VII SA/Wa 1746/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant st. ref. Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2013 r., znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej skargę oddala. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2013r., znak: [...]; Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wznowił, na wniosek J. P., postępowanie zakończone decyzją własną z dnia [...]października 2008 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...]z dnia [...]lipca 2008 r.. Nr [...], znak: [...];[...], odmawiającą stwierdzenia, na wniosek J. P., nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996 r., Nr [...], znak: [...]; zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. P. pozwolenia na rozbudowę istniejącego pawilonu handlowego wraz z instalacjami wewnętrznymi wod.-kan. i elektrycznymi, na nieruchomości położonej w [...]przy ul. [...]nr [...] (obecnie działka nr ewid. [...]), na okres użytkowania do dnia [...]listopada 1999 r., w części określającej termin użytkowania obiektu. J. P. jest następczynią prawną nieżyjącego J. P. - strony postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996 r., Nr [...], znak: [...]. Ponadto J. P. była stroną postępowania zakończonego w/w decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]października 2008 r., znak: [...]. Wnioskodawczyni, jako podstawę wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie wskazała przepis art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, zgodnie z którym w sprawie wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Jako konkretną okoliczność wznowieniową J. P. wskazała fakt, iż inni dysponenci otrzymali pozwolenia na rozbudowę przedmiotowego pawilonu bez określenia czasu użytkowania, chociaż postępowanie w tej sprawie było prowadzone równolegle i poprzedzone wspólną decyzją o warunkach zabudowy dla wszystkich inwestorów (również dla tych, których dotyczyła rozbudowa istniejącej części)". O fakcie tym wnioskodawczyni dowiedziała się z pisma Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w [...]z dnia [...]czerwca 2012 r., znak: [...], dowiedziała się również o fakcie wydania przez Prezydenta Miasta [...]decyzji z dnia [...]maja 1996 r., Nr [...], znak: [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono A. B. pozwolenia na rozbudowę pawilonu handlowego branży spożywczej na nieruchomości położonej w [...]przy ul. [...]nr [...] (obecnie działka nr ewid. [...]), bez określenia terminu użytkowania obiektu. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013r., znak: [...]; GINB odmówił uchylenia ww. decyzji własnej z dnia [...]października 2008 r., znak: [...]. Po rozpatrzeniu wniosku J. P. o ponowne rozpoznanie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...]czerwca 2013r. utrzymał w mocy w/w własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2013r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że dla prawidłowości rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]października 2008 r.; znak: [...], znaczenie mogą mieć tylko i wyłącznie te okoliczności, które istniały w dacie [...]kwietnia 1996 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że powyższą decyzją z dnia [...]października 2008 r., znak: [...], kontrolował w trybie nieważnościowym, decyzję Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996 r., Nr [...], znak: [...]. Wskazał też, że wobec okoliczności, iż ostateczna decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]października 2008 r., znak: [...] (będąca przedmiotem kontroli w toku niniejszego postępowania wznowieniowego) została wydana w postępowaniu nieważnościowym (art. 156 § 1 Kpa) - w niniejszym postępowaniu organ poddał ocenie, czy przesłanka wznowieniową (wskazana przez stronę) istniała w dacie wydania decyzji poddanej kontroli w toku ww. postępowania nieważnościowego zakończonego decyzją GINB z dnia [...]października 2008 r.. znak: [...] - tj. w dniu wydania decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996 r., Nr [...], znak: [...]. Organ wskazał, że mając na uwadze istotę postępowania nieważnościowego, dla prawidłowości rozstrzygnięcia zawartego w decyzji kontrolowanej w niniejszym postępowania (tj. decyzji GINB z dnia [...]października 2008r.) znaczenie mają tylko te okoliczności, które istniały w dacie wydania decyzji Prezydenta Miasta [...]tj. w dacie [...]kwietnia 1996r. Decyzja GINB z dnia [...]października 2008r., znak: [...]; kontrolowała bowiem w trybie nieważnościowym decyzję Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996 r." Nr [...], znak: [...]. Wobec powyższego, okoliczność, że Prezydent Miasta [...]decyzją z dnia [...]maja 1996r., Nr [...], znak: [...]; udzielił pozwolenia na budowę bez określenia terminu użytkowania obiektu - nie mogła być wzięta pod uwagę w ramach kontroli decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996r. w trybie nieważnościowym, gdyż nie istniała w dacie jej wydania. Ponadto, co już wskazano w decyzji z dnia [...] kwietnia 2013r., znak: [...]; okoliczność podnoszona przez wnioskodawczynię nie spełnia warunku "istotności dla sprawy". Bez znaczenia bowiem dla oceny prawidłowości decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996r. dokonywanej w postępowaniu nieważnościowym pozostaje fakt, iż w innym postępowaniu ten sam organ udzielił pozwolenia bez określenia terminu użytkowania. Organ ponownie wyjaśnił, że przedmiotem postępowania wznowieniowego jest ocena, czy GINB prawidłowo przeprowadził postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996r., które jest zdeterminowane przez zamknięty katalog przesłanek. