VII SA/Wa 1754/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2016 r. znak [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2016r, znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: GINB) po rozpatrzeniu zażalenia B. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016, nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że [...] WINB po rozpatrzeniu odwołania S. S. decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] uchylił w całości decyzję PINB w [...] z dnia [...] czerwca 2013r i na podstawie art. 51 ust 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane nakazał S. S. dokonać rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego nr 2 wraz z instalacjami, zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości [...], zrealizowanego jako segment zachodni zaprojektowanej zabudowy szeregowej, wybudowanego niezgodnie z projektem budowlanym oraz warunków określonych w pozwoleniu na budowę Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., Nr [...]. Z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ww. ostateczną decyzją rozbiórkową organu wojewódzkiego z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] wystąpiła B. S. We wniosku o wznowienie wskazała, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną pomimo przysługującego jej prawa własności nieruchomości, której dotyczy decyzja rozbiórkowa. W związku z wnioskiem B. S. [...] WINB postanowieniem z dnia [...] listopada 2015r, Nr [...] wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie. B. S. pismem z dnia [...] lutego 2016r wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu wojewódzkiego nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku [...] WINB postanowieniem z dnia [...] marca 2016, nr [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji własnej nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Z rozstrzygnięciem [...] WINB z dnia [...] marca 2016, nie zgodziła się B. S. wnosząc zażalenie. Po rozpatrzeniu zażalenia i przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy wskazał na treść art. 152 § 1 Kpa zgodnie z którym - organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji (postanowienia), jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji (postanowienia) w wyniku wznowienia postępowania. Organ zatem, wydając takie postanowienie, ocenia, czy i na ile prawdopodobne jest wyeliminowanie ostatecznej decyzji (postanowienia), ale jeszcze nie przesądza o jej bycie. Organ jest zobligowany do wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji jedynie w sytuacji, gdy na podstawie analizy materiału sprawy oceni stopień prawdopodobieństwa wskazujący na uchylenie decyzji i dojdzie do wstępnego przekonania, że jest ono prawdopodobne. Ponadto użyte w art. 152 § 1 Kpa określenie "prawdopodobieństwo uchylenia decyzji" (postanowienia) nie oznacza pewności ani nie nakłada na organ wstrzymujący obowiązku udowodnienia, że decyzja zostanie uchylona, niemniej jednak określenie "prawdopodobieństwo" nie uprawnia do dowolności w zakresie oceny ani też nie oznacza zwolnienia od dokonywania oceny możliwości uchylenia decyzji. W postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej nie bada się merytorycznie zgodności z prawem decyzji stanowiącej przedmiot postępowania wznowieniowego oraz konieczności ewentualnego jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Należy to bowiem do rozstrzygnięcia kończącego wznowione postępowanie. Wydając postanowienie na podstawie art. 152 § 1 Kpa, właściwy organ winien wziąć pod uwagę wszystkie dostępne na tym etapie postępowania okoliczności faktyczne i prawne, przede wszystkim materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy zakończonej dotychczasową decyzją i na tej podstawie wstępnie ocenić, czy istnieją podstawy do przyjęcia, że decyzja zostanie uchylona (por. wyrok NSA z dnia 23.02.2012 r., sygn. akt II OSK 2353/10). Po przeanalizowaniu akt administracyjnych niniejszej sprawy, GINB nie znalazł podstaw do przyjęcia, że okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji [...] WINB z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], w wyniku wznowienia postępowania, w związku ze wskazaną przez wnioskodawczynię przesłanką zawartą w 145 § 1 pkt. 4 Kpa. W ocenie GINB, [...] WINB zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] marca 2016, nr [...] zasadnie odmówił wstrzymania wykonania własnej decyzji z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], którą nakazano S. S. dokonać rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej opisane rozstrzygnięcie wniosła B. S. zarzucając, że organ chce doprowadzić do rozbiórki jej budynku pomimo trwającego postępowania wznowieniowego. Skarżąca podniosła, iż od 8 listopada 2012r jest właścicielką przedmiotowego budynku objętego nakazem rozbiórki i do dnia 22 grudnia 2014r nie wiedziała, że w stosunku do tego budynku prowadzone jest postępowanie administracyjne. Ponieważ wznowienie postępowania jest oczywiste i postępowanie to nadal trwa dlatego zdaniem skarżącej trudno sobie wyobrazić aby w jego trakcie przestał istnieć przedmiot postępowania którym jest budynek mieszkalny podlegający rozbiórce. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 152 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji (postanowienia) jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienia) w trybie art. 152 § 1 k.p.a. powinno być traktowane jako środek ostateczny, stosowany, gdy zgromadzone dokumenty wskazują prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia. Nieuzasadnione korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji (postanowienia) mogłoby stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznej (art. 16 § 1 k.p.a.). W niniejszej sprawie organy obu instancji wadliwie i bez jakiegokolwiek odniesienia się do twierdzeń skarżącej przyjęły, iż okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia w wyniku wznowienia postępowania – decyzji [...] WINB z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], którą nakazano S. S. dokonać rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego. We wniosku o wznowienie postępowania skarżąca powołała się na przesłankę zawartą w 145 § 1 pkt. 4 Kpa. podnosząc, że jest właścicielką budynku objętego nakazem rozbiórki i została przez organ pominięta jako strona w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją rozbiórkową. W związku ze wskazaną przez wnioskodawczynię przesłanką [...] WINB postanowieniem z dnia [...] listopada 2015r, Nr [...] wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie. Nie można zatem uznać, że brak jest okoliczności, które uprawdopodobniłyby uchylenie decyzji rozbiórkowej [...] WINB z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...], wydanej w stosunku do S. S. Skoro skarżąca jest właścicielką budynku objętego nakazem rozbiórki i jak twierdzi nie była stroną postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją rozbiórkową to należy przyjąć, że okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia w wyniku wznowienia postępowania ostatecznej decyzji [...] WINB z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...]. Uznając, iż zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 152 § 1 Kpa Wojewódzki Sąd Administracyjny stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.