VII SA/Wa 1753/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi S. K. i A. K. na akt Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak [...] w przedmiocie zmiany organizacji ruchu dla drogi gminnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. S. i A. K., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyli skargę na naruszenie interesu prawnego przez zatwierdzenie przez Starostę [...] projektu stałej organizacji ruchu dla drogi gminnej (ul. [...]) w miejscowości [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że powyższy akt narusza ich interes prawny jako właścicieli gruntu, przez który przechodzić ma uwzględniony w powołanym projekcie stałej organizacji ruchu – dojazd do nieruchomości przy ul. [...] poprzez dopuszczenie ruchu dowolnie dużych pojazdów. Wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonego aktu oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że zgodnie z § 8 ust. 7 Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach organ zarządzający ruchem określa termin ważności zatwierdzenia. Jeśli w terminie, o którym mowa w § 8, ust. 7 brak jest zawiadomienia o jej wprowadzeniu zatwierdzona organizacja ruchu traci ważność, zgodnie z § 12 ust. 4.  W związku z tym, iż przedmiotowe zmiany ujęte w zatwierdzonym pismem nr [...] projekcie zmian stałej organizacji ruchu dla drogi gminnej (ul. [...]) w miejscowości [...] nie zostały wprowadzone w okresie ważności zatwierdzenia projektu oraz braku powiadomienia do dnia [...] lipca 2015r. organizacja ruchu straciła ważność w dniu [...] lipca 2015r. Mając powyższe na względzie skarga jest bezzasadna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – dalej: "ppsa", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Przy tym określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność lub niecelowość dalszego prowadzenia postępowania. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn, do których należy zaliczyć przykładowo wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał tę decyzję w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 ppsa), wygaśnięcie decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi albo wygaśnięcie decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji, bądź ziszczenie się skutku tejże decyzji (postanowienia) (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s. 235; T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str. 495 oraz wyrok NSA z dnia 25 października 2005 roku, sygn. akt II OSK 85/05, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. zatwierdzające projekt zmian stałej organizacji ruchu dla drogi gminnej (ul. [...]) w miejscowości [...]. Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy z 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 1137 ze zm.) Starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i gminnych, z zastrzeżeniem ust. 6. Realizując zadania z zakresu zarządzania ruchem jest uprawniony w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. nr 117, poz. 1729) do sporządzania projektów organizacji ruchu, przedstawiania tych projektów do zatwierdzenia, rozpatrywania projektów organizacji ruchu, zatwierdzenia, organizacji ruchu (§ 2 ust. 1 pkt 1 a-d rozporządzenia z 23 września 2003 roku). W myśl § 8 ust 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. z 2003 r., Nr 177, poz. 1729) – dalej: "rozporządzenie Ministra Infrastruktury" organ zarządzający ruchem określa termin, w którym powinna zostać wprowadzona zatwierdzona organizacja ruchu. W skarżonym piśmie Starosta [...] wskazał, że zgodnie z § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury jednostka wprowadzająca nową organizację ruchu zobowiązana jest co najmniej 7 dni przed jej wprowadzeniem powiadomić organ zarządzający ruchem, zarząd drogi, właściwego komendanta Policji o terminie jej wprowadzenia. Natomiast w myśl § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia organ zarządzający ruchem, w terminie 14 dni od dnia wprowadzenia organizacji ruchu, przeprowadza kontrolę wykonania zadań technicznych wynikających z realizacji projektu. Starosta [...] poinformował, że w przypadku braku powiadomienia do dnia [...] lipca 2015 r., w dniu [...] lipca 2015 r. zatwierdzona organizacja ruchu traci ważność (§ 12 ust. 4 ww. rozporządzenia). Taka sytuacja nastąpiła w niniejszej sprawie, bowiem wobec braku powiadomienia o którym mowa w § 12 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, zatwierdzona organizacja ruchu utraciła w dniu [...] lipca 2015 r. ważność. Wobec powyższego postępowanie stało się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", bowiem w toku tego postępowania, a przed wydaniem orzeczenia kończącego przestał istnieć przedmiot zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.