VII SA/Wa 1732/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Stopczyński, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2010 r. sprawy ze skargi " P." E. K. i Wspólnicy Spółka Jawna w T. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala Główny Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...][...], po rozpatrzeniu odwołania zakładu pracy, utrzymał w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] odmawiającą wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego prawomocną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...], która utrzymywała w mocy decyzję Państwowego Inspektora Sanitarnego w T. z [...] w przedmiocie stwierdzenia u M. L. choroby zawodowej. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż organ wojewódzki prawidłowo ustalił fakt uchybienia przez wnioskodawcę terminowi do złożenia podania o wznowienia postępowania, bowiem o przesłankach wznowienia powziął on wiadomość już w 2007r. skoro już skarga sądowa z 21.IX.2007r. złożona na decyzję organu sanitarnego stwierdzającą chorobę zawodową zawierała informację o prowadzeniu od 1998r. działalności gospodarczej przez M. L. Organ odwoławczy wskazał dalej, że NSA w wyroku z dnia 12.XII.2008r. IIOSK 1457/08 jednoznacznie orzekł, że były pracodawca nie jest stroną w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stwierdzenia choroby zawodowej swojego byłego pracownika, zatem nie można też uznać, aby miał interes we wznowieniu takiego postępowania. W konsekwencji – zdaniem organu odwoławczego – należy przyjąć, że odmowa wznowienia postępowania jest w pełni uzasadniona. Skargę sądową na powyższą decyzję wniosła spółka "P." E. K. i Wspólnicy, domagając się jej uchylenia. Strona skarżąca zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych , bo wiadomość o okolicznościach uzasadniających wznowienie powzięła w dacie 31.XII.2008r., a także naruszenie zasady prawdy obiektywnej z art. 7 kpa. Skarżąca podkreśliła, że wprawdzie w 2007r. podnosiła kwestię prowadzenia działalności gospodarczej przez M. L., jednakże była to informacja nie sprawdzona i dopiero gdy w postępowaniu sądowym WSA w Gliwicach wskazał , iż jest to okoliczność mogąca stanowić przesłankę wznowieniową ( a nie mogła być przedmiotem rozważań w tamtym postępowaniu.) strona zweryfikowała prawdziwość tej informacji, a po jej uzyskaniu w dacie 31.XII.2009r. wniosła o wznowienie postępowania. Swój interes prawny skarżąca wywodzi z konieczności podjęcia dodatkowych działań i zwiększonych kosztów przy ustalaniu i weryfikacji przyczyn choroby zawodowej u swojego pracownika. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Wznowienia postępowania administracyjnego należy do nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego a jego podstawy zostały wskazane w art. 145§1kpa . Jest to instytucja procesowa stwarzająca prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną a także określonymi postanowieniami jeżeli postępowanie w których one zapadły, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością prawną przewidzianą w art. 145§1 lub art. 145a§1 kpa. Warunkiem niezbędnym do wznowienia postępowania jest zakończenie sprawy ostateczną decyzją lub ostatecznym postanowieniem (wyczerpany tok instancyjny). Postępowania wznowieniowe w administracji dzieli się na dwie fazy. Pierwsza z nich polega na badaniu podstaw formalnych wznowienia a w efekcie wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149§1 kpa) lub decyzji o odmowie wznowienia (art. 149§3kpa). W drugiej fazie prowadzone jest postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Jeżeli zatem organ w I fazie ustalił, że nie ma podstaw formalnych do wznowienia ( niedopuszczalność z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych) , to nie przechodzi do merytorycznego rozpoznania sprawy , tak jak nastąpiło to w przedmiotowej sprawie. Kwestie formalne tj. uchybienie miesięcznemu terminowi z art. 148§1 kpa i brak interesu prawnego wnoszącego podanie stanowiły o braku podstawy formalnej do wznowienia postępowania. Jak wynika z materiału dowodowego sprawa rozpoznana już była w postępowaniu sądowym odnośnie decyzji zasadniczej stwierdzającej u M. L. chorobę zawodową ( decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] a utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Inspektora Sanitarnego w T. z dnia [...]). Kontrola sądowa decyzji stwierdzającej chorobę zawodową zakończyła się wyrokiem NSA z dnia 12.XII.2007r. sygn. akt II OSK 1457/08 w którym Sąd stwierdził jednoznacznie, że były pracodawca nie jest stroną w postępowaniu administracyjnym dotyczącym stwierdzenia choroby zawodowej swojego byłego pracownika . Zgodzić się więc należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że nie można w takim razie uznać , aby pracodawca miał interes prawny we wznowieniu takiego postępowania. Trafnie też organ wskazał, iż o przesłankach uzasadniających wniosek tj. o działalności gospodarczej byłego pracownika strona wiedziała juz w 2007r., skoro informacja ta była zawarta już w skardze sądowej z 21.IX.2007r. na decyzję orzekającą o chorobie zawodowej. Za chybioną w świetle powyższego należy uznać argumentację skargi , że organ nieprawidłowo zinterpretował przepis art. 153ppsa powołując się na ocenę dokonaną przez NSA, a także ograniczył się do przypisania stronie uchybienia terminowi i brak interesu prawnego. Nie znajdując podstaw do kwestionowania prawidłowości zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.VII.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.)