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania nieważnościowego winno zatem zmierzać do zakwestionowania prawidłowości przeprowadzonego przez organ postępowania w oparciu o art. 156 § 1 Kpa. Stawiając zarzut, jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, strona winna wykazać związek, jaki istnieje pomiędzy ..nowymi dowodami", a zaistnieniem de facto przynajmniej jednej z przesłanek nieważnościowych (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 października 2013r., sygn. akt VII SA/Wa 1453/11). W skardze skierowanej do Sądu J. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. - poprzez zaniechanie przeprowadzenia analizy zarzutów poniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...]kwietnia 2013 r., co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia ogólnych zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 8 i 9 k.p.a. art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż w okolicznościach sprawy niniejszej nie zaszła przesłanka wznowienia postępowania, w sytuacji, gdy pojawiły się w sprawie nowe, istotne dowody świadczące o okolicznościach faktycznych, które mają wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. Zdaniem strony skarżącej stanowisko organu stoi w sprzeczności ze stanowiskiem wyrażanym w judykaturze i doktrynie zgodnie z którym jeżeli nawet dany dowód nie istniał w dniu wydania decyzji, lecz został wygenerowany w terminie późniejszym, to jednak wynikająca z tego dowodu okoliczność faktyczna, jako mogąca istnieć w dniu wydania decyzji, może uzasadniać wznowienia postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt: IIGSK1358/2010). Odnosząc powyższe do okoliczności sprawy niniejszej, w szczególności do przedstawionych w toku niniejszego postępowania decyzji Prezydenta Miasta [...]strona stwierdziła , iż okoliczności z nich wynikające istniały w dniu wydania decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996 r. skoro decyzja Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]maja 1996 r. nr [...], została wydana na skutek wniosku A. B. z dnia [...]kwietnia 1996 r. Zdaniem strony uznać należy, iż już w dniu złożenia tego wniosku istniały okoliczności, które spowodowały wydanie kwestionowanej decyzji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo odmówił uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia [...]października 2008 r., znak: znak: [...], ponieważ wbrew twierdzeniom strony skarżącej w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie zachodzi przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a., organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b. W niniejszej sprawie strona skarżąca sformułowała wniosek wznowieniowy w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., tj. że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Jak wynika z treści tego przepisu, prawidłowe powołanie się na przesłankę wznowieniową w nim zawartą, wymaga kumulatywnego spełnienia następujących warunków. I. A zatem nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody muszą zostać ujawnione po wydaniu decyzji ostatecznej. II. Nadto te okoliczności i dowody musiały istnieć już wcześniej, to jest w chwili wydawania decyzji ostatecznej, lecz dla tego organu są one nowymi tylko dlatego, że nie były mu wcześniej znane (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OSK 1385/09, publ. LexPolonica nr 2393208 i http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie powyższy warunek nie został spełniony, ponieważ z akt sprawy nie wynika by "nowy dowód", na który powołuje się strona skarżąca, został ujawniony po dniu wydania decyzji ostatecznej o odmowie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Prezydenta Miasta [...]i mógł stanowić podstawę do wznowienia postępowania. Z tego względu nie można wywieść tezy, że w dacie wydania decyzji ostatecznej przez GINB o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji istniały nowe dowody nieznane organowi. Brak jest więc związku między żądaną podstawą wznowienia a treścią decyzji objętej wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego. Ponadto na uwagę zasługuje fakt, że przedmiotem postępowania wznowieniowego w niniejszej sprawie jest ocena, czy organy administracyjne prawidłowo przeprowadziły postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej J. P. pozwolenia na rozbudowę istniejącego pawilonu handlowego wraz z instalacjami wewnętrznymi wod.