VII SA/Wa 1732/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2013 r., znak: [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 3 lipca 2013 r. J. S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2013 r., znak: [...]. Ww. decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2013 r., [...], kierującą J. S. na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii B prawa jazdy, zakreślając termin 3 miesięcy tj. do dnia [...].05.2013 r. (włącznie)na jego złożenie. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że skierowanie na egzamin kontrolny niesie za sobą nieodwracalne skutki niweczące sens i cel postępowania sądowego. Poddanie się egzaminowi w istocie doprowadzi do sytuacji, w której wydana decyzja będzie wykonana, a jej uchylenie przez Sąd nie przywróci stanu poprzedniego. Jako nieodwracalne i istotne skutki wykonania decyzji uznał koszty poniesione na ten cel, w tym związane ze zmniejszeniem dochodu na skutek konieczności stawienia się na egzamin w dzień powszedni. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie z poglądami orzecznictwa podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich przypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt. GZ 138/04, LEX nr 281811) Wymieniony w art. 61 § 1 p.p.s.a. katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Obowiązek wykazania tych przesłanek należy do skarżącego. Nie jest wystarczające samo twierdzenie strony, bez podania konkretnych okoliczności pozwalających ustalić, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Przyjęcie takiego stanowiska jest zasadne przede wszystkim w sytuacji, gdy skonkretyzowanie potencjalnych - szkody lub trudnego do odwrócenia skutku przez sam sąd - jest utrudnione choćby ze względu na rodzaj zaskarżonego aktu lub ilość uczestników postępowania w sprawie. Niemniej Sąd rozpoznając wniosek nie może pomijać oczywistych, wynikających z akt sprawy okoliczności, które jednoznacznie przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonych aktu lub czynności, funkcjonujących w obrocie prawnym (postanowienie NSA z dnia 8 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 64/13, LEX nr 1282987) W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, istnieje podstawa do zastosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy mieć bowiem na uwadze, że wykonanie decyzji poprzez złożenie egzaminu, jak podnosił skarżący, spowoduje nieodwracalne skutki w postaci poniesienia kosztów na ten cel. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarżący pracuje na zlecenie poza miejscem stałego zamieszkania, a wykonywana praca jest jedynym źródłem jego utrzymania. Stawienie się na egzamin w dzień powszedni będzie nie tylko utrudnione, ale będzie wiązało się również ze zmniejszeniem dochodu. Nadto, przygotowanie do egzaminu jest czasochłonne i nie będzie mogło być wynagrodzone. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.