VII SA/Wa 1755/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 18 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej Nr [...] z dnia [...] maja 2019 r. w sprawie ze skargi M. D. Z. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2019 r., Nr [...] w przedmiocie zakazu użytkowania instalacji gazowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. D. Z. wniósł skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej Nr [...] z [...] maja 2019 r. W skardze tej został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postanowieniu z 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku. Skarżący we wniosku wskazywał, iż w lokalu, którego dotyczy zakaz użytkowania instalacji gazowej prowadzona jest działalność gastronomiczna serwująca w głównej mierze dania z grilla, których przygotowanie wymaga użycia gazu płynnego. Skarżący wskazując na powyższe okoliczności dążył do wykazania, iż brak możliwości użytkowania instalacji gazowej w dalszej perspektywie prowadzić będzie do spadku liczby klientów i zamknięcia lokalu. W ocenie Sądu argumentacja zawarta we wniosku nie jest wystarczająca dla przyjęcia, iż istotnie zachodzi niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie wnioskodawcy. Przede wszystkim wskazać należy, że skarżący ograniczył się do przedstawienia teoretycznych rozważań dotyczących możliwego spadku klientów lokalu. Skarżący powołując się na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody nie przedstawił żadnych koszów, jakie wykonanie decyzji może za sobą pociągać i w żaden sposób nie odniósł się do swojej sytuacji majątkowej, podczas gdy bez wątpienia pojęcie "znacznej szkody" wiąże się z możliwościami finansowymi danego podmiotu. Ponadto skarżący nie wykazał, iż zmiana technologii produkcyjnej zapewniającej podobny standard serwowanych dań nie jest możliwa. Powyższe zdaniem Sądu oznacza, iż przesłanki zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie zostały spełnione. Sąd podejmując rozstrzygnięcie wziął pod uwagę także charakter nakazów wynikających z zaskarżonej decyzji, chroniących takie dobra, jakimi są ludzkie życie, zdrowie i mienie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2010r., sygn. akt II OZ 1034/10). Nie można bowiem stracić z pola widzenia faktu, iż zaskarżona decyzja wydana została w postępowaniu z zakresu ochrony przeciwpożarowej i dotyczyła zabezpieczenia przeciwpożarowego wielorodzinnego budynku mieszkalnego. Biorąc zatem pod uwagę interes strony skarżącej i ewentualne zagrożenie pożarowe, którego skutki mogą okazać się znacznie poważniejsze niż wysokość poniesionych kosztów związanych z wykonaniem decyzji, również stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera usprawiedliwionych motywów wskazujących na wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt II OZ 288/14). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.