta jest rozbiórka nośnika reklamowego, która generuje niewątpliwie o wiele mniejsze koszty i stanowi proces logistycznie i technicznie mniej skomplikowany. Nośnik reklamowy objęty nakazem rozbiórki składa się z niewielu elementów, które w wyniku poprawnie przeprowadzonego demontażu nie powinny ulec uszkodzeniu, co zaś umożliwić może ich ponowne wykorzystanie. Spółka we wniosku jedynie bardzo ogólnie wskazała, że ewentualna realizacja nakazu zawartego w skarżonej decyzji będzie wiązała się z poniesieniem wydatków. Szkoda obejmować będzie nie tylko koszt demontażu nośników, lecz także ich ponowną instalację, nie wspominając już o utraconych korzyściach, które Spółka czerpie z prowadzenia działalności reklamowej. Przedstawiona w tym zakresie lakoniczna argumentacja jest niewystarczająca do uznania, że wykonanie obowiązku rozbiórki nośnika reklamowego wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe twierdzenia skarżącej, pozbawione szerszego uzasadnienia, niepoparte faktami ani odnoszącymi się do nich dowodami, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. W szczególności skarżąca nie przedstawiła żadnych informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, nie uprawdopodobniła, jakiej wysokości koszty demontażu przedmiotowego urządzenia reklamowego musiałaby ponieść wskutek wykonania orzeczonego nakazu rozbiórki, zaś odnośnie utraconych korzyści nie skonkretyzowała jakiej wysokości byłaby to strata. Dopiero takie informacje pozwoliłyby ocenić, czy istotnie orzeczona rozbiórka będzie wiązać się z wyrządzeniem znacznej szkody w majątku strony. Sąd miał na uwadze również fakt, iż skarżąca spółka – jak sama podaje na swojej stronie internetowej ([...]) – jest największą firmą reklamy out-of-home w Polsce, jako jedyna dysponuje nośnikami z każdego segmentu rynku, a łącznie posiada [...] tys. powierzchni ekspozycyjnych. Ze znajdującego się aktach sprawy odpisu z KSR skarżącej spółki wynika ponadto, że jej kapitał zakładowy wynosi [...] zł. Okoliczności te potwierdzają tylko stanowisko, że w niniejszej sprawie sam charakter orzeczonego nakazu rozbiórki nie może uzasadniać udzielenia Spółce ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym kontekście tym bardziej uzasadnione jest stwierdzenie, że to na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania, że rozbiórka tego konkretnego nośnika reklamowego rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Dla oceny wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bez znaczenia pozostaje również fakt złożenia do organu nadzoru budowlanego dokumentów w celu legalizacji nośnika reklamowego. Legalizacja przedmiotowego obiektu nie jest bowiem możliwa przed wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Złożenie przez Spółkę dokumentów wymaganych do legalizacji jest więc na obecnym etapie postępowania administracyjnego niejako na wyrost. Za wstrzymaniem wykonania decyzji nie przemawia hipotetyczna możliwość legalizacji nośnika ani również ewentualny czas potrzebny do załatwienia formalności. Podstawą wstrzymania przez sąd administracyjny wykonania decyzji nie może być także sam fakt wszczęcia postępowania egzekucyjnego mającego na celu doprowadzenie do wykonania nakazu rozbiórki nośnika reklamowanego. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego stanowi naturalną konsekwencję uchylania się zobowiązanego od wykonania ciążącego na nim obowiązku orzeczonego zaskarżoną decyzją, zatem sama w sobie ta czynność nie oznacza wykazania przez stronę wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.