-kan. i elektrycznymi, na nieruchomości położonej w [...]przy ul. [...]nr [...] (obecnie działka nr ewid. [...]), na okres użytkowania do dnia [...]listopada 1999 r., . Strona skarżąca winna mieć na względzie, że charakter postępowania nieważnościowego i sposób jego przeprowadzenia przez organ nadzorczy jest zdeterminowany w głównej mierze przez zamknięty katalog przesłanek nieważnościowych. A zatem w takim postępowaniu działania organu administracyjnego zmierzają wyłącznie do zbadania czy zachodzą przesłanki nieważnościowe, czy też -nie. Z tego też względu złożenie wniosku o wznowienie postępowania nieważnościowego winno zmierzać do zakwestionowania prawidłowości przeprowadzenia przez organ postępowania w oparciu o art. 156 § 1 k.p.a. Stawiając zarzut o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. strona winna wykazać związek jaki istnieje pomiędzy "nowym dowodem" a zaistnieniem de facto przynajmniej jednej z przesłanek nieważnościowych. Poprzez sformułowany we wniosku wznowieniowym zarzut, co również wynika z treści przedmiotowej skargi, strona skarżąca kwestionuje brak dopatrzenia się przez organy nieważnościowe, przy wydaniu ww. decyzji o pozwoleniu na budowę, rażącego naruszenia prawa. W ocenie strony skarżącej skoro inna decyzja Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]maja 1996 r. została wydana na skutek wniosku A. B. z dnia [...]kwietnia 1996 r. to uznać należy, iż już w dniu złożenia tego wniosku istniały okoliczności, które znane były organowi w dniu wydawania kwestionowanej decyzji z dnia [...]kwietnia 1996r. . Powołanie się w niniejszym postępowaniu na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. przy uwzględnieniu charakteru kontrolowanego postępowania nieważnościowego winno być uzależnione wyłącznie od ustalenia na podstawie jakiego materiału dowodowego zapadła decyzja o pozwoleniu na budowę i czy te same dowody były przedmiotem analizy w postępowaniu nieważnościowym, oraz czy materiał ten daje wystarczające podstawy do uwzględnienia okoliczności, że pozwolenie zapadło pomimo wynikającej z materiału dowodowego oczywistej niezgodności z prawem. Strona skarżąca winna mieć na względzie, że w postępowaniu nieważnościowym organ bada stan sprawy, czyli okoliczności faktyczne i stan prawny na datę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę , ponieważ przedmiotem oceny jest decyzja administracyjna. Natomiast w postępowaniu wznowieniowym kontrolowane są wady postępowania, a nie bezpośrednio sama decyzja. A zatem w okolicznościach faktycznych i prawnych niniejszej sprawy to w braku zbieżności pomiędzy rozpoznawanym materiałem dowodowym przez Prezydenta Miasta [...]i organy nadzorcze należałoby upatrywać spełnienia ewentualnej przesłanki, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W niniejszej sprawie strona skarżąca takiego związku nie wykazała. Ponadto GINB prawidłowo wskazał, że Organ wskazał, że mając na uwadze istotę postępowania nieważnościowego, dla prawidłowości rozstrzygnięcia zawartego w decyzji kontrolowanej w niniejszym postępowania (tj. decyzji GINB z dnia [...]października 2008r.) znaczenie mają tylko te okoliczności, które istniały w dacie wydania decyzji Prezydenta Miasta [...]tj. w dacie [...]kwietnia 1996r. Decyzja GINB z dnia [...]października 2008r., znak: [...]; kontrolowała bowiem w trybie nieważnościowym decyzję Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996 r." Nr [...], znak: [...]. Wobec powyższego, okoliczność, że Prezydent Miasta [...]decyzją z dnia [...]maja 1996r., Nr [...], znak: [...]; udzielił pozwolenia na budowę bez określenia terminu użytkowania obiektu - nie mogła być wzięta pod uwagę w ramach kontroli decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996r. w trybie nieważnościowym, gdyż nie istniała w dacie jej wydania. Ponadto, co już wskazano w decyzji z dnia [...] kwietnia 2013r., znak: [...]; okoliczność podnoszona przez wnioskodawczynię nie spełnia warunku "istotności dla sprawy". Bez znaczenia bowiem dla oceny prawidłowości decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996r. dokonywanej w postępowaniu nieważnościowym pozostaje fakt, iż w innym postępowaniu ten sam organ udzielił pozwolenia bez określenia terminu użytkowania. Organ ponownie wyjaśnił, że przedmiotem postępowania wznowieniowego jest ocena, czy GINB prawidłowo przeprowadził postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996r., które jest zdeterminowane przez zamknięty katalog przesłanek. Złożenie wniosku o wznowienie postępowania nieważnościowego winno zatem zmierzać do zakwestionowania prawidłowości przeprowadzonego przez organ postępowania w oparciu o art. 156 § 1 Kpa. Stawiając zarzut, jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 5 Kpa, strona winna wykazać związek, jaki istnieje pomiędzy ..nowymi dowodami", a zaistnieniem de facto przynajmniej jednej z przesłanek nieważnościowych (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 października 2013r., sygn. akt VII SA/Wa 1453/11). Z tych względów brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszaniem art. 145 § 1 k.p.a., ponieważ w niniejszej sprawie GINB prawidłowo odmówił uchylenia decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...]kwietnia 1996r. Ponadto brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7, 8 i 77 § 1 k.p.a., ponieważ GINB zgromadził kompletny materiał dowodowy i dokonał jego prawidłowej oceny zgodnie z zasadami Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z powyższy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.